Tussen bolwerk en binnenstad
Bekeken 3077
Reacties 2
Beoordeling 
22-04-2010
Wie Maurits Vuister (44, fysiotherapeut/praktijkhouder en voorzitter Regionaal Genootschap Fysiotherapie Midden-Nederland) en Maaike Scholten (39, HRM-medewerker Liliane Fonds)
Huis twee-onder-een-kap in Den Bosch
Bouwjaar 1996
Wonen hier sinds 2007 (Maaike) en 2009 (Maurits)
Eigenlijk komen we een paar maanden te vroeg, horen we van Maurits Vuister en Maaike Scholten als we ze bezoeken op de eerste lentedag van het jaar. Ze vertellen hoe het rondom hun huis over niet al te lange tijd één bloemenzee zal zijn, en dat ze alweer popelen om hun hangmat op te hangen en straks te genieten van hun besloten tuin.
Een half jaar na de briefjesactie kwam
het langverwachte telefoontje
|
We merken op dat het groen voor een nog tamelijk nieuwe wijk opvallend volwassen is. Maaike legt uit dat de woningen zijn gebouwd op een plek waar vroeger de stadskwekerijen lagen; veel oude bomen zijn blijven staan. Het geeft hun tussen een prachtig gerestaureerd bolwerk en de historische Bossche binnenstad gelegen minibuurtje met zijn witte huizen een soort dorpje-in-een-bos-idee.
Het knusse sfeertje wordt versterkt door de entree: we rijden binnen door een soort poort die wordt gevormd door het over de weg doorlopende dak van twee naast elkaar gelegen huizenrijen. Het ver uitstekende dak is een architectonisch detail dat ook bij het huis van Maaike en Maurits in het oog springt, net zoals de ingebouwde nis in de woonkamer en het lage, brede zijraam in hun woonkamer, dat de tuin als het ware omlijst.
De rust, het vele groen en die bijzondere details is waar Maaike een paar jaar terug voor viel. Ze vertelt hoe ze, in een huurappartement en op zoek naar een huis, haar zinnen had gezet op deze onder Bosschenaren zeer geliefde woningen. “Ik heb overal briefjes in de bus gegooid met de vraag me te bellen als er iets te koop kwam.” Een half jaar na haar briefjesactie kwam het langverwachte telefoontje.
Vorig jaar trok Maurits, die niet ver van zijn praktijk in Bilthoven een appartement huurde, bij haar in. Het samengaan van beider inboedels verliep harmonisch. “Al bij onze eerste ontmoeting kwamen we erachter dat we allebei graag woonbladen lezen en van strak houden.” Maaike voegt eraan toe dat Maurits zijn appartement wel iets ingetogener had ingericht, terwijl zij een beetje kleur niet uit de weg was gegaan. Maar: wederzijdse beïnvloeding blijkt al een feit: “Maurits is degene die de knoop heeft doorgehakt toen we aarzelden over de fuchsia bank.”
Omdat zij destijds alleen is toegekomen aan het vernieuwen van vloeren, kunnen ze niet wachten om nu samen dingen aan te pakken. Zoals bijvoorbeeld het voltooien van het gladde stucwerk, en – hoog op hun verlanglijstje – het vernieuwen van de keuken. Hoe die eruit moet gaan zien, daarover zijn ze het al helemaal eens: hoogglans wit.