Zuid-Fuerteventura 

Bekeken 3477

Reacties 2

Beoordeling

27-05-2010

Van de Canarische Eilanden is Fuertevenura een beetje het ondergeschoven kindje. Hoofdredacteur Flip Vuijsje kwam op zijn zoektocht naar het perfecte strand op de zuidelijke helft van dit eiland terecht en vond daar wat hij zocht. En nog meer. 

Tekst Flip Vuijsje

Ik hou van de Canarische Eilanden, maar op Fuerteventura was ik nog nooit geweest. Lanzarote, Gran Canaria, La Gomera, La Palma, en laatstelijk nog het kleine El Hierro: het waren altijd vakanties die niet alleen leuk waren, maar ook steeds heel gevarieerd. Lekker weer, en een fijne zee waar je soms in kunt zwemmen; maar daarnaast ook een mooi en uitgebreid binnenland, zeker voor wie van wandelen houdt.

Het strand is op alle punten in overeenstemming met mijn criteria voor het perfecte strand

Logisch dus dat Fuerteventura nooit aan bod kwam: het eiland met de minste reputatie van de hele archipel, alleen geschikt voor een heel speciaal type mensen, voor het soort dat maar één ding wil, namelijk zon en strand en verder helemaal niks. Want dat is precies wat Fuerteventura te bieden zou hebben: veel zon, veel strand, en verder alleen maar kaal en droog, een desolaat niemandsland.

Dat ik afgelopen april toch ben gaan kijken, kwam door twee dingen. Mijn leven lang ben ik al een liefhebber van strand en zee. Wijs geworden door slechte ervaringen, in Zuid-Europa maar ook in de Verenigde Staten, ben ik de afgelopen jaren steeds scherper gaan beseffen hoe moeilijk het is om het perfecte strand te vinden:

• Een strand dus met (schoon) zand;
• dat weids is, en nooit te vol;
• met schoon, fris en helder water van betrouwbaar lekkere temperatuur;
• waar je kunt zwemmen zonder te moeten vrezen voor kwallen, haaien of andere vormen van ongewenst marine life;
• zonder gevaarlijke branding of onderstroom die je zomaar ineens het leven kan kosten;
• en waar je bovendien kunt komen zonder eerst de halve wereld om te hoeven vliegen.

Zó bezien wordt een (Canarisch) eiland dat al deze criteria kan doorstaan, wel degelijk een fijne bestemming. Ook als daar verder helemaal ‘niks’ anders is – maar ook dát, begon ik te vermoeden nadat ik mij wat meer in Fuerteventura was gaan verdiepen, is helemaal niet waar. En ook daarin werd ik niet teleurgesteld.

Onbezorgd ontspannen

Fuerteventura is een relatief groot eiland. Van waar ik een week zat in het uiterste zuiden, bij Morro Jable, naar Corralejo op de noordpunt, is het 125 km rijden. Over een door dorpen en stadjes voerende tweebaansweg, zodat je er twee uur over doet – niet iets om zomaar even op een dag heen en weer te doen, tenzij je vooral op vakantie gaat om extra veel tijd achter het stuur te zitten. Zelf heb ik daarom mijn actieradius beperkt tot de zuidelijke helft van het eiland – die andere helft doe ik graag een volgende keer.

En zeker voor die ene week heeft dat zuiden ook genoeg te bieden. Met om te beginnen natuurlijk: dat strand. Zeventien aaneengesloten kilometers lang, van Morro Jable tot Costa Calma – iets wat je op geen enkel ander Canarisch eiland vindt.

Drie eilanden in de archipel hebben nauwelijks of helemaal géén strand: La Palma, La Gomera en El Hierro. En op de stranden van Tenerife, Gran Canaria en Lanzarote is altijd wel íets aan te merken: te vol, kunstmatig opgespoten, te klein, te gevaarlijk… Resteert dus alleen Fuerteventura: waar het strand simpelweg zonder gebreken is, en op alle punten in overeenstemming met mijn criteria voor dat perfecte strand.

En láng dus bovendien, zodat niet alleen zonners en zwemmers hier een prachtbestemming vinden, maar ook wandelaars. Met blote voeten in het water langs de vloedlijn, teenslippers in de hand, naar het noorden of naar het zuiden, heen en ook weer terug, of alleen heen en terug met bus of taxi, een simpel uurtje of urenlang – wandelen is wat je hier elke dag doet, en wat voor liefhebbers ook niet verveelt.

Als je dan ook nog in een accommodatie zit die veel prettigs te bieden heeft (zie verderop), dan snap je meteen waarom Fuerteventura een uitgesproken repeaters-bestemming is geworden. Voor mensen die precies weten wat ze willen, namelijk onbezorgd ontspannen en bewegen in die frisse zeelucht van de hier diepblauwe Atlantische Oceaan. Met onder hen, dat zal niet echt verbazen, een krachtig aandeel 50-plussers. Maar ik zag ook veel jonge ouders met nog niet leerplichtige kinderen, die hier buiten de schoolvakanties voor betaalbare rust terechtkunnen.

Onwereldse leegte

Wat vooral El Hierro, La Gomera en La Palma zo leuk maakt, maar wat je ook elders in de archipel kunt vinden, is de allure van het binnenland. Vaak spectaculair en soms bosrijk bergland, afgewisseld met groene hoogvlakten en besloten dalen, met vooral in het voorjaar veel bloemen en kleuren – ook dat trekt natuurlijk veel wandelaars.

Ook voor wandelaars met meer ambitie heeft Fuerteventura veel te bieden

Dít soort omgeving vind je op Fuerteventura bijna nergens. Maar dat betekent nog niet, dat het binnenland van het eiland verder niks te bieden heeft. Zeker voor wie hier maar een week verblijft, zijn een of twee dagen wég van het strand zonder reserve aan te bevelen.

Ook op Fuerteventura kan je wandelen. Niet overal is het eiland éven kaal en leeg, en zelf maakte ik bijvoorbeeld een mooie wandeling vanaf de Mirador Morro Velosa, een indrukwekkend uitzichtpunt-met-restaurant op een bergtop van 680 meter hoog, naar Betancuria beneden in het dal, het mooist bewaarde plaatsje van het hele eiland. Diezelfde dag gevolgd door een uurtje afdaling door de Barranco de las Peñitas, bij Vega de Río Palmas, een van de weinige plaatsen op het eiland waar echt water door de bergen stroomt…

Maar ook voor wandelaars met meer ambitie, heeft Fuerteventura veel te bieden. Want juist datzelfde kale en van afstand ogenschijnlijk zo dorre en ongenaakbare landschap van eindeloze rijen oude vulkanen, biedt óók adembenemende vergezichten, onwereldse leegte, en een serieuze fysieke uitdaging.

Fuerteventura is het oudste van alle Canarische eilanden. Dat zie je ook aan de kleur van het land. Waar het jeugdiger vulkaanlandschap elders nog een relatief ‘verse’ zwartheid uitstraalt, zijn de kegels en lavavelden van Fuerteventura allang verweerd tot een eigen soort geel, bruin en oker, afhankelijk van hoe de zon erop schijnt. Ik vond dat prachtig om te zien, ook vanaf de stille maar goed te berijden wegen die hier en daar het afgelegen binnenland doorkruisen, en waande me soms even in de woestijn van westelijk Texas of New Mexico.

Kennismaking met all inclusive

’s Avonds, na mijn wandelingen langs het strand of tochten door het binnenland, was het steeds opnieuw een genoegen om terug te keren in hotel Club Magic Life Fuerteventura Imperial, het resort dat ook de accommodatie is van de bij dit artikel horende aanbieding van VvAA reisbureau. Voor mijzelf was dit de eerste kennismaking met het concept van all inclusive, en ik heb mij van tevoren afgevraagd of mij dit wel zou bevallen.

Een algemeen antwoord daarop kan ik ook nu nog niet geven, maar dit was in elk geval geslaagd. Alles was van goed niveau: de kamers, het personeel, het eten, en de rustige clientèle. Met als belangrijk extra de ligging: vlak boven een niet te druk, mooi en centraal gelegen gedeelte van dat 17 km lange strand, waar je voor de deur kunt zwemmen en in twee richtingen kunt wandelen.

Maar ook al bent u daar all inclusive, vergeet niet om af en toe eens vreemd te gaan. Bijvoorbeeld in het nabije plaatsje Morro Jable, met zijn rommelige maar mooie strandpromenade, waar je óók leuk kunt eten en drinken. En bijvoorbeeld, als u een dag een huurauto heeft, aan het gezellige stadsstrand van Gran Tarajal, waar nauwelijks hotels zijn en waar vooral de mensen wonen die overdag in die hotels elders wérken, en waar zeker in het weekend vooral Spaanse gezinnen voor een prettig-chaotische sfeer zorgen; etend, drinkend, pratend, voetballend – want ook dat is Fuerteventura.

Aanbevelingen

• Wandelen in de ver afgelegen stukken binnenland kan, maar zorg dan wel voor een 4WD en liefst ook een gids.
• Wandeling van Mirador Morro Velosa naar Betancuria; idem door de Barranco de las Peñitas.
• Huur op z’n minst een dag of twee een auto, om zo het binnenland van Zuid-Fuerteventura en de imposante zuidwestkust te verkennen.
• Bezoek ook het adembenemende landschap tussen La Pared en Pájara en natuurlijk de strandpromenade van Morro Jable naar Jandia.
• Value for money: het ‘private lodge’ gedeelte van hotel Club Magic Life.

Praktisch

• Mild zomerweer in vooral april/mei en oktober/november, met zeewater op prima zwemtemperatuur.
• De grote stranden langs de oostkust zijn veilig, maar de stranden langs de westkust zijn extreem levensgevaarlijk.
• Prijzen in de horeca liggen zo’n 20 – 30 procent lager. Hetzelfde geldt voor benzineprijzen.