Neuroloog maakt miljoenen 

Een neuroloog in opleiding heeft 825 miljoen dollar verdiend op de Amerikaanse financiële markten. Dat zou hij te danken hebben aan zijn extreem hoogontwikkelde vermogen tot het analyseren en oplossen van complexe vraagstukken.

 

 

Op de website van het Amerikaanse maandblad Vanity Fair staat een uitgebreide samenvatting van het boek van Michael Lewis.

Michael Burry uit Californië was begin dertig en neuroloog in opleiding, maar zijn echte passie lag elders: op Amerika’s turbulente financiële markten. Daar wist hij tussen 2004 en nu, alleen op zijn eigen kompas opererend en tegen allerlei gevestigde wijsheden van grote financiële instellingen in, zo’n 825 miljoen dollar te verdienen.

 

Burry’s geheim: eerder dan wie ook signaleren dat Amerika’s huizenmarkt een luchtbel was die vroeg of laat moest barsten, en zwaar investeren in het beleggingsinstrument ‘credit default swaps’, dat anticipeerde op het instorten van de waarde van obligaties waarmee hypotheekbanken steeds roekelozer ‘subprime mortgages’ verstrekten aan iedereen die daar maar om vroeg. Burry deed dit behalve met eigen geld, dat hij eerder verdiende met ‘gewoon’ beleggen in aandelen, ook met geld dat anderen toevertrouwden aan het fonds dat hij, na het staken van zijn medische loopbaan, had opgezet.

 

Het verhaal van Michael Burry is onderwerp van het afgelopen maand verschenen boek The Big Short, van gerenommeerd schrijver-journalist Michael Lewis. Het medische element is niet alleen vertegenwoordigd door Burry’s aanvankelijke beroepskeuze, maar ook door zijn persoonlijke geschiedenis. Zijn extreem hoogontwikkelde vermogen tot het – monomaan en altijd in zijn eentje – analyseren en oplossen van complexe vraagstukken, heeft als keerzijde dat hij erg slecht is in direct, ‘face to face’, omgaan met andere mensen; iets wat hij dan ook het liefst vermijdt. Zelf schreef Burry dit jarenlang toe aan het feit dat hij als kind een oog verloor. Maar recentelijk is ook vastgesteld dat hij lijdt aan het syndroom van Asperger, dat onder meer gepaard gaat met beperkingen in de sociale interactie.