Keten-DBC’s 

De komst van functionele bekostiging in de zorg roept veel vragen op. Volgens bestuurslid Arjan van Nistelrooij is er nog veel onduidelijk.

 

Als ondernemer in de zorg wordt van mij verwacht dat ik vooruitkijk om de continuïteit van dienstverlening door mijn apotheek te kunnen garanderen, zowel voor de patiënten als voor de medewerkers. Hierbij zien we in de nabije toekomst de functionele bekostiging opdoemen: een plan om in de eerste lijn een ‘keten-DBC’ te starten. Het idee is dat een zorggroep hoofdaannemer wordt van een integraal zorgpakket voor patiënten met een chronische aandoening, en als zodanig met de zorgverzekeraars onderhandelt over de vergoeding voor de totale ketenzorg. Ook onderhandelt de zorggroep met de overige zorgverleners – lees onderaannemers – in de eerste lijn.

 

Voor wie is deze schaalvergroting eigenlijk goed?

Deze nieuwe financiële betrokkenheid op elkaar als zorgverleners binnen een keten, doet een stevig beroep op wederzijds respect en vertrouwen. Zelf voorzie ik eerlijk gezegd enige spanning, en voel ik mij behoorlijk onzeker over de te volgen aanpak. Voor iemand die altijd zorgverlener-ondernemer is geweest, is het niet vanzelfsprekend om belangen door andere zorgverleners te laten behartigen.

 

Ook vraag ik mij werkelijk af voor wie deze schaalvergroting naar zorggroepen goed is. De patiënt? Die wil graag patiëntgerichte samenwerking tussen zorgverleners met zorg op maat van zijn behoefte. De verzekeraar? Die wil graag een duidelijk omschreven product, zodat er een vaste prijs afgesproken kan worden. Het risico van ‘meerwerk’ ten behoeve van de zorgintensieve of veeleisende patiënt is dan voor de zorgverlener zelf, en de verzekeraar kan de jaarrekening op voorhand al sluitend maken.

 

Vragen en aarzeling te over. Maar ook de boot missen zou heel verkeerd kunnen uitpakken, dus zijn we met een aantal gelijk gestemde collega’s in de regio toch een onderneming begonnen die een aantrekkelijke partner wil zijn voor samenwerking binnen in de zorg, en dus ook binnen functionele bekostiging. Die nieuwe onderneming werkt sinds juni samen met een groot ziekenhuis in de regio, in een poliklinische apotheek; draagt zorg voor een 24-uurs dienstverlening van farmacie in de regio; en wil zich opmaken als aantrekkelijke partner voor deelname in de keten-DBC’s in de eerste lijn.

 

Verder vooruitkijken lukt nog slecht, want er is sprake van laaghangende mist: Hoe wordt binnen de functionele bekostiging fatsoenlijk de vergoeding geregeld voor de inspanningen van de apotheker, terwijl dit zelfs in de huidige structuur nog niet het geval is? Hoe gaan zorgverleners in de eerste lijn samenwerken, terwijl ze met elkaar dansen om een te krap budget en terwijl hoofdaannemers in de verleiding kunnen komen vooral zichzelf goed te belonen? Wie ontwikkelt regionaal deze nieuwe organisaties, en welke risico’s lopen zij daarmee bij zoveel onduidelijkheid? Hoe duurzaam zijn deze nieuwe plannen? In politiek Den Haag is men zeker niet onverdeeld enthousiast over het (gereguleerd) loslaten van markteconomische principes op de zorgsector.

 

Ik wil graag meedenken in en meedoen met zorginnovatie die voor patiënten echt betere zorg oplevert. Tegelijk ben ik verplicht om verstandige besluiten te nemen, omdat ik de financiële risico’s zelf moet dragen. Rustig aan dus. De apothekers in onze regio hebben zich in ieder geval al georganiseerd in een tijd waarin er nog geen acute druk is, en waarbij adviseurs van VvAA/Hufen plezierig hebben ondersteund.