Het Kwaliteitsinstituut wil met u praten 

http://www.vvrr.nl/documents/EliesSteyger.pdf

link naar een ijzersterk stuk tegen de fusiedrift van toezichthouders. Dit gaat om Opta, nma en consumentenautoriteit.

Het nieuw op te richten KwaliteitsInstituut wordt ook een fusie van toezichthouders.

Niet is in te zien hoe dit KwaliteitsInstituut de EU wet en regelgeving opzij kan schuiven om haar zin door te drukken.
Of gaat onze Overheid de Rechtsstaat nog verder uithollen?

En wat vinden de particuliere investeerders van de plannen van Pieter Vierhout namens de Regieraad? Je zal maar net 100 miljoen hebben geïnvesteerd in een zorgaanbieder en worden geconfronteerd met de "regie" en "sturend element" van de Nederlandse Overheid? Dat worden Griekse toestanden: neem je dan een "haircut" van 70% of van 90%?

Milton Friedman kwam niet voor niets tot zijn opzienbarende conclusie. Verplichte leesstof voor Nederlandse politici en ambtenaren.

In ieder geval houdt Pieter Vierhout et al zich lekker bezig. Herman Tjeenk Willink heeft over deze elite al menig inktpotje leeggeschreven. Met Kwaliteit heeft het Kwaliteitsinstituut niet van doen.

http://www.guardian.co.uk/society/2011/may/25/mike-farrar-opponent-nhs-reforms

En hier een tweede link. Nu naar een artikel in de Guardian met Mike Farrar. NHS topman. NHS is een Nationaal Ziekenfondsstelsel en blijft dat ook. Mike Farrar geeft exact aan wat de voordelen zijn van een NHS model om daadwerkelijk "Regie" te kunnen voeren.

Milton Friedman zou heel tevreden zijn met Mike Farrar. De zorg is immers geen markt.

Gisteren Mike Farrar geïnterviewd, hij was even in Nederland. En wat blijkt: hij is net zo geïnteresseerd in ons zorgsysteem als wij in het zijne. En hij ziet meer parallellen dan verschillen tussen beide systemen. In het systeem dat we in Nederland hebben, ziet hij een heel duidelijke regierol weggelegd voor de zorgverzekeraars. "Please don't hesitate to call us, we're only too willing to learn from you".

http://en.wikipedia.org/wiki/NHS_Confederation

En Mike Farrar is daar CBE van.

Is begonnen bij de NHS als tuinman. De man heeft natuurlijk oog voor ontwikkelingen elders in de wereld en zal daar zijn voordeel mee doen als de NHS daar beter van kan worden.

Opvallend is wel dat hij zegt dat Nederland hem niet moet bellen. De NHS kan een hervorming gebruiken, er gaan nu een 25.000 managers uit, maar afschaffen of privatiseren is er echt niet bij. Telefoontjes van die strekking vanuit Nederland kan hij missen als kiespijn. Mike Farrar heeft de adviezen van Milton Friedman en de OESO wel gelezen.
En Mike Farrar is een beleefde man die weet wanneer hij wat tegen wie moet zeggen. Zie zijn CV.

http://www.farmaactueel.nl/webcasts/extern/DagZV2012/Farrar_files/Default.htm#nopreload=1

Prima verhaal. De andere webcasts op deze site zijn overigens ook de moeite waard.

Mike Farrar vertelt een ander verhaal dan FvW suggereert. Zijn casus londen spreekt boekdelen: de markt kan dit nooit zo snel voor elkaar krijgen als een centraal gestuurd systeem en bij een markt heb je altijd te maken met uitval van diensten en ongeplande, onvoorziene, consolidaties. Met een door systeemmanagers voorgestane aggregatie en geplande consolidatie heb je daar geen last van.

En je moet leren van mislukkingen, zowel als van successen. Dus zegt hij : bel ons op zodat wij kunnen leren van jullie fouten.

De Nederlandse Vereniging voor Anesthesiologie heeft destijds al gesteld: ”Het bestuur van de NVA wenst enkele kanttekeningen te plaatsen bij de uitzending van NOVA d.d. 28 november 2008 aangaande de kwaliteit van zorg op IC’s niveau 1. Alhoewel de NVA het belang van de media in de bewaking van de kwaliteit van de gezondheidszorg onderschrijft, vond zij de bewuste uitzending van NOVA kortzichtig, ongenuanceerd en wel erg gemakkelijk. Aan de hand van enkele kwaliteitsindicatoren en één patiëntencasus werd in erg emotionele bewoordingen gesteld dat het met de kwaliteit van zorg in IC’s niveau 1 in Nederland rampzalig gesteld is. De NVA betreurt dat er in de uitzending voorbijgegaan werd aan de goede zorg die wel degelijk geleverd wordt in meerdere IC’s niveau 1 en aan de inspanningen die de laatste jaren door de beroepsgroepen en IGZ gedaan werden om het verbetertraject middels de CBO Richtlijn “Organisatie en Werkwijze op Intensive Care afdelingen voor volwassenen” (NVA, 2006) sneller dan de geplande datum van 2011 af te ronden.?De bewuste uitzending van NOVA suggereerde dat de kwaliteit van zorg in IC’s niveau 1 veelal slecht is en in IC’s van niveau 3 blijkbaar altijd goed. Tevens werd gesuggereerd dat de oplossing om tot kwaliteitsverbetering te komen gezocht moet worden in het verminderen van het aantal IC bedden niveau 1, dan wel het laten sluiten van IC’s niveau 1 ten voordele van een uitbreiding van het aantal IC bedden niveau 3. De NVA betreurt ten zeerste dat al de, in deze uitzending geïnterviewde, intensivisten blijkbaar deze mening deelden. De NVA vindt het echter incorrect en laakbaar zoals de kwaliteit van zorg in IC’s niveau 1 werd voorgesteld in de media. De NVA meent dan ook dat een meer genuanceerd en positiever beeld moet worden geschetst van de kwaliteit van zorg in IC’s niveau 1. Immers, er zijn sterke aanwijzingen dat vele IC’s van niveau 1 uiterste inspanningen leveren om zo snel als haalbaar te voldoen aan alle voorwaarden voor verantwoorde zorg conform de CBO Richtlijn IC. Daarnaast hebben kwaliteitsvisitaties aangetoond dat meerdere IC’s van niveau 1 werken conform de CBO Richtlijn IC en daarbij aan alle voorwaarden voldoen om kwalitatief goede zorg af te leveren. De NVA vreest dat ziekenhuizen met een IC niveau 1 te zeer de zondebok dreigen te gaan worden van een aantal problemen in de huidige gezondheidszorg in Nederland. ?Te weinig wordt benadrukt dat “voorwaarden voor verantwoorde zorg” niet hetzelfde is als “goede zorg”. Met andere woorden: niet helemaal voldoen aan de voorwaarden voor verantwoorde zorg betekent niet automatisch dat er slechte zorg geleverd wordt.?Te weinig wordt benadrukt dat IC’s van niveau 3 (en 2) in Nederland nog niet onderzocht werden voor wat betreft voorwaarden voor verantwoorde IC zorg. Het uitspelen van IC’s niveau 1 tegen IC’s van een hoger niveau is derhalve incorrect. Bij het uit elkaar drijven van ziekenhuizen zijn trouwens zowel patiënt als ziekenhuis veelal verliezers.?In de CBO Richtlijn IC 2006 werd de lat erg hoog en wellicht ook scheef gelegd voor IC’s niveau 1. De snelle evolutie in de zorg, voortschrijdend inzicht en recente wetenschappelijke inzichten (Ann Intern Med 2008; 148: 801-809) laten vermoeden dat de kwaliteit van zorg afmeten aan de hand van de CBO-richtlijn opnieuw ter discussie mag worden gesteld. Een aanpassing van de CBO Richtlijn kan hierbij aangewezen zijn. De NVA onderschrijft dat er een toename van het aantal IC-bedden noodzakelijk is in Nederland (Behoefteraming Intensive Care voor Volwassenen 2006-2016, NIVEL 2008). De NVA is het echter niet eens met de mening van NOVA en de intensivisten die daarin aan het woord kwamen, dat met name minder bedden IC 1 en meer bedden IC 3 hierbij nodig zijn. Dit zou een gevaarlijke situatie kunnen doen ontstaan in de kleinere ziekenhuizen en wel om volgende redenen. ? De Nederlandse bevolking kent een steeds hogere levensverwachting die onvermijdelijk gepaard gaat met een hogere morbiditeit. Dit betekent dat bij deze mensen relatief onschuldige nieuwe aandoeningen snel kunnen leiden tot zeer ernstige en levensbedreigende ziektebeelden. Deze moeten, minstens in elk ziekenhuis, snel en adequaat aangepakt kunnen worden. Wetenschappelijk is aangetoond dat de snelheid waarmee de behandeling geïnitieerd wordt immers bepalend is voor de uitkomst (Crit Care Med 2008; 36: 296-327). Dit impliceert dat de initiële behandeling niet toelaat dat er eerst gezocht wordt naar een IC bed van hoger niveau dan wel dat een dergelijke zieke patiënt in de eerste instabiele fase van het ziektebeloop op transport kan worden geplaatst. De NVA pleit er dan ook voor dat elke ziekenhuislocatie over voldoende en volwaardige acute en intensieve zorg bedden kan beschikken.?In het verlengde hiervan moet ook gesteld worden dat de operatiepatiënt steeds ouder wordt, met steeds hogere morbiditeit. Een onderscheid maken tussen kleine operaties met lage morbiditeit/mortaliteit versus grote operaties met hoge morbiditeit/mortaliteit is dus niet langer afdoende om het operatierisico in te schatten. Een kleine operatie, zoals bijvoorbeeld een appendectomie, bij een zeer oude patiënt met veel co-morbiditeit betekent al snel een hoogrisico ingreep. Het is logisch te veronderstellen dat deze ingrepen bij deze patiënten ook in de toekomst in de kleinere ziekenhuizen zullen moeten plaatsvinden. Het is ook aannemelijk dat vele van deze patiënten postoperatief intensieve zorg nodig kunnen hebben op een bewaakte beademingsafdeling. Ook hier weer pleit de NVA ervoor dat op elke ziekenhuislocatie voldoende en competente postoperatieve intensieve zorg kan geboden worden.” De adviseurs van dit rapport komen met name uit het OLVG. Is dit marktwerking of marketing?

“Schaalvergroting is doorgeslagen”



BIJLAGE De Volkskrant zaterdag 28 januari 2012

Special nadelen schaalvergroting

Wilco Dekker



De schaalvergroting in Nederland is doorgeslagen. De reeks fusies in onder meer de zorg en het onderwijs zouden meer efficiency moeten opleveren, maar leiden in de praktijk tot meer ziekteverzuim, minder betrokkenheid en hogere salarissen. Desondanks wordt schaalvergroting verder doorgezet, zoals nu bij de rechtbanken.



Dat zegt Mark Huijben van het adviesbureau Berenschot, die gespecialiseerd is in de “overhead” in de publieke sector. De afgelopen decennia werden tal van onderwijsinstellingen, zorgorganisaties en gemeenten samengevoegd.



“Veel mensen denken dat zulke schaalvergroting leidt tot efficiencyvoordelen in de bedrijfsvoering, maar dat is meestal niet zo. Terwijl er wel allerlei nadelen zijn. Kijk naar de grote scholen, met hun parkeerproblematiek, met de anonimiteit en de teruggelopen betrokkenheid en de afgenomen sociale controle”, zegt Huijben. “Het is onbegrijpelijk dat het in allerlei sectoren maar doorgaat, vaak zonder goede onderbouwing.”



De zorg en het onderwijs zijn de afgelopen kwart eeuw aanzienlijk grootschaliger geworden, vooral door overheidsbeleid, met onder meer het invoeren van marktprikkels. Het aantal ziekenhuizen daalde tussen 1985 en 2007 met meer dan 40% tot ruim negentig. Vooral streekziekenhuizen verdwenen. Het gemiddeld aantal werknemers verdubbelde in dezelfde periode. Het aantal scholen in Nederland liep tussen 1990 en 2010 met een derde terug tot achtduizend. Het aantal leerlingen en studenten steeg in dezelfde periode 14 procent, waardoor scholen in doorsnee anderhalf keer zo groot werden. Het aantal HBO scholen halveerde bijna, eerst door overheidsbeleid, later ook door ambitieuze bestuurders.



Volgens Huijben kan schaalvergroting wel zinvol zijn, bijvoorbeeld als een ziekenhuis zich kan gaan specialiseren. Maar meestal zijn de nadelen veel groter. Zo is volgens onderzoek het ziekteverzuim bij grote gemeenten met 5,4% een procentpunt hoger dan bij kleine. Uit CBS cijfers blijkt verder dat salarissen bij grote organisaties flink hoger zijn.



Het pleidooi van Huijben is opmerkelijk, omdat Berenschot geregeld betrokken is bij fusies. “Er moet eerst een goede analyse van de voor- en nadelen worden gemaakt, ik ben ervan overtuigd dat mijn collega’s dat doen”, zegt Huijben.