GRIP – ‘Meer energie, minder stress’

Laurine Alderlieste
Laurine Alderlieste is  AIOS huisartsgeneeskunde in Utrecht en woont in Amsterdam. Eerder werkte zij als ANIOS neurologie (Rotterdam) en ANIOS geriatrie (Blaricum). Tijdens haar studie maakte zij deel uit van het dagelijks bestuur van De Geneeskundestudent. Lees alle artikelen van Laurine Alderlieste

Vrijdagavond, 19.30 uur. Ik kom net thuis uit mijn werk en plof op de bank. “Pff, dat was me het weekje wel”, zeg ik tegen mijn vriend. Volop spreekuur gedraaid, een avonddienst op de huisartsenpost, een referaat gegeven op de terugkomdag van de huisartsenopleiding en bijna elke avond wel een activiteit; van sporten en eten met een vriendin tot een extra nascholing. “Ik kom vanavond niet meer van deze bank af”, zeg ik.

Mijn vriend kijkt me verbaasd aan en vraagt of ik wel in de agenda heb gekeken; we hebben vanavond nog een verjaardag. Oei, deze heb ik inderdaad over het hoofd gezien en eerlijk gezegd heb ik er eigenlijk ook helemaal geen zin in. Maar niet gaan zonder geldige reden vind ik ook geen optie. Uiteindelijk stappen we, een uur later dan gepland, toch op de fiets en is het ook eigenlijk wel gezellig. Toch ben ik er met mijn hoofd niet helemaal bij; in gedachte ben ik alvast bezig met de cadeautjes die ik nog moet kopen voor Sinterklaas, dat ene uitje wat ik nog zou regelen, die presentatie die ik nog moet voorbereiden en de richtlijn die ik nu eindelijk eens moet gaan schrijven.

Ook de rest van het weekend kom ik moeilijk in de ‘relaxmodus’. Ik ben bezig met alle dingen die ik van mezelf nog moet doen, maar het gaat niet met de snelheid en efficiëntie die ik voor ogen heb. Op de momenten dat ik lekker zou moeten ontspannen, kan ik alle ‘moetjes’ toch niet helemaal loslaten. Aan het eind van het weekend voel ik me helemaal niet opgeladen, terwijl de dag erna weer het begin is van een nieuwe, drukke week.

Deze versie van mezelf vind ik eigenlijk helemaal niet zo leuk

Ik realiseer me dat deze week geen uitzondering is en dat het al langere tijd zo gaat. Na een dag spreekuur draaien, plof ik het liefst op de bank. Ik moet mezelf aansporen om te gaan sporten en zelfs sociale activiteiten zijn me soms teveel. Deze versie van mezelf vind ik eigenlijk helemaal niet zo leuk. Ik wil graag energie hebben om extra dingen op te pakken naast mijn studie, weer in een commissie of bestuur te zitten, mijn vrije tijd zinvol en leuk te besteden. Maar hoe pak ik dit nu op een goede manier aan? En hoe erg is het eigenlijk met mij gesteld?

Toevalligerwijs, of misschien toch niet zo toevallig, lees ik een artikel over ‘GRIP in Arts en Auto. Eén zin blijft hangen: “GRIP, het online ontwikkelpad naar meer energie en minder stress.” Het klinkt haast te mooi om waar te zijn, maar toch prikkelt het me. Misschien is dit wel een goede manier om met mezelf aan de slag te gaan? Ik besluit me aan te melden. Zo, nu kan ik niet meer terug. En nu eerst maar eens een avondje op de bank.