Joep Neven

Joep Neven

basisarts

De witte jas uit de kast

Uit de kast komen, is niet een eenmalig life event, ontdekte basisarts Joep Neven. ‘Bij elke nieuwe ontmoeting is het afwachten hoe iemand reageert als ik over mijn partner – een man – vertel.’

Elke dienst start weer met het aantrekken van een frisse, witte jas. Die witte jas zorgt voor een neutrale uitstraling van deskundigheid en zorgt voor een gepaste afstand tot de patiënt. Wat gebeurt er met alles wat onder de jas zit? Hoeveel van jezelf neem je mee de spreekkamer in? 

Jaren geleden kwam ik uit de kast. Iets waarvan ik destijds dacht dat het een eenmalig life event was, maar inmiddels heb ik ondervonden dat dit fenomeen nooit ophoudt. Elke nieuwe ontmoeting, klein of groot, er komt een moment waarop ik iets vertel over mijn partner – een man – en dat het afwachten is hoe diegene hierop reageert. 

Ga ik eerlijk antwoorden op de vraag: ‘Heeft u ook de bevalling van uw vriendin begeleid, dokter?’

Mijn omgeving bestaat, bewust of onbewust, uit mensen die geen problemen hebben met homoseksualiteit. Gevoelsmatig is mijn werkplek, het ziekenhuis, een vrij ruimdenkende plek. Gezien de recent gepubliceerde dalende cijfers van homo-acceptatie onder jongeren kan het echter niet anders dat ook een heel aantal mensen in wit uniform niet oké zijn met relaties tussen mensen van hetzelfde geslacht. 

‘Wat als’

Een aantal maanden geleden was ik getuige van een gesprek tussen zorgverleners over ‘wat als’ hun kind homoseksueel zou zijn. Conclusie: helemaal oké, maar er werden wel een aantal collega’s (met wie ik dagelijks samenwerk) genoemd die daar meer moeite mee zouden hebben.

Medische indicatie

Daarnaast stond een tijd geleden ‘vrouwelijke partner’ tussen het rijtje medische indicaties van een zwangere op de verloskamers. Dit zal uiteraard als doel hebben om de juiste bejegening te kiezen voor de aanwezigen op de kamer, maar de keuze tussen de ‘medische indicaties’ was wat mij betreft wat ongelukkig. Ook binnen het ziekenhuis valt er op dit gebied dus zeker nog winst te behalen. 

‘Heeft u ook de bevalling van uw vriendin begeleid, dokter?’, is een van de vragen die wel eens aan me is gesteld. Ik weet nog niet of ik hier ooit eerlijk op ga antwoorden. Het enige wat ik hoop, is dat mijn overweging dan gaat over afstand bewaren tot de patiënt en niet het afvragen of mijn antwoord door de ontvanger wordt geaccepteerd.

Delen