Eerst bewijs, dan de prijs 

Veel huisartsen zullen de week met een gevoel van opluchting begonnen zijn. De NZa heeft besloten voorlopig geen tarief en zorgprestatie vast te stellen voor aanbieders die zorg op afroep leveren, zoals de organisatie SOS-arts. Ze stelt aan demissionair minister Klink voor eerst te experimenteren met deze nieuwe zorgvorm.

Initiatiefnemer Arnold Verhoeven van SOS-arts laat zich niet van zijn beste kant zien door in een reactie op het bericht te stellen dat de beslissing van de NZa het gevolg zou zijn van lobbywerk van de LHV. Dat de NZa zich iets van kritiek van de LHV over een mogelijke concurrent zou aantrekken, ligt niet voor de hand.

Het probleem ligt eerder bij het fenomeen van de zorg op afroep zelf. Degene die op de roep van de patiënt afkomt, heeft in tegenstelling tot de eigen huisarts vaak geen kennis van de patiënt of van diens achtergrond. Dit brengt potentiële risico’s met zich mee. Niet alleen voor de kwaliteit van de geleverde zorg, maar ook voor de terugkoppeling naar de eigen huisarts, openbare apotheek en medisch specialist bij wie de patiënt zorg betrekt. Laat de aanbieders van zorg op afroep eerst maar eens bewijzen dat ze die problemen op structurele wijze kunnen overwinnen. Pas dán hebben ze potentieel bestaansrecht en verdienen ze dus een tariefsbeschikking van de NZa.