Joep Neven

Joep Neven

basisarts

Anderen wél #trots en #dankbaar, want in opleiding  

Joep Neven kreeg minder goed nieuws dan de mensen die hij nu terecht hun succes ziet delen.

Er is één app die ik deze dagen liever niet open; LinkedIn. De slingers, glazen champagne en posts beginnend met ‘trots’ of ‘dankbaar’ vliegen je om de oren. Bijna allemaal hebben ze betrekking op het aangenomen zijn voor een vervolgopleiding tot medisch specialist. 

Het voelt eerlijk gezegd wel een beetje hypocriet om hierover te schrijven. Als ik recent wél was aangenomen voor mijn gewenste vervolgopleiding zou ik net zo vrolijk op ieders tijdlijn voorbij zijn gekomen. En terecht ook dat je zo’n succes deelt. Iedereen heeft er op zijn of haar eigen manier keihard voor gewerkt om die plek te bemachtigen, dus logisch dat deze blijdschap gedeeld wordt met de rest van de wereld. 

Bij mijzelf liep het net even anders. Na een lange voorbereiding en een spannende sollicitatiedag met verschillende gesprekken kreeg ik helaas te horen dat ik niet geselecteerd was voor de vervolgopleiding tot gynaecoloog.

‘Ik roep zeker niet iedereen op om alle tegenvallers in diens carrière met de wereld te delen’

De LinkedIn-posts hebben me wel aan het denken gezet. Achter deze blijdschap gaat immers ook teleurstelling en verdriet schuil van de kandidaten die niet zijn aangenomen en hier steun bij zoeken. Maar over dit onderwerp blijft het een stuk stiller. 

Ik heb best even getwijfeld om hierover te schrijven. Het is natuurlijk geen leuk bericht om te delen en ergens ervaar ik ook een gevoel van schaamte. Diep van binnen weet ik dat ik me niet hoef te schamen. Er zijn zoveel geschikte kandidaten en het is geen schande als het (een eerste keer) niet lukt. 

In de sprookjeswereld van LinkedIn regent het superlatieven en lijkt het iedereen voor de wind te gaan. Ik roep zeker niet iedereen op om alle tegenvallers in diens carrière met de wereld te delen. Het zou naar mijn mening wel helpend zijn als er in een positief bericht ook wordt stilgestaan bij de weg ernaartoe, en dat ook wordt erkend dat er de nodige obstakels overwonnen zijn. 

De les die ik zelf uit deze afwijzing haal? Het feit dat ik zo heb gebaald, geeft mij de bevestiging dat dit echt is wat ik wil. Ik neem de tijd om deze teleurstelling te verwerken. Daarna buig ik het om naar iets positiefs: als motivatie om alsnog mijn doel te bereiken. 

Delen