Sofie Fransen

Sofie Fransen

Eilandgeneeskunde

Sofie Fransen reist met haar zoon door het Arctische noorden. Op de eilanden worden huisartsenzorg en spoeddiensten op afstand geregeld. Tijdens een sneeuwstorm op een wildkampeerplek is het de vraag: doemdenken of genieten?

Tradities zijn er om voortgezet te worden: ik mag weer met het camperbusje op pad. Ditmaal niet alleen, want zoonlief heeft een tussenjaar en wilde wel mee. Lees: gratis vakantie, gesponsord door het thuisfront. Op naar het hoge Noorden, Arctisch kamperen. Ons portie dagelijkse sport bestaat uit sneeuw scheppen en bus duwen als we vastzitten in de sneeuw, maar natuurlijk ook uit langlaufen, sneeuwschoenwandelen en noorderlicht spotten. Ik voel me met de dag Noorser worden. We reizen van eiland naar eiland, de oversteek gebeurt meestal met een ferry; als die al gaat.

Op een van die ferry’s raak ik aan de praat met de plaatselijke huisarts. Die houdt wekelijks 3x spreekuur op elk eiland. ‘En, wat als er zich een medisch spoedgeval voordoet?’ De arts haalt zijn schouders op: ‘Noodnummer bellen, die maken de inschatting en als het echt dringend is, dan is er de luchtambulance. Er is hier een uitgebreid luchtnetwerk voor.’

Die luchtambulance vliegt dan naar het enige echte ziekenhuis, met 600 bedden. Zo wordt tweedelijns zorg geleverd voor een geschatte populatie van 78000 inwoners, inclusief de eilanders. 

‘Is een medisch spoedgeval echt dringend, dan is er de luchtambulance’

Die nacht sneeuwstormt het op onze wildkampeerplek, op een eiland met 36 bewoners. Geen mens te bespeuren, alleen elanden. Mijn nachtelijke pieker en dramatiseer-talent draait ineens op volle toeren, het gesprek met de arts indachtig. Wat als wij ineens in medische nood komen? Toch maar voor de zekerheid het noodnummer opgezocht, want hoe afgelegen ook, we hebben vaak genoeg 4G, maar niet altijd.

Mijn chirurgisch brein bedenkt dat de meest voor de hand liggende urgentie in ons geval waarschijnlijk een appendicitis zou zijn. Aangezien een blindedarmontsteking in Nederland ook uitgesteld (8 uur) geopereerd kan worden, zullen we hier de nacht ook wel mee doorkomen, mocht het zich voordoen. Een ander medisch probleem zou onderkoeling kunnen zijn, want onze gasfles is leeg en het is buiten min 10. Maar: we hebben genoeg laagjes aan, een warme donsdeken, chemische hand- en voetwarmers en net goed gegeten, want dat schijnt ook te helpen.

Mezelf met deze gedachtes sussend, stop ik met doemdenken. Het is gewoon te mooi om hier samen met kind te genieten van de arctische natuur. 

Delen