Zonder ketenzorg lukt het niet 

Drie berichten die in elkaars verlengde liggen. Het eerste meldt dat het Albert Schweitzer Ziekenhuis erin is geslaagd de gemiddelde ligduur te bekorten (nursing.nl). Het tweede gaat erover dat bij de overdracht van medicatiegegevens tussen ziekenhuis en thuissituatie veel misgaat (pw.nl). En het derde laat ons weten dat de cliënten van Stichting Zorgcentra de Betuwe naar de rechter stappen omdat de zorg (onder andere thuiszorg) onder de maat is (zorgvisie.nl).

Voor de duidelijkheid: ik suggereer geen rechtstreeks verband tussen deze drie nieuwsfeiten. Dat is er ook niet. Waar het mij om gaat, is dat een zorgverbetering op de ene plaats (in dit geval het ziekenhuis) alleen tot een bevredigend resultaat leidt als de volgende zorgaanbieder in het traject (de thuiszorg) de versnelde patiëntenstroom adequaat aankan. Zo niet, dan gaat het fout. En in de praktijk blijkt dit meer dan eens het geval te zijn.

Dat patiënten in het laatste geval de gang naar de rechter maken, komt niet vaak voor. Maar het is wel een goede ontwikkeling. Ze hebben immers recht op goede zorg. En goede zorg leveren is uitsluitend mogelijk als niet alleen aan het eigen aanbod wordt gedacht, maar aan de totale keten waarmee de patiënt te maken heeft.