Zes jaar, acht prototypes 

Zelfstandig bewegingswetenschapper / chemisch toxicoloog Rik Berkelmans verdiepte zich eind jaren negentig in de gezondheidsproblemen van dwarslaesiepatiënten. Hij ontdekte dat hun  levensverwachting aanzienlijk wordt verlaagd door ernstige aandoeningen die zij krijgen door gebrek aan beweging. Berkelmans bedacht daarom een fiets waarmee deze patiënten hun lichaamsbeweging kunnen opvoeren.

Het bijzondere van de BerkelBike is dat die niet alleen de verlamde beenspieren van de patiënt via elektrostimulatie in beweging brengt, maar ook de armen inschakelt en het bovenlichaam laat meebewegen. Gekoppeld aan een rolstoel is de BerkelBike bovendien als buitenfiets te gebruiken.

Berkelmans won in 2000 de Millenniumprijs voor zijn idee, kreeg een subsidie van 100.000 gulden, en stortte zich helemaal, met een eigen bedrijf, op de ontwikkeling van zijn fiets. Zes jaar en acht prototypes verder was er een verkoopbaar product dat in de markt kon worden gezet. Technisch was het al een hele uitdaging, maar in dat stadium kreeg Berkelmans nog allerlei subsidies. Bij de marketing begonnen zijn problemen pas goed. “De revalidatiewereld bleek erg traag en conservatief, grote bedrijven kunnen makkelijker hun belangrijke literatuur onder de aandacht krijgen. Als klein bedrijf ben je afhankelijk van artsen die zich niet alleen in dure oorden laten voorlichten.”

De BerkelBike wordt nu wel volop gebruikt door het Revalidatiecentrum Amsterdam, maar dat betekent niet dat andere revalidatiecentra de BerkelBike automatisch ook invoeren.

Een probleem is dat zorgverzekeraars zich massaal op grote patiëntengroepen richten, en  tienduizend dwarslaesiepatiënten zijn bedrijfseconomisch niet interessant. ”Gelukkig kan ik ook BerkelBikes zonder elektrische stimulatie verkopen, via de Wet maatschappelijke ondersteuning, aan patiënten met bijvoorbeeld multiple sclerose, spasticiteit en spierziektes.”