Leren publiceren 

Sommige studenten krijgen het al tijdens hun studie voor elkaar: een artikel publiceren in een wetenschappelijk tijdschrift. Hoe doen ze dat? En wat komt er kijken bij het publiceren van een wetenschappelijk artikel?

 

 

Tekst Nike Martens  Illustratie Carolyn Ridsdale

 

 

Publicatietraject Een tijdschrift vraagt in een call om bijdrages. De inzendingen – in het Engels! - krijgen antwoord in een review. Daarin staat welke revisies er gedaan moeten worden om een artikel te kunnen plaatsen. De inzenders reageren met een rebuttal op de voorgestelde revisiepunten. De editors van het tijdschrift besluiten uiteindelijk of het stuk de moeite waard is om te publiceren.
Cursus Schrijven wetenschappelijke publicatie Wie zich verder in dit onderwerp wil verdiepen, kan zich inschrijven voor de VvAA cursus Schrijven van een wetenschappelijke publicatie Aanvangsdatum: 28 september. Locatie: Utrecht. Aantal deelnemers: 8 – 12. Duur: 1 dag. Kosten: € 355,- (niet-leden: € 410,-). Meer informatie: www.vvaa.nl/opleidingen.

“Het maakt je een betere arts als je snapt hoe droge onderzoeksresultaten leiden tot een conclusie. De artikelen van collega’s lees je daardoor veel makkelijker”, aldus Diederik Dippel, neuroloog en hoofdredacteur van het pas opgerichte Erasmus Journal of Medicine (EJM). Het EJM biedt geneeskundestudenten de kans om al tijdens hun studie ervaring op te doen met het publiceren van een wetenschappelijk tekst. Dippel: “Wat het oplevert? Geen geld, maar glorie. En voor je loopbaan is het een pré als je al gepubliceerd hebt. Je laat daarmee zien dat je in staat bent om het traject van onderzoek naar publicatie te doorlopen.”

De redactie van het EJM beoordeelt ingezonden stukken op dezelfde manier als de internationale wetenschappelijke tijdschriften. Dippel: “We reageren op elke inzending met een review in formele bewoordingen. Sommige studenten schrikken daar zo van, dat we niets meer van ze horen. Nu doen we er een mailtje bij, om in gewone termen uit te leggen wat we bedoelen.”

Veel tijd en moeite

Voor de opbouw van de tekst wordt vaak een vaste structuur gehanteerd. Dit lijkt makkelijk, maar in de praktijk blijkt het knap lastig om inhoudelijk correct, volgens vast stramien én leesbaar te schrijven over een onderzoek. “Je moet het echt graag willen, want het kost veel tijd en moeite om een artikel te schrijven”, zegt vijfdejaars geneeskundestudent Maarten Niekel (25) die inmiddels zes publicaties als eerste auteur op zijn naam heeft staan. “Je moet vaak veel verbeteren en herschrijven om tot de uiteindelijke versie te komen.”

Volgens Niekel hoef je geen briljante student te zijn om tijdens je studie een artikel in een wetenschappelijk tijdschrift te publiceren: “Leren is niet mijn sterkste kant en ik haal ook wel eens een onvoldoende. Onderzoek doen en daarover schrijven gaat me makkelijker af, omdat ik dan praktisch bezig ben.”

Shandra Bipat, klinisch epidemioloog, begeleidt Maarten Niekel bij zijn onderzoek: “Maarten kwam op het juiste moment informeren of er een project was om aan deel te nemen. Dan ontstaat een wisselwerking: de student wil iets leren en neemt ons daarbij werk uit handen. Maarten werkt buitengewoon zelfstandig, maar trekt wel meteen aan de bel als hij hulp nodig heeft.”

Niekel raadt zijn medestudenten aan om al vroeg te beginnen met onderzoek doen: “Kies een vakgebied dat je leuk vindt. Probeer het onderzoek in je eigen ziekenhuis uit te voeren, want daar ken je meer mensen en ben je het meest aanwezig. Als je eenmaal weet wat je wilt, zoek je iemand die je kan helpen en begeleiden.” Diederik Dippel van het EJM voegt daar aan toe: “Begin al met nadenken over een publicatie bij het schrijven van de opzet van je onderzoek. Als je na afloop van je onderzoek denkt: Hee, dit is wel interessant om iets over te schrijven, ben je echt veel te laat.”