Regie over ketenzorg 

Voor een aantal chronische ziekten wordt volgend jaar waarschijnlijk functionele bekostiging ingevoerd. Huisarts Gineke de Vries is er niet blij mee, maar ziet geen weg terug en vindt dat huisartsen alles op alles moeten zetten om de ketenzorg te behouden.

 

Minister Klink heeft iets nieuws bedacht. Dat wil zeggen, hij heeft een mooie kreet verzonnen voor iets dat al bestaat. Hij noemt het ‘functionele bekostiging’. Dit betekent dat de huisarts betaald wordt voor zijn bemoeienis met een ziekte, en niet (meer) met een zieke. De mens staat niet meer centraal, maar de kwaal. Of nog erger, het geld.

 

Als je je bij een patiënt op één kwaal concentreert, doe je hem op een gevaarlijke manier tekort

Nu is het op dit moment al gebruikelijk in de huisartsenpraktijk om bijvoorbeeld de zorg voor de diabetespatiënten en mensen met hypertensie programmatisch te regelen. De praktijkondersteuner doet zelfstandig het spreekuur voor deze groepen, waarna hij of zij alles doorspreekt met de huisarts, die uiteindelijk de beslissingen neemt.

 

Aangezien diabetici een verhoogd risico hebben op hart- en vaatziekten, blijft de anamnese niet beperkt tot hoe het met de suikerziekte gaat. Er wordt ook uitgebreid stilgestaan bij eventuele tekenen van zich ontwikkelend vaatlijden. Zo is er een duidelijke signaalfunctie. Bij een verdachte anamnese wordt er een afspraak op het spreekuur van de huisarts gemaakt. In feite zijn we zowel bij de diabetes als bij de hoge bloeddruk bezig met het begeleiden van het zogenaamde ‘cardiovasculair risico’. De mens blijft daarbij altijd centraal staan, met ál zijn grotere en kleinere makken.

 

Uit deze korte beschrijving mag al blijken, dat je je niet zomaar alleen maar op één kwaal mag concentreren bij een patiënt. Zou je dat doen, dan zou je die patiënt op een gevaarlijke manier tekortdoen. Dat is natuurlijk oud nieuws, dat weten alle werkers in de gezondheidszorg al eeuwen.

 

Helaas is dat wel wat de minister wil. Hij wil ‘ketenzorg’ voor diabetes, voor hart- en vaatziekten, voor COPD en voor hartfalen. Daarbij vindt hij het ook nog eens een goede zaak dat degene die dat het goedkoopste kan doen, de behandeling ook mag uitvoeren. Dus als er een club opstaat die tegen de zorgverzekeraar zegt dat zij diabeteszorg kunnen verzogen voor de helft van wat de huisartsen hiervoor declareren, dan zou deze partij het contract moeten mogen krijgen. Dat is marktwerking. En goedkoop, denkt de minister.

 

Maar zoals zo vaak zal goedkoop duurkoop blijken te zijn. Juist in deze groepen patiënten is de overlap erg groot. Zoals ik al zei, suikerziekte en hart- en vaatziekten, maar ook COPD en hartfalen, suikerziekte en hartfalen, suikerziekte en COPD, hypertensie en hartfalen, en zo kan ik nog wel even doorgaan. En dan nog de grote groep die alles tegelijk heeft. En dan voor alle ziekten een aparte keten? Lijkt me niet verstandig.

 

Wij huisartsen mogen niet toestaan dat deze gevaarlijke versnippering van zorg gaat plaatsvinden. Aangezien de ketenzorg er heus wel komt, moeten we er dus voor zorgen dat die in onze handen blijft.

We zullen de zorgverzekeraars een aanbod moeten doen dat ze niet kunnen weerstaan! En daarmee als echte generalisten de regie houden over de zorg voor heel onze patiënt.