Het recept voor honger is voedsel

Over de juistheid van deze titel kunnen we het snel eens zijn, hoop ik. Over de effecten van zaken als honger of bijvoorbeeld een onverwarmd huis in de winter op gezondheid zullen we waarschijnlijk evenmin lang hoeven te discussiëren.

Toch kunt u als huisarts geen recept uitschrijven voor eten, of voor het voldoen van de achterstallige rekeningen bij het verwarmingsbedrijf.

Eigenlijk is dat best raar. U wordt bevoegd en bekwaam geacht om de aard en omvang van problematiek vast te stellen en hierop beleid te ontwikkelen. Wanneer de constatering echter luidt dat er achterliggende problematiek de feitelijke veroorzaker is van de klachten, staat u vervolgens machteloos. In ons gezondheidssysteem bent u op dat moment onthand en rest u niet veel anders dan pleisters plakken op een etterende wond.

Dat lijkt mij een heel onbevredigend gevoel. Zien waar het wringt en onmachtig zijn om het te beïnvloeden.

Het is dan ook niet toevallig dat het verhaal van Rebecca Onie mij enorm inspireert. Rebecca is het gezicht van Health Leads. Een organisatie in de VS die ervoor heeft gezorgd dat artsen wel degelijk eten kunnen voorschrijven, of voor onderdak kunnen zorgen. Er was natuurlijk de voorstelbare weerstand vanuit de Amerikaanse maatschappij, waarbij ervan uit wordt gegaan dat een individu zijn eigen boontjes maar moet doppen. Die kritiek werd tegemoet getreden op even heldere als ontwapenende wijze. Hoe die repliek luidde? “In alle wetenschappelijke onderzoeken die we kunnen vinden staat dat eten het antwoord is op honger, niet medicatie.”

In Nederland is dit initiatief nog niet heel erg bekend, maar bekijkt u gerust haar TED talk.

[ted id=1475 lang=nl]

Zou het niet prachtig zijn om zelf ook meer te kunnen doen vanuit uw spreekkamer voor een aantal mensen waarvan u nu wel ziet wat er echt speelt, maar waarbij de knoppen om aan te draaien achter gewapend glas verscholen blijven.

Delen