Een medisch verleden 

Wie Carsten Lincke (53, kinderarts Maasstad Ziekenhuis Rotterdam), Jacqueline Stouthard (50, internist-oncoloog Antoni van Leeuwenhoek Ziekenhuis Amsterdam). Niet op de foto: zoon Joris (18) en dochter Hester (15).
Huis stadspand in Dordrecht
Bouwjaar 1715
Wonen hier sinds 2000

Tekst Monique Bowman | Fotografie Ed van Rijswijk

Er zijn huizen die hun geheimen niet direct prijsgeven. Het bijna 300 jaar oude pand van de familie Lincke-Stouthard is zo’n huis. Het gaat schuil achter een anonieme gevel in de binnenstad van Dordrecht, op een paar passen van het 14de-eeuwse stadhuis en de indrukwekkende ‘Dordtse Dom’ met zijn markante klokkentoren.

De carillonklanken die binnenwaaien door de open deuren naar het dakterras op de eerste verdieping, vormen passende achtergrondmuziek voor de verhalen over de luisterrijke geschiedenis van het huis. Jacqueline vertelt dat er begin
vorige eeuw een wagenmakerij gevestigd was, en dat het huis toen onder
Dordtenaren bekend stond als ‘de ijzeren hondenfabriek’.

De onverwacht grote woning met zijn speelse niveauverschillen, taps toelopende achterhuis en 15 meter lange gang blijkt ook een medisch verleden te hebben. Carsten vertelt dat ze op een gegeven moment via via hoorden dat hier in de jaren zestig het mortuarium van het oude rooms-katholieke St. Jacobus-ziekenhuis was gehuisvest. Jacqueline bekent dat ze teleurgesteld was toen dat gerucht niet bleek te kloppen. “Ik vond het wel een spannend verhaal!”

Later vernemen ze van een toevallige voorbijganger dat het niet het mortuarium, maar het pathologisch-anatomisch lab van het ziekenhuis was dat in dit pand zetelde. De passant vertelt hen dat hij hier in een ver verleden als analist heeft gewerkt. “Hij wist zich nog te herinneren dat op zolder de paraffineblokjes met weefsel lagen, en dat die daar bij warm weer altijd smolten.”

Als het ziekenhuis in de jaren tachtig naar een nieuwbouwlocatie verhuist, worden veel van de leegstaande gebouwen gekraakt. Dankzij een nieuwe burgemeester, die een huis betrekt bij de Grote Kerk, krijgt het inmiddels als ‘kraak- en junkenbuurt’ beruchte wijkje een positiever imago. Het flink uitgeleefde voormalige PA-lab wordt in 1992 gekocht door een koppel dat het helemaal opknapt. En daar plukken Carsten en Jacqueline acht jaar later de vruchten van.

Maar ook zijzelf hebben in de ruim tien jaar dat ze hier nu met hun kinderen wonen een eigen stempel op het huis gedrukt. Bijvoorbeeld met hun door een gitaarbouwer handgemaakte keuken. Maar bovenal met hun ‘skybox’, zoals Carsten dŽ eyecatcher in de inpandige garage heeft gedoopt. De strakke ‘kantoorkubus’ is het ontwerp van een jonge architect die hiermee een bijzondere werkruimte cre‘erde in een tot dan toe loze ruimte “Dit was een sublieme oplossing. We rijden geen bus of vrachtwagen, dus wat moet je dan met een garageplafond van bijna 5 meter hoog?”