'Hortus medicus' 

Bekeken 1520

Reacties 1

Beoordeling

29-12-2011

Hun Zaltbommelse patiënten zullen er waarschijnlijk al niet meer van opkijken, maar wij weten niet wat we zien, daar aan het eind van de monumentale gang in de praktijkwoning van Paul en
Hanneke van Dijk. Links en rechts van ons strekt zich een enorme serre uit met daarin tientallen metershoge planten en cactussen. We horen vogels tjilpen en ontwaren her en der, verscholen tussen enorme bladeren en uitbundige bloemen, etnografische kunst. Het is een exotische ambiance die je eerder verwacht in de kassen van een hortus botanicus dan in een stadspand in het Land van Maas en Waal.

Paul vertelt dat de bijna 20 meter lange en ruim 4 meter hoge aanbouw, die zich uitstrekt over de gehele achterzijde van het pand, in de jaren zestig van de vorige eeuw werd gebouwd in opdracht van de nonnen die hier lange tijd woonden en werkten. Hanneke zegt dat het de plek is waar ze vooral ’s winters vanwege de warmte en het licht graag zitten en waar een deel van Pauls enorme collectie (sub)tropische planten staat. “Het is jammer dat het nu winter is, want ’s zomers is de daktuin hier boven de serre ook een en al groen. Daar heeft hij nog een stuk of zestig verschillende fruitbomen staan, en bijenkasten.”

Maar binnen is wat ons betreft al meer dan genoeg te zien. We gaan terug in de tijd in Pauls regenteske studeer- en spreekkamer, bewonderen de nog in perfecte staat verkerende eeuwenoude brede houten plankenvloeren, bekijken in de statige wachtkamer een metershoog doek van schilder Joannes Reynvaan dat Paul en Hanneke in bruikleen hebben van de gemeente, en horen dat hun vijf kinderen, na opgegroeid te zijn in de gigantische kamers in dit huis (“ze rolschaatsten hier vroeger altijd door de marmeren gangen”), nogal moeite hadden om te wennen aan de afmetingen van de gemiddelde studentenkamer.

Niet alleen Paul en Hannekes eigen kinderen zijn verknocht aan het huis, ook de Zaltbommelse jeugd vindt het, zo blijkt uit de verhalen, geen straf om hier naar de dokter te gaan. Niet alleen vanwege de konijnen, eenden, duiven en kippen achter in de parkachtige tuin, maar ook natuurlijk vanwege die fascinerende groene oase. Hanneke vertelt dat er bij de praktijk geen patiënten­toilet is, maar dat bezoekers gebruik kunnen maken van het toilet naast de serre. Lachend: “En de meeste kinderen moeten altijd nét plassen als ze hier zijn.”