PraktijkFrank van WijckHet helpt niet
Frank van Wijck RSS Archief

Het helpt niet 

Bekeken 829
Reacties 1
Beoordeling 0 keer beoordeeld
20-07-2010

De SP roept de Kamer terug van vakantie om te discussiëren over het massaontslag bij farmaceut Organon. Woedende werknemers van het bedrijf uit Oss trekken naar Den Haag om behoud van hun werk te eisen. Demissionair minister Maria van der Hoeven belt naar het Amerikaanse moederbedrijf MSD om te redden wat er te redden valt. En morgen organiseert het Brabants Dagblad een discussiemiddag over de kwestie onder de titel ‘Een bittere pil voor Oss’.

Ik ben het met iedereen eens die stelt dat de beslissing van MSD om 2175 mensen te ontslaan en de hele researchafdeling naar de Verenigde Staten te verplaatsen vanuit menselijk perspectief geen schoonheidprijs verdient. Maar emoties zullen niet helpen om het tij te keren. En de gedachte van de SP “laten we zoveel mogelijk druk op MSD uitoefenen” grenst aan grootheidswaanzin. MSD zal daar niet voor zwichten om de simpele reden dat de échte economische wereld geen speelveld van emoties is, maar van ratio. MSD opereert in een omgeving vol concurrenten en ontwikkelt daarin beleid voor de lange termijn. Op basis van dat beleid neemt het beslissingen, niet op basis van een telefoontje van een Nederlandse minister. Electoraal is het allemaal heel verantwoord wat er momenteel in het Haagse gebeurt. Maar de gezondheidszorg is als bedrijfstak het stadium van Florence Nightingale al heel lang voorbij. Zaken zijn zaken. Emoties zijn emoties. Daaraan is nog niet iedereen in de zorg gewend, maar het is een onontkoombaar gegeven.

Geef uw beoordeling over dit artikel :

Reacties (1)

A Jansen20-07-2010 | 16:10
"Maar de gezondheidszorg is als bedrijfstak het stadium van Florence Nightingale al heel lang voorbij. Zaken zijn zaken."

Wilt u dat eens zeggen tegen de beleidsambtenaren en politici in Den Haag en bij de gemeenten. Die gaan er namelijk meer en meer vanuit dat de zorg meer is dan alleen maar geld, voor zolang het de zorgaanbieders betreft: de zorg mag geen geld kosten en bestaat voor een groot deel uit naastenliefde en liefdadigheid. VNG woordvoerster stelde zelfs dat niet alle zorg moet worden betaald.

Zaken zijn inderdaad Zaken. Nu maar hopen dat de politici en ambtenaren niet in de valkuil vallen van het oprichten van SysteemLaboratoria. Geen enkel staatslaboratorium heeft immers ook maar enig patent of octrooi op haar naam staan.
Het Top Instituut Pharma is daarvan een goed voorbeeld. Er worden miljoenen ingestopt, men schrijft en herschrijft de projecten die men wil doen en dan is het geld alweer op.

Goede wetenschappers zullen de weg naar de laboratoria waar ook ter wereld weten te vinden. De rest zal zich moeten laten omscholen. Een ander verdienmodel dus. Bestuurskunde? Veranderkunde? Advies en Consultancy bureau?

Probleem is wel dat in de zorg het zaken zijn zaken principe zeer moeilijk verenigbaar is met de essentie van zorg. Zorg is immers geen autohandel waar het probleem van de lekke band eenduidig is.

Zaken zijn zaken is dan ook weer wat kort door de bocht om als principe voor de hele zorg te laten gelden. Een middenweg zal noodzakelijk zijn, anders vervallen wij in uurtje-faktuurtje zakelijke aanpak van de zorg en gaan de kosten ongelooflijk uit de pan rijzen, en de kwaliteit echt niet beter.

Reageren?