Kies bewust 

Als ik jaren geleden eens een fotocursus gaf,  begon ik  standaard met een dwingend advies: “Mooi die dikke 100-300 mm zoomlens die u daar heeft, maar voorlopig mag u hem wat mij betreft aan de wilgen hangen.  En aan de tak ernaast graag die zo universeel bruikbare 28-85 mm lens. En mocht iemand ook nog een, op het eerste gezicht zo bijzonder veelzijdige, 28-200 mm in z’n fototas hebben, dan kan hij die in het vervolg beter een nuttige bestemming als  presse-papier geven.”

 

Voor wat betreft het laatste soort lens, had mijn rigoureuze verwijderingsadvies onder meer te maken met de vaak zeer matige kwaliteit van dit soort optieken. Dat is tegenwoordig niet echt meer een issue. De optische kwaliteit van dit soort superzooms is flink verbeterd.

 

De hoofdreden was echter een andere:  kies bewust!

 

Wat is er makkelijker dan een zoomlens?

Krijg je die fraaie rij populieren in de avondzon  niet mooi in beeld?

Even inzoomen en het staat erop!

Past het kluitje bakkende badgasten er niet op?  Stukje uitzoomen en de klus is zo geklaard.

 

Is waar, dat wel.

Maar je zou je eigenlijk eerst moeten afvragen hoe je dit tafereel er het mooiste op krijgt.

Is hier het diepte vergrotende perspectief van een groothoeklens gewenst?

Of juist het sterk comprimerende effect van een flinke telelens?

Moet er een herkenbare achtergrond bij? Reden om toch voor de groothoek te kiezen.

Wil je juist het onderwerp zo veel mogelijk isoleren van de rest? Dan valt de keuze al snel op een telelens.

 

Om deze belangrijke keuzes te kunnen maken, moet je eerst heel bewust leren wat de specifieke eigenschappen zijn van de verschillende objectieven.

 

En dat is nu juist zo lastig als je met zoomlenzen werkt.

Zonder na te denken wordt er snel  even in- of uitgezoomd.

Degene achter de camera heeft vaak geen enkel  besef of de foto nou met een 28mm groothoek wordt gemaakt, of met een lichte telelens van 85 mm.

Het past erop, en daarmee is de creatieve kous af.

 

Zonde. Want zo wordt de kans behoorlijk klein dat je echt iets bijzonders weet te maken.

De zoomlens maakt lui en onbenullig.

Zelfs een paar stappen naar voren of naar achter doen om zo vanuit een beter standpunt te kunnen fotograferen, is er vaak niet meer bij. Huppatee, gewoon even inzoomen!

Vandaar mijn pleidooi voor wie zich echt in de fotografie wil bekwamen:

Kies liever voor een paar vaste brandpunten :  24 mm, 50 mm en 100 mm (voor een camera met sensor op kleinbeeldformaat).

 

Het vergt wel wat discipline om die oh zo handige, buitengewoon veelzijdige camera met 30x zoomobjectief, ingebouwde flitser, en HD-film-mogelijkheid opzij te leggen, en voortaan alleen nog te gebruiken voor de echte familiekiekjes.

Want dat is waar al die moderne toestelletjes werkelijk geschikt voor zijn!