De GGZ is op sterven na dood

Remke van Staveren
Remke van Staveren is een bevlogen psychiater met HART voor de GGZ. Zij zet zich in voor een betere, herstelgerichte, menswaardige GGZ; vanuit de gedachte dat wij ons daar allemaal, op onze eigen werkplek en binnen onze mogelijkheden voor kunnen inzetten. Lees alle artikelen van Remke van Staveren

Ik had laatst een woedende huisarts aan de lijn. Wat bleek? Hij had maanden geleden zijn patiënte naar onze GGZ-instelling gestuurd vanwege een ernstige depressie. Patiënte kwam op de wachtlijst van het zorgprogramma ‘stemming en angst’. Dat duurde zó lang dat ze, inmiddels de wanhoop nabij, zich ‘suïcidaal uitte’. Of de huisarts haar naar de crisisdienst wilde verwijzen?

De crisisdienst reageerde gepikeerd – hoezo crisis, het beeld bestond toch al maanden? – maar ging uiteindelijk overstag en beoordeelde patiënte thuis. Geen crisis, wel een verdenking op een psychotische stoornis, of de huisarts haar naar het VIP-team (Vroege Interventie Psychose) wilde verwijzen?

no-wich-wayKafka verbleekt erbij.

De GGZ. Als je als patiënt niet helemaal aan het ideale aanmeldplaatje voldoet – en wie doet dat wel? – kom je er tegenwoordig maar moeilijk in. Je bent te jong (naar wijkteam van de gemeente), te oud (naar team ouderen psychiatrie), hebt de verkeerde postcode (naar een ander team), bent niet ernstig genoeg (naar de basis GGZ), krijgt naast je depressie (team angst- en stemming) een psychose (naar team psychotische stoornissen). Of je krijgt het label ‘persoonlijkheidsstoornis’ (naar de POH-GGZ van de huisarts).

Het wordt hoog tijd dat de GGZ doet wat ze haar patiënten adviseert: voor zichzelf opkomen

De GGZ. Je zult er maar werken. Het ene jaar moet het zus, het volgende jaar zit het zo. Want als de zorgverzekeraars na een jaar – alweer! – met nieuwe eisen komen, luiden die onvermijdelijk de zoveelste reorganisaties bij de GGZ-instellingen in. Als medewerker krijg je keer op keer te horen dat het niet anders kan, dat ‘als we er niet in meegaan, we straks failliet gaan en helemaal geen zorg meer kunnen bieden!’ Met de onderliggende boodschap: ‘En dat wil jij toch niet op je geweten hebben?’

Nee zeg, het failliet gaan van de GGZ, dat wil ik zeker niet op mijn geweten hebben. Daarom schrijf ik ook deze blog. De GGZ is op sterven na dood. De huisarts is woedend, de patiënt gefrustreerd en de medewerker gedemoraliseerd. Het wordt hoog tijd dat de GGZ doet wat ze haar patiënten adviseert: voor zichzelf opkomen. Zeg ‘nee’ tegen alweer nieuwe eisen van politiek en zorgverzekeraars, weiger de zoveelste reorganisatie, en ga van matige zorg nu eens daadwerkelijk over naar zorg op maat.

 

 

37 Reacties Reageer zelf

  1. c. gumbs
    Geplaatst op 10 oktober 2016 om 16:11 | Permalink

    Een waarheid als een koe!!!!! Wij als hulpverleners durven ons werk niet neer te leggen omdat de patient de dupe van zal zijn en ik ben van mening dat deze kennis door sommigen wordt misbruikt. Jammer hoe het nu loopt. Hier heb ik toen ik de opleiding deed niet voor getekend. We moeten niet alleen voor de patiënt maar ook voor ons zelf leren opkomen. Maar hoe gaan we dat doen????

  2. Eddo Rats
    Geplaatst op 10 oktober 2016 om 21:32 | Permalink

    Sorry Remke……maar jou antwoord;Nee zeggen wordt ik ook niet warm van. Het wordt tijd dat we echte academici gaan inzetten om dit GGZ probleem tot op de bodem echt wetenschappelijk uit te zoeken waarbij de gijzeling door het medische model met bijbehorende economie in eerste instantie buiten de bias moet worden geplaatst. Academici die echt creatief multidiciplinair logisch kunnen denken mede luisterend naar herstelde ervaringsdeskundigen. Geen papagaaien die nu het heft in handen hebben. !00 jaar pseudo wetenschap in de psychiatrie moet opnieuw uitgevonden worden. beginnen bij de bodem.

  3. Dani
    Geplaatst op 11 oktober 2016 om 00:07 | Permalink

    Je zou ook kunnen zeggen, de GGZ moet opkomen voor de medewerkers en clienten/patienten. Die worden hier steeds beide de dupe van. De kwaliteit van zorg gaat achteruit, de wachtlijsten worden langer, medewerkers die zelf overspannend en of met een burnout thuis komen te ziften, clienten die geen zorg meer willen omdat Ze niet weten waar ze aan toe zijn. ( als de GGZ hulpverlening het niet weet, en steeds veranderd, hoe betrouwbaar is dan de zorg die je ontvangt en hoe hoe hou je vertrouwen in je behandelaar en een goede afloop. Kortom ik ben het wel eens met van
    Staveren. Tot hier en niet verder!

  4. Adri
    Geplaatst op 11 oktober 2016 om 01:43 | Permalink

    De GGZ is inderdaad op sterven na dood. Het probleem wordt niet alleen veroorzaakt door de zorgverzekeraars en de politiek, maar bovenal door de volkomen incapabele bestuurders die voornamelijk met zichzelf en het in stand houden van hun organisaties bezig zijn en die het cliënt-belang al heel lang geleden uit het oog verloren zijn. GGZ Nederland bepaalt al heel lang achter de schermen iedere drie jaar de prijzen en is er medeverantwoordelijk voor dat de kosten van de GGZ uit de hand blijven lopen. De zogenaamde kans failliet te gaan wordt hier fantastisch uitgebuit door de zorginstellingen.
    De GGZ is echter allang failliet. Ze heeft het echter niet door en blijft een hopeloos lange doodsstrijd voeren.
    Het schoorvoetend accepteren dat tijden veranderen is daar een voorbeeld van. In plaats van het aanvaarden van en anticiperen op een nieuwe realiteit, zoals bijvoorbeeld Buurtzorg dat met succes heeft gedaan in de thuiszorg, blijft de GGZ hardnekkig hangen in oude structuren. Elke reorganisatie is oude wijn in nieuwe zakken. Het doel is steeds om het belang van de ‘oude’ grote GGZ instellingen te verdedigen.
    Van binnenuit zal de nodige verandering waarschijnlijk niet komen.

  5. Alberts
    Geplaatst op 11 oktober 2016 om 09:23 | Permalink

    De gemiddelde GGZ instelling heeft een paar grote problemen. Incapabel bestuur dat gericht is op de boekhouding en niet op visie en dat daarbij hun oor veel te makkelijk laat hangen naar de financiers. Inhoudelijke professionals uit de lead. Behandelaren die mede daardoor geen of amper verbondenheid voelen met de instelling. Veel ervaren krachten zijn de laatste jaren voor zichzelf begonnen want dan kan je fijn inhoudelijk werken zonder al die vervelende vergaderingen en steeds wisselende beleidsplannen. En het hele veld is gewoon te stil. In Almere geen jeugd ggz meer tot 2017 behoudens crisis. Het moest eens met de somatische kindergeneeskunde gebeuren, het land zou te klein zijn!

  6. Joyce
    Geplaatst op 11 oktober 2016 om 09:29 | Permalink

    Mooi stuk! Goed verwoord.

  7. Ger
    Geplaatst op 11 oktober 2016 om 09:48 | Permalink

    Wij kiezen er blijkbaar voor dat de zorg een markt moet zijn en de zorgverzekeraars en de politiek de handelaren.
    Vinden we dat toch niet dan moet de politiek gedwongen worden om dit los te laten, de macht van de zorgverzekeraars aan banden worden gelegd. Dit kan niet door een versnipperd denkend GGZ Nederland, die gaan alleen mee met de huidige stroming. Van hun nog geen vuistslag gehoord.
    Ik geloof dat iedereen keihard zijn best doet voor het welzijn van de client, maar de GGZ is rot geworden door strijd, macht en geld.

  8. Anneke Strik
    Geplaatst op 11 oktober 2016 om 09:55 | Permalink

    Mijn man (69) is in januari van dit jaar doorgestuurd naar de GGZ van onze provincie door een UMC . Hij is een jaar behandeld voor een depressie (40 ECT behandelingen) en uitbehandeld bevonden maar zeker niet gezond verklaard. Ik heb zelf vorige week met heel veel moeite kunnen doordringen tot de GGZ met de vraag of mijn man nu eindelijk zou kunnen worden gezien door een psychiater van de GGZ. Zijn depressie verergerd en zijn lijden is groot. Na veel aandringen van mijn kant is het gelukt om een afspraak te plannen. De medewerker van de GGZ die ik heb gesproken noemde dat de psychiater not amused zou zijn om een bezoek aan mijn man te moeten brengen??

  9. Anoniem
    Geplaatst op 11 oktober 2016 om 11:47 | Permalink

    Om nog maar te zwijgen over ‘te complex’ of ‘te heftig’. Niet stabiel genoeg, te crisis gevoelig..
    Ja wat moet je dan? Als geen enkele instelling je wilt helpen omdat je dat naar je hoofd gesmeten krijgt. Hopende op hulp en steun.

    Mooi stuk en inderdaad hoog tijd voor veranderingen!

  10. Janite
    Geplaatst op 11 oktober 2016 om 12:34 | Permalink

    Een artikel naar mijn hart. Ik heb het zelf meegemaakt als cliënt, maar heb ook als ervaringswerker meerdere keren te maken gehad met mensen die in hoge nood op zoek waren naar de juiste GGz-zorg en werkelijk van het kastje naar de muur gestuurd werden/worden. Ondertussen gaat het slechter en verliest de cliënt het vertrouwen in goede zorg. De routes zijn langdurig en frustrerend; de meest assertieve burger komt er nog wel, de mindere haakt af.

  11. Danyel
    Geplaatst op 11 oktober 2016 om 15:24 | Permalink

    Als iedereen nou gewoon zorg gaat leveren ipv verwijzen of de patiënt de deur wijzen, oftewel patiënten datgene geven wat ze nodig hebben. Knappe bestuurder, verzekeraar die dit tegenspreekt. Maar helaas zijn ggz instellingen en hun medewerkers bang om hun inkomsten of hun baantje te verliezen, waardoor de ggz een Kafka instituut van jewelste is geworden.

  12. Jos strijbosch
    Geplaatst op 11 oktober 2016 om 17:38 | Permalink

    Dat is exact wat ik jaren geleden al constateerden bij ggz Huize Padua. Toen patiente, cliënte zijn geworden is het fout tegaan. GGZ is meer bezig met onderhoud van de gebouwen en terreinen dan met zorg. De Client hebben ze nodig om cash te genereren.

  13. JH Borger
    Geplaatst op 11 oktober 2016 om 18:01 | Permalink

    De GGZ ligt al een aantal jaren aan het DBC infuus .
    De marktwerking heeft de zorg in ernstige mate uitgehold,
    met als resultaat dat het niet meer om de mensen gaat
    maar om het geld . De politici met de VVD voorop hebben een Kafka monster gecreëerd die alle menselijkheid uit de zorg heeft gehaald.
    Steeds meer werknemers in de GGZ zijn het meer dan zat dat ze zorg gedicteerd wordt door de verzekeraars .
    Lijkt mij dat client organisaties en de vakbonden en de GGZ een vuist moeten maken .
    Hoever moet het komen voordat de GGZ inderdaad voor zichzelf opkomt.

  14. Flip Tabeling
    Geplaatst op 11 oktober 2016 om 18:43 | Permalink

    Vooralsnog zitten we aan de vooravond van de DSM, hogere premies voor de zorgverzekering en nog meer controles op ons handelen. Ook kunnen we weer onverwachte invallen van de inspectie verwachten. De verwachtingen die gewekt worden mbt behandelresultaten behoeven enige bijstelling waardoor er misschien een realistisch beeld ontstaat wat de GGZ kan en vooral niet kan.

  15. niska
    Geplaatst op 11 oktober 2016 om 19:10 | Permalink

    Ik ben het eens met de schrijfster, zie de ggz alleem maar bureaucratischer worden en de bestuurders in hun ivoren torens weten niet eens wat er allemaal op de werkvloer gebeurt. Het is toch van het zotte dat je steeds van het kastje naar de muur wordt gestuurd. Ik hoor regelmatig geluiden om me heen dat de ggz steken laat vallen, triest is het dat het zover is gekomen.

  16. Annie
    Geplaatst op 11 oktober 2016 om 19:52 | Permalink

    Ik ben eind december 2012 gestopt met werken bij GGZ. Secretarieel werk. Jaar op jaar de stress van het op tijd klaar hebben van het invoeren van dbc gegevens brak me op. Niet normaal hoeveel er geregistreerd moest worden betreffende 1 client! Dit was toen ik begon bij Riagg in 1991 veel beter geregeld. Toen was het een plezier om te gaan werken… het was leuk om telefonisch met clienten contact te hebben. De laatste jaren werd alleen gemopperd en geklaagd.
    Sinds ik gestopt ben is er een juk van mijn schouders gevallen…..geen stress meer!!!

  17. stef linsen
    Geplaatst op 11 oktober 2016 om 21:01 | Permalink

    Staking organiseren samen met samen sterk tegen stigma, Phoenix,Labyrint in Perspectief, ypsilon, anoiksis enz.? Pakkend motto bedenken, malieveld reserveren. Zo tegen verkiezingen tijd. Moet kunnen lukken..
    Psychiaters in dienstverband hebben staking per 1 november georganiseerd in korte tijd.
    Ikzelf maak me sterk voor mantelzorgers van ggz gebruikers ( http://www.steflinsen-psychiatrie-partnerhulp.nl)

  18. Nel Bais-Nijmeijer
    Geplaatst op 11 oktober 2016 om 21:19 | Permalink

    Jos de Blok, de oprichter van buurtzorg weet de oplossing.
    Hij heeft zijn werkwijze zichtbaar gemaakt in China, hij mocht mee op werkbezoek met met onze koning.
    Als wij gaan werken, op zijn manier is het hele zorgprobleem opgelost, zowel financieel als het menselijke aspect van de zorg.
    Waarom slapen wij met z’n allen verder? Ons systeem is het probleem.
    Iedereen, maar dan ook iedereen die verantwoordelijk is voor het uitgeven van grote geld uit de zorgpot moet zich gaan schamen.
    De zorg wordt steeds duurder en de zorg steeds slechter.
    Ga je afvragen hoe dit toch komt.
    Er komen steeds meer verwarde mensen, die onschuldige mensen wat aandoen. Hoe zou dit toch komen? Arme verwarde mensen, die niet voor zichzelf op kunnen komen. Hele arme mensen die de dupe hiervan worden.
    We zien door de bomen het bos niet meer.
    Ga in gesprek met een man die de oplossing weet en dat is JOS DE BLOK.

  19. Sandra van Iersel
    Geplaatst op 11 oktober 2016 om 22:05 | Permalink

    In de voorgaande reacties blikt maar weer hoe negatief er gedacht wordt over de ggz. Toch wel jammer, want hoewel bovenstaande allemaal klopt, wordt er door heel veel mensen vreselijk hard gewerkt om inderdaad aan alle absurde en steeds hoger wordende eisen te voldoen en intussen toch zo goed mogelijk voor de patiënten te zorgen. En heus, daarin gebeuren ook nog steeds hele goede en mooie dingen. Jammer dat je die nooit hoort. Want de meeste ggz medewerkers hebben wel degelijk hart voor de zaak en willen, nieuwsgierig en leergierig als ze zijn echt vernieuwen en leren om Ik de zorg toch te verbeteren. De eisen zijn de laatste jaren steeds zwaarder geworden en we moeten inderdaad steeds meer doen met steeds minder mensen. Wat ik kwalijk vind is dat onze minister, die enkele jaren terug mensen nog naar de buurvrouw wilde sturen voor een goed gesprek en intussen de Ggz heeft afgebroken tot in de huidige staat, wel pontificaal depressie tot speerpunt van beleid voor de toekomst maakt net nu de verkiezingen er aan komen. Het wordt inderdaad tijd dat wij ggz-ers eens in opstand gaan komen tegen dit afbraakbrleid en deze minister met kruideniersmentaliteit.

  20. JvDijk
    Geplaatst op 11 oktober 2016 om 23:06 | Permalink

    Zelden zulke vreemde wezens tegengekomen als bij ggz .
    Afschuiven, verschuilen , zeker niet op de hoogte .
    Dit gebaseerd op negen jaar ervaring Pluimen in eigen bips steken lijkt hun beter af te gaan.
    Natuurlijk zullen er ook prima medewerkers zijn maar die werken vast ergens anders .

  21. M Jud
    Geplaatst op 12 oktober 2016 om 06:31 | Permalink

    Goed stuk, en naar waarheid…. helaas geld het niet alleen voor de GGZ maar ook voor andere takken van hulpverlening. Over het hoe en invulling van een nee. Daar kan je over discussiëren.
    Maar de strekking van dit verhaal. Is helaas wat het is……

  22. Monique
    Geplaatst op 12 oktober 2016 om 10:00 | Permalink

    Ik zeg schaf de GGZ helemaal af. De GGZ werkt stigmatiserend, stoppen mensen vol met medicatie en laten mensen die hen het hardste nodig hebben aan hun lot over. Ik zie het iedere dag om me heen gebeuren en ik word er verdrietig van. Ik vind dat de hele GGZ opgedoekt moet worden. Laat er maar een totaal nieuwe organisatie komen, met een nieuwe visie en een totaal andere werkwijze.

  23. Benny Verpleegkundig
    Geplaatst op 12 oktober 2016 om 10:08 | Permalink

    Hoezo gaat het slecht in de GGZ??? Het is toch een wereldbaan met Super specialisaties…Top Klinische Zorg. Een wklhalla van productie draaien, eindeloze uren van rapporteren en andere administratief zeer belangrijke zaken, marathon vergaderingen om te fuseren, wereldreizen aan symposia en als bestuurder verdien je gewoon € 270.000 P/J….gaat toch goed. Ik zeg marktwerking in de zorg daar wordt toch iedereen beter van

  24. Jill
    Geplaatst op 12 oktober 2016 om 10:56 | Permalink

    Zeker waar. Ik.zit al maanden opgenomen op een instelling voor mensen met dubbele problematiek (psychisch en een verslaving). Een verslaving heb ik echter niet. En hulp krijg ik hier ook niet, er wordt alleen maar gezegd ‘jii hoort hier eigenlijk niet’. Maandag zetten ze me letterlijk op straat en ‘mag’ ik me melden bij een nachtopvang tot er plek voor mij is bij beschermd wonen. Dat ik dan dus de winter op straat moet zwerven, moet slapen tussen mensen bij wie ik me niet veilig voel (ik heb ptss) en mij alle zin in het leven wederom wordt ontnomen (ik ben ik suicidaal binnen gebracht) zal ze aan hun reet roesten. Wanneer dit gaat veranderen? Ik denk wanneer het pas echt vaak fout gaat. En helaas denk ik dat ik in dat rijtje terecht kom. Voor mij hoeft het leven niet meer. Afgedankt en wel, zo de straat op gezet….

  25. PGB begeleider
    Geplaatst op 12 oktober 2016 om 10:57 | Permalink

    Ik ben het hartgrondig met Adri en met Monique eens. Ik werk al jaren met mensen die in de GGZ niet geholpen zijn en zelfs het gevoel hebben dat hen daar hun ziel is afgenomen. Het is mensonterend en schrijnend wat daar gebeurt……en wat daar niet gebeurt!
    Hulpverlenen is simpel: Jij hebt het zwaar en moeilijk? Ik kom je ondersteunen en helpen.

  26. R. Sonneveld
    Geplaatst op 12 oktober 2016 om 10:57 | Permalink

    Sinds 1977 werkzaam in de psychiatrie, veel veranderingen meegemaakt, zorg die duidelijk beter is geworden. Maar ook nu veel afbraak, de keuze is vooral zorg voor de ‘zwaarste’ patienten, daar werk ik mee. Heb het minder zien worden door bezuinigingen, zorg ging van goed naar voldoende, ondanks alles wat mis ging of niet goed geregeld is. Sinds dit jaar heb ik het gevoel dat we door de bodem zakken, de zorg die ik kan geven is naar mijn gevoel onvoldoende.
    Ik sta open voor alle oplossingen als mijn patienten in ieder geval weer voldoende zorg kunnen krijgen.
    Renske ; Sociaal psychiatrisch verpleegkundige

  27. Diana
    Geplaatst op 12 oktober 2016 om 11:37 | Permalink

    Zo mee eens. ..maar de artsen vd ggz crisisdienst willen wel maar worden tegengewerkt door de wet en slecht functionerende instellingen. Ik plaatste dit op Facebook. ..Jeroen Pauw??? Minister Schippers…. moet ik dan maar werkeloos toezien hoe mijn kind dood gaat?? Zij heeft ergens kortsluiting in haar koppie waardoor ze het leven zo niet verdragen kan. Daarom is ze nu verslaafd om zich te verdoven zodat ze maar niet voelt. De psychiater helpt haar niet want dan moet ze nuchter zijn. De verslavingsdienst stuurt haar weg als ze zich niet goed gedraagt. De cirkel is dus rond. Geen hulp en mijn kind gaat kapot. De wet zegt dat je mensen die een gevaar voor zich zelf zijn mag opnemen zelfs tegen hun wil. Niemand doet dat een dan vinden ze het gek dat er een politica wordt dood gestoken? ?? Is iedereen geschokt en verbaasd? ?? Dit gaat nog veel vaker gebeuren voorspel ik. Gelukkig is mijn dochter niet agressief behalve voor zichzelf en dat is erg genoeg. WANNEER WORDT ZE NU ECHT GEHOLPEN??? En niet alleen zij maar ook haar omgeving gaat hier aan kapot. IK BEN MACHTELOOS EN WANHOPIG!!!! Rtl verslaafd heeft een grote wachtlijst ..goh waarom zou dat nou zijn? ??

  28. Napoleon cést moi
    Geplaatst op 12 oktober 2016 om 14:25 | Permalink

    De GGZ? Uit eigen ervaring moet ik zeggen dat meer dan de helft van de GGZ medewerkers volkomen ongeschikt zijn. Luisteren niet. Proberen zelf het wiel uit te vinden. Als je komt voor een heel helder duidelijk probleem wat je zelf als client prima kan verwoorden, dan denkt men dat dit niet kan of klopt en weigert in te gaan op het probleem, maar gaan op zoek naar wat zij denken. Natuurlijk zijn er mensen die grotere problemen hebben en die zelf minder geschikt zijn hun probleem te verwoorden, maar ook daar heb ik schrijnende gevallen om me heen gezien, waar mensen compleet drogeren de enige remedie is. Met alle respect voor de goedwillende mensen binnen deze instellingen ; teveel van uw collega’s zijn volkomen ongeschikt en zouden het DSM IV boekje op hun zelf moeten toepassen.

  29. mkd
    Geplaatst op 12 oktober 2016 om 14:43 | Permalink

    Er zijn enkele mensen die in negatieve zin praten over ‘medisch model’ (en een directe relatie leggen met een economisch model).
    Medici hebben de plicht altijd te helpen. (Hippocrates, wet en zo)
    Was dat bij de GGZ ook maar zo.
    Bekostiging en beschikbaarheid van zorg is niet de verantwoordelijkheid van de patiënt / cliënt!
    Maak de instellingen verantwoordelijk hiervoor en laat ze dat niet afschuiven. Misschien dat bestuurders dan eindelijk in actie komen.

  30. Yvonne
    Geplaatst op 12 oktober 2016 om 17:12 | Permalink

    Heel triest! Te gek voor woorden dat onze “boekhouders” dus zorgverzekeraars de dienst uitmaken! Laat dit over aan de artsen. GGZ, zorg nu eens voor de patient!

  31. Quintano
    Geplaatst op 13 oktober 2016 om 00:04 | Permalink

    Echt goede adviezen / oplossingen kom ik niet tegen.

  32. Martijne Rensen
    Geplaatst op 13 oktober 2016 om 06:20 | Permalink

    Wij hebben er maar een stichting voor opgericht onder de positieve titel strakx is nu. Maar het schrijnende is dat mensen die zwaar getraumatiseerd zijn ‘onvolledige diagnoses en ineffective behandelingen krijgen’en dat zeggen we dan niet eens zelf maar de Gezondheidsraad. Niets mee gedaan in de GGZ met deze ernstige constatering zie ook http://www.strakxisnu.nl of lees mijn blog http://strakxisnu.nl/?p=135. Men kan dus zomaar mensen die ernstig lijden buiten de deur laten staan. Hoe dit kan in Nederland?

  33. Simon Boerboom
    Geplaatst op 13 oktober 2016 om 13:31 | Permalink

    Remke,
    Goed stuk, maarrr
    Wie is de GGZ?

    Psychiaters bespreken in een intake vergadering mijn, psychiater crisisdienst, aanmelding van een depressieve veteraan met PTSS in crisis.
    Wat moet eerst behandeld worden, zijn depressie (team stemmingsstoornissen) of zijn PTSS (team angststoornissen)?
    De verantwoordelijke personen doen gewoon mee in die waanzin en staan toe dat leken hun vak kapot maken.

    Waanzin, ik heb hem bij de crisisdienst gehouden en we zijn daar met één behandeling gestart.

    Iedereen klaagt, iedereen wacht tot er iets gaat veranderen,
    wachten op het wonder; maar dat wonder komt niet.
    Jullie zullen de waanzin echt zelf moeten stoppen.

    Simon Boerboom, ex-psychiater

  34. Lois
    Geplaatst op 13 oktober 2016 om 19:58 | Permalink

    Ja goed idee. Hoe?

  35. Marcel
    Geplaatst op 15 oktober 2016 om 12:24 | Permalink

    Opdoeken die hap…heeft z’n beste tijd gehad.
    De ggz worstelt al jaren met de eigen behoefte of vooral bezig te zijn met te roepen hoe specialistisch ze wel niet zijn en deskundig en gelijktijdig en daardoor niet in staat zijn mensen in hun kracht te zetten…want…daar zijn ze zelf niet deskundig genoeg voor.
    Doktertje spelen met mensen die vooral behoefte hebben aan onafhankelijkheid gaat fundamenteel niet samen.
    Opdoeken die handel en laten opgaan in reguliere hulpverlening waar vooral kunde en vaardigheden ertoe doen in plaats van opleiding en grootspraak over expertise.
    Ik ben zelf als hulpverlener na jaren in de ggz te hebben gewerkt uit die instituten gevlucht…wat een verademing!!

  36. Leva
    Geplaatst op 28 oktober 2016 om 14:55 | Permalink

    Hier in het Zuiden merk ik vooral dat de enige en grootste Ggz-instelling ontwikkelingen tegenhoudt oppermachtig zoals ze zijn. Gewoon blijven zeggen dat ze de expertise wèl in huis hebben, zodat lacunes jarenlang kunnen voortwoekeren m.a.g. cliënten die tussen wal en schip blijven vallen. Door de overheveling van zorg voor ‘uitbehandelde’ cliënten en jeugd naar gemeenten vallen de kleinere zorgaanbieders die wel die specifieke expertise hebben buiten het inkoopbeleid van de gemeente. Want wie zitten er aan tafel met de gemeente als het hierom gaat of om beschermd wonen of om een indicatie van de gemeente voor Wmo of Jeugdzorg: de oppermachtige Ggz-aanbieder.

  37. Willem Kasteleyn
    Geplaatst op 9 november 2016 om 15:58 | Permalink

    Tsjonge, wat een negatieve reacties allemaal.
    Ik werk nu 36 jaar in de psychiatrie en zal maar niet zeggen
    hoe het toen was. Nu sinds 2,5 jaar in een Haags GGZ wijkteam
    en sinds 1 jaar bij een sociaal wijkzorgteam. Ook nog 4 uur per
    week bij het MSS, het Maatschappelijk Steunsysteem (dat vraag
    en aanbod op het gebied van dagbesteding en maatjes koppelt).
    We zijn al die tijd als GGZwijkteam niet van samenstelling veranderd, werken keihard, hebben geen wachtlijst en merendeels heel tevreden patiënten. Wel is er veel druk op ons ambulante team omdat er er maar steeds weer bedden in de kliniek worden afgebouwd.
    We doen regelmatig aan scholing, betrekken het systeem/
    de familie meer en meer bij de behandeling, iedereen heeft
    een behandelplan en een crisis- en/of signaleringsplan en
    alle ROM-formulieren zijn up-to-date.
    De presentiebenadering is nooit ver weg en de bereidheid
    over te werken en voor elkaar in te springen is erg groot.
    Er zit niemand thuis met een burn-out en naast serieus werken
    wordt er bij ons veel gelachen.
    Kan het beter? Natuurlijk kan dat. We blijven luisteren naar
    oude en nieuwe wensen, de klant is koning. Dus waarom toch altijd dat ‘alleen maar’ gesomber? De GGZ op sterven na dood? Kom nou, hij is springlevend!
    Willem Kasteleyn