Amerikaanse tandartszorg onbetaalbaar 

Een scherpe analyse van de tandartszorg in de Verenigde Staten verscheen in een serie van zeven artikelen (‘The American Way of Dentistry') in het online opiniemagazine Slate.

 

Tandartsen in Hollywood De tandarts duikt regelmatig op in films. Soms gaat dat gepaard met aanstekelijke humor, zoals in de tien fragmenten uit Hollywoodspeelfilms die zijn toegevoegd aan het Slate-dossier ‘The American Way of Dentistry'. Met filmbeelden van: Marathon Man Little Shop of Horrors

Goed imago dentists De Amerikaanse tandartszorg mag dan onvoldoende goed geregeld zijn; het maatschappelijke imago van de tandartsen zelf is beslist niet slecht. Uit een CNN-enquête bleek dat 61 procent van de burgers vindt dat tandartsen goed presteren op de punten ‘eerlijkheid’ en ‘ethische standaarden’. Van 23 professies doen alleen verpleger, artsen, dierenartsen en apothekers dit nog beter, maar bijvoorbeeld advocaten scoren hier maar 16 procent.

In de Verenigde Staten is de tandartszorg goed, maar voor armen ook onbetaalbaar. De tweedeling die geldt voor de gehele Amerikaanse gezondheidszorg, is in de tandartszorg sterker dan in andere zorgsectoren. En de politiek heeft er nauwelijks aandacht voor.

 

Deamonte Driver was 12 toen hij stierf door een bacteriële infectie die zich vanuit een niet-behandeld abces onder een wegrottende kies naar zijn hersenen had verspreid. Deamonte kwam uit een arm zwart gezin in Maryland, niet ver van Washington, D.C. en zijn dood was niet nodig geweest als zijn moeder tijdig een tandarts had gevonden die zijn – toch al verloren – kies had kunnen trekken.

 

De redenen waardoor dit laatste niet lukte, schetsen een goed beeld van de complexe problemen rond de tandartszorg in de VS. Voor een deel betreffen die geld: Amerika’s tandartsen kunnen zijn vermaard om de kwaliteit die ze kunnen afleveren. Maar ze zijn ook duur, en net als voor de overige gezondheidszorg is ruim 40 procent van de burgers niet verzekerd tegen tandartskosten. Maar ook wie wél verzekerd is, zoals veel armen via het ‘Medicaid’-overheidsprogramma, heeft vaak moeite om een tandarts te vinden – bijvoorbeeld omdat die in afgelegen, en dus vaak arme, regio’s zo schaars zijn.

 

Meer nog dan in de overige gezondheidszorg, is in Amerika de tweedeling tussen zij die wél en geen goede tandartszorg krijgen, schrijnend. Een toename van het aantal tandartsen zou helpen, maar het aantal studenten tandheelkunde daalt juist en vanaf 2014 gaat ook het aantal praktiserende tandartsen dalen.

Intussen gaat alle aandacht uit naar president Obama’s grote hervorming van Amerika’s zorgstelsel, waarin de tandartszorg nauwelijks een rol speelt. Dat laatste is verklaarbaar, omdat die maar 5 procent van alle zorguitgaven behelst. Maar ook kortzichtig: nadat Deamonte Driver alsnog in een kinderziekenhuis belandde, onderging hij daar – tevergeefse – behandelingen, op overheidskosten, ten bedrage van 250.000 dollar.