Deuk in het vertrouwen

Bekeken 689

Reacties 9

Beoordeling 0 keer beoordeeld

17-01-2012

Frank van Wijck is medisch journalist en vaste medewerker van Arts & Auto. Naast zijn column in het blad, houdt hij op de website elke werkdag een weblog bij over ontwikkelingen in de zorgmarkt.

Eind december vorig jaar publiceerde Medisch Contact over de gebrekkige registratie van borstimplantaten in ons land. Gelet op de enorme commotie die is ontstaan over de problemen rond de borstimplantaten van de Franse producent PIP is het opmerkelijk hoe weinig aandacht dit aspect tot nu toe in de discussie heeft gekregen.

Een aantal zorgaanbieders heeft inmiddels laten weten de plaatsing van nieuwe prothesen voor eigen rekening te willen nemen. Bij hen was die registratie dus op orde. Maar hoeveel vrouwen weten welk merk implantaat bij hen is ingebracht? En hoeveel van hun handelaars weten het? Daarbij zijn gezien de gebrekkige registratie in ieder geval vraagtekens te plaatsen. Leden van de Nederlandse Vereniging voor Plastische Chirurgie zijn sinds 1995 gehouden aan registratie bij deze vereniging. Maar veel vrouwen hebben de ingreep ondergaan in een zelfstandig behandelcentrum . En lang niet alle behandelaars daar zijn lid van de NVPC, of waren dat toen de gewraakte PIP-implantaten vanaf maart 2001 op de markt kwamen. Een aantal van hen is of was zelfs geen plastisch chirurg. Moeten de vrouwen die door hen zijn geholpen nu toch maar hun implantaten laten vervangen, hoewel dit misschien helemaal niet nodig is? Of moeten ze maar vertrouwen dat het goed zit, met alle gezondheidsrisico’s van dien?

Dit is een duivels dilemma voor mensen die nietsvermoedend gebruikmaken van de Nederlandse gezondheidszorg, in de volle overtuiging dat die haar zaakjes op het gebied van kwaliteit en de controle daarop in de hand heeft. En de vragen die het oproept, strekken verder dan de discussie over deze implantaten alleen. Als die zekerheid er voor borstimplantaten niet is, hoe kunnen de gebruikers van die gezondheidszorg er dan van overtuigd zijn dat dit op andere fronten wel zo is?

Geef uw beoordeling over dit artikel :

Reacties (9)

ANH Jansen17-01-2012 | 15:00

Er speelt nog meer en dat verklaart wellicht de stilte. Al in 2000 verbood de FDA verkoop van deze implantaten in de USA, omdat de FDA de kwaliteit van de bebruikte materialen ver onder de maat vond.
Hoe kan het zijn dat PIP er wel in is geslaagd om hun waren in de EU en in Nederland te verkopen. FDA is niet de eerste de beste.
PIP is een Frans bedrijf. Wellicht spelen andere motieven mede een rol? Is hier nu sprake van een deuk in het vertrouwen van de chirurgen of van de Overheid als regulator en toezichthouder?

Frank van Wijck17-01-2012 | 15:49

De FDA doet alleen uitspraken over het in de VS op de markt mogen brengen van medische hulpmiddelen. Over markttoestemming voor andere markten doet ze geen uitspraken. Daardoor kunnen in principe immers geen Amerikaanse ingezetenen worden benadeeld. Voor Europa hebben we het CE-merk. Dit zegt echter niets over de kwaliteit, alleen over het voldoen aan de minimumeisen om het hulpmiddel in Europa op de markt te mogen brengen. Voor de Europese markt had PIP dus van de FDA niets te duchten.

JD Uithof18-01-2012 | 08:58

Heb je als patiënt eigenlijk keuze over wat er in je wordt gestopt? Volgens mij wordt er zelden gecommuniceerd met de patiënt over dit soort onderwerpen.
Nu kun je als patiënt natuurlijk niet overal verstand van hebben, maar het internet kan een krachtig hulpmiddel zijn. Je kunt dan in ieder geval aan de chirurg vragen waarom er wordt gekozen voor een implantaat dat door de FDA als inferieur wordt beschouwd. En misschien zou het ook handig zijn als de patiënt een duidelijk verslag meekrijgt waarin precies staat welk type en chargenummer implantaat/hartklep/heup er is geplaatst. Dan ben je tenminste niet meer afhankelijk van de registratie van een kliniek die over 10 jaar misschien niet meer bestaat als er op termijn problemen blijken te zijn.

Frank van Wijck19-01-2012 | 08:20

Natuurlijk hen je als patiënt keuze. Je moet er alleen wel gebruik van maken. Naast internet kan ook de zorgverzekeraar hierin een informerende rol spelen. En het ziekenhuis moet goed registreren wat het gebruikt. Helaas is dat laatste nogal een probleem. Zie hiervoor de blog van 18-1.

ANH Jansen19-01-2012 | 08:20

Reactie van FvW wordt door de Minister zelf naar de prullenbak verwezen.

http://www.rijksoverheid.nl/ministeries/vws/documenten-en-publicaties/kamerstukken/2012/01/17/beantwoording-kamervragen-over-bericht-dat-30-000-franse-vrouwen-van-siliconen-in-borsten-afmoeten.html

De Minister heeft e.a. gedelegeerd aan de TUV Reinland. Waarom TUV Reinland deze PIP heeft goedgekeurd gaat de Minister niet aan. Dat is de kunst van het delegeren.

De Argumentenfabriek maakt kaarten. Kaarten om het gedrag van organisaties e.d. te verduidelijken.
Gedrag van de Minister en het gehele Openbaar Bestuur in dit land wordt door deskundigen genoemd: "Hypegiaphobia". Het afschuiven van verantwoordelijkheid.

Daar is geen kruid tegen gewassen, laat staan een pil.

Waarom wel de TUV en niet de FDA volgen? Zeker als je de USA in nagenoeg alles navolgt en beschouwt als gidsland.

De USA werkt als een Magneet op de politici en ambtenaren uit Nederland, maar de FDA laten ze bij voorkeur links liggen.

Waarom zou dat nou zijn?

Frank van Wijck19-01-2012 | 09:10

Waarom zou dat nou zijn? Simpelweg omdat wij zelf keurende instanties hebben en omdat de FDA hier geen bevoegdheid heeft. Het heeft dus iets met wetten en praktische bezwaren te maken. U weet wel, uit dat beroemde gedicht van Elsschot.

C.J. de Jong20-01-2012 | 09:51

Betreft registratie van borstimplantaten:
1. Patiënten krijgen altijd een kaartje mee waarop de gegevens van het implantaat staan vermeld zoals merk, maat.
2. De gegevens van de gebruikte implantaten staan is de status van de patiënt.
3. Op het OK-complex is een logboek met de gegevens van alle gebruikte borstimplantaten.
Er wordt een degelijke administratie bijgehouden. Het kost echter tijd om de gegevens op landelijk niveau bij elkaar verzameld te krijgen.
Dames die netjes hun kaartje in hun eigen administratie bewaren hebben geen probleem om de gewenste gegevens boven water te krijgen.

Frank van Wijck23-01-2012 | 08:23

Daarmee ligt de verantwoordelijkheid dus voor de volle honderd procent bij de patiënt. Pleit dit de zorgaanbieder vrij? Dat hoop ik toch niet.

ANH Jansen23-01-2012 | 08:23

De Mnister heeft in haar antwoord laten weten zelf geen kwaliteitsinstituut te hebben en dit werk laat doen door een Duitse instelling die niet naar kwaliteit kijkt.
Ter sprake brengen van de FDA is in kader van doelmatigheid: laat wereldwijd diverse instanties naar elkaars bevindingen kijken om te voorkomen dat misstanden zoals met PIP kunnen voorkomen. De softenon affaire was het moment om het toezicht in de zorg op te zetten en toelating aan regels te binden. Uitwisselen van data werkt efficiency in de hand en de jurisdictie blijft bij ieder land of groep landen afzonderlijk geregeld. Waarom PIP in de USA is verboden in 2000 en niet in Europa/Nederland blijft nog steeds een raadsel. Was de TUV onbekend met het FDA standpunt? Of waren dit Europese commerciële belangen? Zo zijn er meer mogelijkheden; tot het niet hebben van criteria aan toe.

Reageren?

NaamE-mail

Verstuur Wis

Meest bekeken

Nyfer legt een ei
1398 keer bekeken

Baby's in de berm
1106 keer bekeken

stemmingmakerij
1076 keer bekeken

Gepasseerd station
1046 keer bekeken

Nieuw in Frank van Wijck