Monddood 

Een van de gevolgen van de val van het kabinet Balkenende IV is tot nu toe nog helemaal niet aan bod gekomen: wat betekent dit voor de voorgenomen Wet cliëntenrechten zorg (Wcz)? Typisch: de discussie over de val wordt alleen maar belicht vanuit het perspectief van de zorgaanbieders. Dit maakt pijnlijk duidelijk dat de zorgconsument in de ontwikkelingen in de zorg nog totaal geen plaats heeft veroverd.

Ook opmerkelijk is dat de Wcz door veel zorgaanbieders juist niet als een wetsvoorstel van grote waarde wordt gezien. Dit is voor een belangrijk deel te verklaren uit het feit dat deze voorgenomen wet vooral oude wijn in nieuwe zakken is.

De Wcz moet immers andere wetten – of belangrijke onderdelen daarvan – zoals de Wet op de Geneeskundige Behandelingsovereenkomst, de Wet klachtrecht en de Kwaliteitswet zorginstellingen vervangen. Veel zorgaanbieders zijn bang dat dit op een verkeerde manier gebeurt. De Wcz beoogt immers cliënten een medezeggenschapsrol te geven in de beleidvoering van de zorginstelling als geheel.

In de cure is dit onbegonnen werk, om de simpele reden dat de patiënt slechts kort in het ziekenhuis ligt en dus niet of nauwelijks binding heeft met die organisatie. In de care is die relatie intensiever. Maar daar zien we nu dat cliëntenraden nog amper gebruikmaken van nieuwe mogelijkheden als het enquêterecht of de governancecommissie. De kans is dan ook groot dat medezeggenschap over het beleid een flinke brug te ver zal zijn.

De zorgaanbieders zullen het dus niet erg vinden dat de invoering van de Wcz nog wat langer op zich laat wachten. En de cliënten? Naar hun mening wordt niet gevraagd. En zelf geven ze die ook niet. Zelfs op de site van de NPCF lees ik niets over de vraag wat de val van het kabinet voor de patiënt gaat betekenen.