Werken onder water
Bekeken 1959
Reacties 10
Beoordeling 
25-11-2009
Wie: Renske Harte-Sluman (45, fysio- & haptotherapeut/haptonomisch zwangerschapsbegeleider), Jan Harte (50, directievoerder/toezichthouder ingenieursbureau), Tjebbe (16), Nienke (12) en Bordy
Huis: woonark ‘Aquaphilia’ op de Vecht (ca. 4 km van Weesp)
Bouwjaar: 2007
Wonen hier sinds: 1995
Er zijn van die plekken waar bijna iedereen wel wil wonen. Op een woonark bijvoorbeeld, verscholen in het riet, met weids uitzicht over water en weiland. Waar het enige geluid dat van zacht kabbelende golfjes is, of van een motorbootje dat zo nu en dan eens voorbij tuft.
“In de praktijkruimte zagen we geregeld
benen van schaatsers langskomen”
|
Ook fysiotherapeut Renske Harte, opgegroeid in een gezin van watersporters, droomde van wonen op het water. Doordat ze anderen weleens deelgenoot van haar grootste woonwens maakte, kon het gebeuren dat ze op een dag door een patiënt werd getipt dat er een ark op de Vecht te koop zou komen.
Samen met haar man Jan ging ze er meteen kijken, en voor beiden was het liefde op het eerste gezicht. Dat wil zeggen: wat de stek betrof. De ark zelf vonden ze ‘een beetje hokkerig’.
Toch woonden ze uiteindelijk, dankzij diverse verbouwingen, nog ruim tien jaar op hun woonboot, hoewel die - met het groter worden van de kinderen – wel steeds krapper werd. Toen iets verderop een grotere, dubbellaags ark te koop kwam, lag een verhuizing dan ook voor de hand. Maar nadat Renske en Jan de ark in kwestie hadden bezichtigd, vroegen ze zich af waarom ze niet zélf zoiets zouden laten bouwen. “Want dan konden we het helemaal naar eigen wens ontwerpen en indelen.”
En zo komt het dat ze twee jaar geleden verhuisd zijn – en toch ook weer níet, want hun nieuwe ark, gebouwd in Urk, werd naar de oude, vertrouwde plek aan de Vecht gesleept. Jan, terugdenkend aan die dag: “Dat is wel heel bijzonder, als je nieuwe huis thuis wordt afgeleverd.”
Door de bouw van de grotere ark kon een tweede wens van Renske in vervulling gaan: werken aan huis. “Eigenlijk is deze ark als het ware óm de praktijk heen ontworpen.” Ze laat zien hoe, dankzij schuifwanden, werken en wonen met één beweging van elkaar kunnen worden afgeschermd.
Dat werken doet ze letterlijk onder water, want door zijn gewicht van meer dan tweehonderd ton steekt de ark tot maar liefst 1.80 meter diep. De hoge, smalle ramen van de praktijk op de onderste verdieping kijken daardoor nét uit boven het wateroppervlak. Renske vertelt dat dat afgelopen winter grappige taferelen opleverde: “In de praktijkruimte zagen we geregeld benen van schaatsers langskomen.”
Niet alleen het gezin Harte geniet van de nabijheid van het water (“In de zomer springen de kinderen zó vanuit de woonkamer het water in”), ook de clientèle van Praktijk Aquaphilia reageert positief. Renske herinnert zich nog goed hoe een van haar eerste patiënten bij binnenkomst in de nieuwe praktijk spontaan uitriep dat ze het gevoel had dat ze op vakantie ging. “Toen dacht ik: mooi zo, het halve werk is dan al gedaan.”