Thuis in België 

Wie Marcel Holtkamp (55, freelance dierenarts), Alexandra Obdeijn (53, hr-manager bij Radar in Maastricht), Fleur (15), Julius (14) en Hollandse herder Akim. Niet op de foto: dochter Sophie (25), die in Enschede studeert.

Huis zelf ontworpen boerenhoeve in La Heydt-Warsage (Wallonië, België)

Bouwjaar 2008

Wonen hier sinds eind 2008

 

We zijn de grens nog niet over en het decor ademt al meteen ‘buitenland’: Franstalige borden, slingerende landweggetjes met bovengrondse elektriciteitspalen en wat slaperige dorpen waar deze zaterdagmorgen alleen de boulangerie getuigt van enige menselijke aanwezigheid.

Nog een keer steil omhoog en we rijden, amper 20 minuten na het passeren van Maastricht, het hek binnen van de familie Holtkamp. Hun vijf hectare grote domein ligt hoog tegen een heuvel, met een weids uitzicht over de Maasvallei en de bossen van de Voerstreek. “Bij helder weer kun je tot wel 50 km ver kijken”, vertelt Marcel als hij vanuit de paardenstallen met ons mee naar binnen loopt.

Echtgenote Alexandra vertelt hoe ze – na 15 jaar Overijssel, waar Marcels roots liggen – in 2005 besloten te verkassen naar ‘haar’ Zuid-Limburg en lang zochten naar een huis of bouwkavel met genoeg ruimte voor dé hobby van (bijna) het hele gezin: paarden. “Maar we vonden niets wat geschikt was. En over de grens mocht meer: in België gelden minder stringente bouwbepalingen.” Hoe ze als buitenlanders uiteindelijk deze prachtige plek bemachtigden, blijkt een lang verhaal waar toeval een grote rol bij speelde. “We hebben het geluk opgeraapt toen het langskwam”, vat Alexandra het relaas samen.

Bij het ontwerpen van hun woning – een boerenhoeve in U-vorm, in de stijl van de streek – zochten ze tot in detail naar comfort en perfectie. Over alles dachten ze vóór de bouw al na, en tijdens het bouwen voerden ze zelf de regie. “Dat jaar van voorbereiding was heel leuk. Eigenlijk was het inrichten nog de grootste uitdaging”, zegt Alexandra. “Want we wilden in een nieuwbouwhuis een oude sfeer creëren in een strakke en toch landelijke stijl. De keuken is daar een goed voorbeeld van.”

Bij de open haard in de woonkeuken vertelt dochter Fleur dat ze vooral dankzij haar paardrijlessen vloeiend Frans spreekt. Zowel zij als Julius gaat naar school in het nabije (Vlaamse) Voeren. Hun ouders laten weten erg tevreden te zijn over het Belgische onderwijs, waar tussenuren niet bestaan en kennisontwikkeling vooropstaat.

Hoewel Marcel en Alexandra voor hun werk naar Nederland moeten (“we zijn wat je noemt regioforensen”), is La Heydt hun thuis. Wat natuurlijk in de eerste plaats komt door dit huis, dat ‘past als een jas’. Maar ook door het begrip ‘noaberschap’ dat hier, net als in Overijssel, zo belangrijk is. “We zijn onderdeel van een typische plattelandsgemeenschap. Je kunt altijd een beroep doen op elkaar.”