Prekerig 

The Motorcycle Diaries begint als een roadmovie maar ontwikkelt zich gaandeweg tot een film met een politieke boodschap, die wel wat  geforceerd en prekerig wordt gebracht.

Het is december 1951. De 23-jarige geneeskundestudent Ernesto Guevara uit Buenos Aires is bijna klaar met zijn opleiding, maar laat zich verleiden door zijn vriend en biochemicus Alberto Granado om een motorreis door Zuid-Amerika te maken. Doel is om als vrijwilliger een tijd in een leprozenkolonie in Peru te werken. Bepakt en bezakt vertrekt het tweetal op een Norton 500cc, de motor waarmee ze maandenlang door de meest spectaculaire landschappen rijden.

The Motorcycle Diaries begint als een roadmovie maar ontwikkelt zich gaandeweg tot een politiek pamflet. Vreemd is dat niet want de film is gebaseerd op de reisverhalen van Ernesto Guevara die later bekendheid zou vergaren als Che Guevara, een van de leiders van de Cubaanse revolutie in 1959. Dat is ook meteen een groot manco van deze – verder alleraardigste – film, want de politieke boodschappen zijn wat geforceerd en prekerig. Zo houdt Ernesto in de leprozenkolonie een afscheidsspeech. Wat eerst een praatje lijkt in de trant van ‘het waren drie fantastische weken’ ontaardt in een oproep aan alle Zuid-Amerikanen om zich te verenigen en de strijd met het provincialisme aan te binden.

The Motorcycle Diaries | Argentinië e.a. 2004 | Cast Gael García Bernal, Rodrigo De la Serna, Mercedes Morán | Regie Walter Salles | Speelduur 128 minuten