Obti-Spider 

Joost Hooimeijer (47) is klinisch verloskundige in Gelre ziekenhuizen in Zutphen.

 

Bijna iedereen weet hoe een baby wordt geboren. Gek genoeg weet niemand exact in welke conditie. Wetenschappers zijn op zoek gegaan om deze conditie vooraf zo goed mogelijk te kunnen bepalen. In eerste instantie werden de foetale harttonen beluisterd. Dit gebeurde eerst met de monaurale stethoscoop (houten toeter) en later met de cardiotocograaf (het CTG-apparaat). De sensitiviteit van het CTG was hoog, maar helaas was de specificiteit laag. Er werden onnodige kunstverlossingen uitgevoerd.

 

Meer onderzoek werd gedaan: foetale pulsoxymetrie, micro-bloedonderzoek (MBO) bij de ongeboren baby, en een ST-analyse van het foetale ECG-signaal verkregen via een elektrode op het ongeboren kind (STAN). Maar nog steeds worden er baby’s in slechte conditie geboren of onnodig met een kunstverlossing gehaald.

 

Een ander punt is dat een op de vier barende vrouwen in haar leven seksueel is misbruikt. Normaal is een vaginaal toucher (VT) al geen prettige ervaring, laat staan met een dergelijke voorgeschiedenis. Toch moeten we tijdens de bevalling regelmatig de ontsluiting, ligging en indaling controleren om zo pathologie tijdig te onderkennen.

 

Is er dan geen mogelijkheid om dit alles door een elektronisch apparaatje in de gaten te laten houden? Het antwoord is: nee, dat is er (nog) niet.

 

Natuurlijk is een bevalling een fysiologische gebeurtenis waarin wij als medici zo min mogelijk moeten interveniëren. Maar als het niet gaat zoals de natuur het bedoeld heeft, moeten we toch ingrijpen. Om dit op de juiste manier en op het juiste tijdstip te doen, is er

volgens mij het volgende nodig: mijn technologische hartenwens, de Obti-Spider.

 

Via een soort spinnetje dat op het voorliggend deel van de baby en op de portio van de barende vrouw wordt gezet, kunnen de volgende zaken worden gecontroleerd. Bij de barende vrouw: de ontsluiting, de weeënactiviteit en een eventueel beginnende uterusruptuur. Bij het ongeboren kind: de stand en indaling van het voorliggend deel, en de exacte conditie.

 

Dus zijn er geen (STAN) CTG’s en hun transducers, VT’s, schedelelektrodes, intra-uteriene druklijnen en MBO’s meer nodig. Maar bovenal: er worden geen kinderen meer in slechte conditie geboren en er zijn geen onnodige kunstverlossingen meer.