Mijn eerste jaar 

Het studiejaar zit er weer op. Vier studenten blikken terug op hun eerste jaar. Hoe is het leven in een studentenstad? Wat was het mooiste moment? En wat viel tegen?

Tekst Nike Martens Fotografie Ed van Rijswijk

‘Veel geleerd van mijn stages’

Naam Lianne Lagrouw (19)

Opleiding Oefentherapie Cesar

Studiestad Utrecht

“Ik wilde eigenlijk fysiotherapie studeren, maar werd uitgeloot. Cesartherapie is een houdingstherapie die dichtbij fysiotherapie ligt. Eigenlijk is de combinatie van deze twee therapieën ideaal, dus als ik nu wel word ingeloot, start ik volgend jaar ook met fysiotherapie.

Ik woon nog thuis en dat bevalt prima. Mijn vader is dit jaar ernstig ziek geweest. Hij kreeg een hartaanval en moest twee keer een openhartoperatie ondergaan. Hij heeft het op het nippertje overleefd. Ik wilde graag bij mijn moeder zijn in die periode. Het was best een zwaar jaar, soms had ik moeite om me op mijn studie te concentreren. Maar ik heb – op mijn anatomietoets na – alles gehaald. Ik vind dat ik me er goed doorheen heb geslagen.

In het eerste jaar moest ik al stagelopen. Ik heb ontzettend veel geleerd van mijn stages. Het is heel goed om de theorie die je op school leert meteen in de praktijk toe te passen. Mijn laatste stage was superleuk. Er was een fitnesszaal waar patiënten konden oefenen. Ik mocht zelfstandig intakes doen, trainingsschema’s opstellen en mensen begeleiden bij de oefeningen. Ik heb er zelfs een baan aan overgehouden.

Een studie is heel anders dan de middelbare school. Als je eenmaal achterloopt, is het veel moeilijker om weer bij te komen. Als je als huiswerk krijgt om de stof te lezen voor het college dan moet je dat doen, want het is echt nodig. Een goede voorbereiding is het halve werk. Ik maak ook tijdens college aantekeningen. Dan hoef je bij de toetsen veel minder te leren omdat je het eigenlijk al weet.”

 

‘Geen gemakkelijk baantje’

Naam Joram Spoor (19)

Opleiding Geneeskunde

Studiestad Rotterdam

“Doordat ik lid ben van studentenvereniging NSR heb ik heel snel mijn plek in Rotterdam gevonden. Afgelopen jaar ben ik meer volwassen geworden en ik leg makkelijker contact met andere mensen. Met twee vrienden van de vereniging woon ik sinds kort op kamers. Ik vind het heel erg leuk, we eten vaak samen of gaan met een vriendengroep barbecueën in het park.

Bij mijn studie vind ik het leren van al die theorie niet altijd leuk, ik ben meer van de praktijk. Gelukkig leren we ook in de praktijk, bijvoorbeeld als we oefenen op de snijzaal. Die omgeving is niet fijn: een kille zaal waar het naar conserveringsmiddelen ruikt. Het is vrij bizar om in een stijf lichaam te snijden. Maar het helpt wel om elk onderdeel van het menselijk lichaam te zien liggen. Zo snap je beter hoe het allemaal in elkaar steekt.

Voor mijn oriëntatiestage liep ik drie dagen mee met een chirurg-oncoloog van het Westeinde ziekenhuis. Hij nam de tijd om dingen uit te leggen en gaf me het gevoel dat ik meetelde. Ik mocht meekijken met operaties en hij nam me mee de afdeling op bij zijn patiëntenronde. Dan introduceerde hij me als ‘de jonge dokter die even mee komt kijken’. Die stage heeft me extra motivatie gegeven om met mijn studie door te gaan.

Wat ik nieuwe eerstejaars kan aanraden? Overweeg om bij een studentenvereniging te gaan. Je leert zoveel mensen kennen en de stap om op kamers te gaan wordt daardoor veel minder groot. Nog een tip: koop niet meteen alle boeken in het eerste jaar, uiteindelijk gebruik je maar de helft.”

 

 ‘Goed voor je ontwikkeling’

Naam Wietske Scholten (20)

Opleiding Diergeneeskunde

Studiestad Utrecht

“Mijn studie is nog leuker dan ik dacht. Studenten diergeneeskunde weten vaak al heel lang dat ze dierenarts willen worden. Ikzelf heb lang getwijfeld, ik vond heel veel studies leuk. Uiteindelijk heb ik de voor- en nadelen op een rijtje gezet. Ik doe nu diergeneeskunde, maar zou ook in ontwikkelingswerk terecht kunnen komen.

Ik ben vanuit Zwolle in Utrecht op kamers gegaan. In het begin was alles spannend; een vreemde stad, nieuwe huisgenoten en voor het eerst studeren. Ik vond het best moeilijk om al die nieuwe dingen te combineren.

Ik kan iedereen aanraden om op kamers te gaan. Niet bang zijn, gewoon doen. Ik denk dat het goed is voor je ontwikkeling, omdat je wordt gedwongen om alles zelf te regelen. Niemand zit je achter je broek aan, dus je moet zelf discipline opbrengen. Mijn ouders zijn trots op hoe ik het doe, dat stimuleert me om goed mijn best te doen.

Ik vind de afwisseling van studie en practica heel erg leuk. Ik dacht dat de focus veel meer op anatomie zou liggen, maar we doen veel met verschillende dieren. Ik kan nu bijvoorbeeld koeien melken en de tong uit de mond van een paard pakken. Of laatst moesten we met onze hand in de bek van een koe.

Bij een extra practicum zijn we een hele nacht opgebleven toen de schapen moesten lammeren. Van tevoren hadden we een filmpje gezien met veel bloed en enge dingen. Ik dacht: dat kan ik nooit. Maar die nacht zat ik tot mijn elleboog in een schaap en hielp ik een lammetje geboren worden. Dat gaf zo’n kick, ik was volmaakt gelukkig.”

 

'De start was moeilijk'

Naam Milan Hanckmann (18)

Opleiding Verloskunde

Studiestad Maastricht

“Bij de eerste bevalling die ik meemaakte dacht ik: dit gaat echt nooit passen. Maar het paste natuurlijk wel. Het is heel bijzonder om een bevalling van dichtbij mee te maken. Van de week heb ik zelf mijn eerste kindje aangepakt. Ik was daarna helemaal blij, het geeft zo’n gaaf gevoel om mee te helpen een kind op de aarde te zetten.

Ik ben vanuit Tilburg in Maastricht op kamers gegaan. Dat was wel even wennen: ineens moest ik zelf boodschappen doen en koken. Gelukkig kon ik goed aarden in Maastricht; het is een warme, dorpse stad met veel leuke mensen. Ik kende er nog niemand, dus om meer mensen te ontmoeten ben ik bij een studentenvereniging gegaan.

De start van mijn studie was moeilijk, ik moest mijn basiskennis van de anatomie flink bijspijkeren. Achteraf zou ik iedereen willen aanraden: zorg dat je biologiekennis goed is. Ga desnoods in de zomervakantie je biologieboeken van de middelbare school nog eens doornemen. Dit scheelt je veel opstartproblemen. De tweede helft van het jaar heb ik keihard gewerkt, en nu lijkt het er op dat ik mijn propedeuse ga halen.

Ik vind de opleiding ontzettend leuk. Er is veel tijd om handelingen en gesprekken te oefenen, zodat je goed voorbereid de praktijk in gaat. Alleen lijkt de pop waarmee we oefenen soms helemaal niet op de werkelijkheid. Toen ik voor het eerst de ontsluiting bij een mevrouw voelde, was dat heel anders dan bij de oefenpop. Ik voelde helemaal niks! Maar laatst mocht ik weer toucheren tijdens een bevalling en toen kon ik de ontsluiting gelukkig wel goed voelen.”