Marijn Houwert

Marijn Houwert

Zinnige zorg

Opererende dokters hebben de plicht kritisch te beoordelen wanneer ingrepen echt nodig zijn, stelt Marijn Houwert.

Enigszins beduusd kijk ik om me heen. Ik heb 300 euro betaald voor een vierdaags congres in Duitsland en had me al hogelijk verbaasd over dit bedrag bij inschrijving. Overal is goede koffie beschikbaar, ’s middags zijn snacks & lunch te scoren en de tap gaat bijtijds open. Allemaal rondjes van de zaak.

Nu sta ik in een reusachtige zaal die helemaal is ingericht door ‘de industrie’. Ik kijk naar flitsende stands, glimmende protheses en prachtig gekleurde plaatjes voor op gebroken botten. Maar wat nou als die prachtige gekleurde plaatjes helemaal niet nodig zijn?

Na jaren eigen onderzoek is (helaas?) de conclusie dat het niet opereren in het merendeel van de gevallen een goed, zo niet beter resultaat geeft dan het vastschroeven van gebroken botten met prachtig gekleurde plaatjes. Dit geldt in onze studies voor gebroken sleutel­benen, gebroken ribben en gebroken schouders. Niet opereren is minder leuk en kost veel meer tijd. Maar het resultaat voor de patiënt is eenvoudigweg goed.

We hebben als opererende dokters een dure plicht

Dat is geen populaire boodschap. Opereren is leuk. Je wordt geen chirurg vanwege het praten. Het management vraagt bovendien om productie. Niet om de indicatie (het ‘waarom’ van de operatie), maar om het verhogen van het aantal ingrepen. De schoorsteen moet roken.

Toch hebben we gezamenlijk een grotere opdracht. In tijden van schaarste is een wellicht niet zinnige operatie voor de ene patiënt, uitstel of geen operatie voor de ander. Nog los van de belasting voor het ziekenhuis, de gezondheidszorg, het milieu en daarmee de maatschappij. We hebben als opererende dokters dus een dure plicht: we moeten met name verrekte goed weten wanneer we niet opereren. Tegen de stroom in.

Dit geldt natuurlijk voor alle zorgprofessionals. We moeten ons iedere keer weer afvragen of het zinnig is wat we doen. Zinnige zorg leveren dus. Met aanzienlijk duurdere congressen.

Delen