Beroep: klinisch patholoog

De klinisch patholoog is onderdeel van een team. Zij behandelt niet zelf maar geeft wel de richting aan.

Tekst: Andrea Linschoten

 

 

Klinisch patholoog Nicole van Grieken (39) vertelt in de personeelskantine van VUmc in Amsterdam enthousiast over haar beroep: “Als patholoog haal ik uit weefsel en cellen zo veel mogelijk informatie die van belang is voor de patiënt. Daarbij gaat het allereerst om het stellen van een diagnose: gaat het om een tumor of om een ontsteking? Dat zegt veel over de vooruitzichten van de patiënt en het bepaalt de manier van behandelen. Bij tumoren doen we diepgaand onderzoek. Door die extra informatie kunnen we een indicatie geven over de prognose, maar ook steeds beter voorspellen hoe iemand zal reageren op een behandeling, bij-voorbeeld bij chemotherapie. We zijn dus betrokken bij het behandelproces. We behandelen niet zelf, maar geven daar wel richting aan. De afgelopen decennia is deze kennis steeds verder ontwikkeld. Het mooie is dat we door dat diepgaande onderzoek de behandeling steeds beter op de patiënt kunnen afstemmen. We willen elke patiënt een behandeling op maat kunnen aanbieden. Het is een uitdaging om dit verder uit te bouwen.

Klinisch patholoog Nicole van Grieken: ‘Ik ben een echte puzzelaar’

Dit beroep past bij mij. Ik ben echt een puzzelaar, ik ga op zoek naar de diagnose. En ik vind het prettig om in een team te werken. Tegenwoordig werken pathologen (we zijn hier met vijftien collega’s) niet meer ergens achteraf in een kamertje, maar staan midden in de kliniek, als onderdeel van een multidisciplinair team. Hierin werken een mdl-arts, oncoloog, patholoog, radioloog, radiotherapeut, chirurg en verpleegkundige samen.
Je hebt elkaar nodig om het behandeltraject goed te doen.

Behalve met patiëntenzorg hou ik me bezig met onderzoek en onderwijs. Mijn aandachtsgebied is mdl, afwijkingen van het maag-darmstelsel. Het onderwijs pakken we tegenwoordig ook multidisciplinair aan. Samen met de mdl-arts en de chirurg geef ik college. In één ochtend nemen we de studenten dan aan de hand mee van diagnose tot en met de behandeling. Door die geïntegreerde colleges zien studenten direct wat de rol van elke arts is. Zo leren ze al vroeg dat niemand een patiënt in zijn eentje kan behandelen.”