Heb oog voor de patiënt

Daan Marselis
Daan Marselis is journalist. Reacties via @daanmarselis en daanmarselis@gmail.com Lees alle artikelen van Daan Marselis

Deze week merkte ik dat ik kinderloos homoseksueel van rond de dertig toch echt mijn best moet gaan doen om bij te blijven. De ene na de andere vriendin wordt zwanger en hoewel ik in het verleden wel artikelen schreef over de geboortezorg, blijk ik eigenlijk van niets te weten.

Zo organiseren ziekenhuizen verloskundige voorlichtingsavonden, hoorde ik van een vriendin (jonge dame, hoog zwanger). Tijdens die bijeenkomsten werven de ziekenhuizen nieuwe klanten. Ze zetten dan dus hun beste beentje voor, zou je verwachten. Toch blijkt het voor zorgverleners lastig om goed op de behoefte van patiënten in te spelen.

Die vriendin van mij woont in Amersfoort. Ze bezocht twee voorlichtingsavonden. De eerste in het Meander Medisch Centrum, daarna een bijeenkomst in Tergooiziekenhuizen in Blaricum. De voorzieningen tijdens beide avonden waren gelijk: koffie/ thee en koekjes. Het verschil zat ‘m in de aanpak.

In het Meander MC vertelde één verpleegkundige over het hoe en wat van een bevalling. Daarna stormde een gynaecoloog binnen – kennelijk veel te laat – die leunend tegen het spreekgestoelte zijn verhaal afdraaide. Mijn vriendin ging die avond teleurgesteld naar huis.

Gelukkig ging het anders in Blaricum, vertelde ze. Van alle betrokken disciplines was daar een afgevaardigde aanwezig om zijn deel van het verhaal te vertellen. De zorgverleners stemden hun verhaal op elkaar af en keken elkaar af en toe aan: zeg ik dit goed, wil jij er nog iets aan toevoegen? Om kort te gaan: er zat een team. Daarnaast mochten de zwangeren even gaan staan als ze het zitten te pijnlijk werd.

Mijn vriendin had er weer helemaal zin in. “Dat is wat je wilt zien! Dat die mensen baby’s ter wereld kunnen brengen, geloof ik wel. Dat doen ze duizenden keren per jaar! Maar ik wil wel dat ze als team kunnen samenwerken. Best belangrijk als er toch iets mis gaat.”

Nu was er nog slechts één probleem: wilde ze als nuchter type eigenlijk wel een kind uit Blaricum?

3 Reacties Reageer zelf

  1. ANH Jansen
    Geplaatst op 2 november 2012 om 18:06 | Permalink

    En of Daan Marselis beter zijn best moet doen om bij te blijven.

    Er komen enorme veranderingen aan in de Zorg en er zijn er al vele geweest. Een aantal heeft hij evident gemist.

    Heeft uw vriendin al de ziektekostenpolis erop nageslagen bij welk ziekenhuis zij terecht kan? Heeft zij een In Natura of een Restitutie polis? Wat zijn de voorwaarden voor de vergoeding? Welk ziekenhuis is gecontracteerd door haar verzekeraar en onder welke condities? Wat is de reputatie van dit ziekenhuis op het betreffende gebied? Volgt zij de protocollen en wat zijn de harde uitkomsten?

    De concentratie van zorgaanbod zal op deze manier heel moeilijk verlopen. Wat is immers de afstand tussen Blarium en Amersfoort? nog geen 25 km. En wat is de reistijd met auto? Nog geen 25 minuten? En wat stelt de wetgever als norm voor het bereiken van acute zorg? 45 minuten. Dus wat zegt dan de verzekeraar? Ga maar lekker 45 minuten fietsen om te bevallen mevrouw.

    Geen verzekeraar gaat immers onder de normen van de Wetgever zitten. Dat zou de zorg alleen maar duurder maken.

    En het belangrijkste is nog wel dat uw vriendin voorbij gaat aan de stelling van A Klink; consumenten kunnen niet meer afgaan op de vermeende kwaliteit van de zorg; die is onbekend in dit land! Zorgconsumenten moeten afgaan op verdiend vertrouwen en niet langer op gegund vertrouwen.

    En met de aankomende afschaffing van de Restitutie Polissen in de basisverzekering wordt de zorgconsument helemaal buiten spel gezet.

    Heb oog voor de patient is dan een heel holle, loze en lege kreet.

    En om mee te beginnen; sinds wanneer is een zwangere vrouw een patient?

  2. Geplaatst op 5 november 2012 om 17:57 | Permalink

    @ ANH Jansen
    U heeft helemaal gelijk: een zwangere vrouw is natuurlijk geen patiënt.

    Dat patiënten niet meer af moeten gaan op ‘vermeende kwaliteit’, maar hun keuze moeten maken op basis van ‘verdiend vertrouwen’ is geweldig (zij het nog steeds niet uitvoerbaar). Daar ging de blog alleen niet over. Patiënten maken hun keuzes (ook) op basis van niet-rationele ervaringen. Dat ze een zorginstelling kiezen op basis van geografische nabijheid is allang geen gegeven meer. Zorgverleners en moeten zich daar bewust van zijn, om niet onnodig patiënten (en zwangere vrouwen) te verliezen.

    Hoe bindt u uw patiënten?

  3. ANH Jansen
    Geplaatst op 5 november 2012 om 22:09 | Permalink

    “Hoe bindt u uw patiënten?”

    Merkwaardige vraag aan een voorstander van de Restitutie Polissen, maar gezien de eerste regels van dit blog ook weer niet: Daan Marsalis heeft een leesachterstand. Hij moet toch echt meer zijn best doen om bij te blijven.

    Even bijlezen. Regeerakkoord. Wijzigingen in wetgeving Zvw en AWBZ. Schrappen artikel 13 Zvw. Afschaffen Restitutie polis in de basisverzekering. Lage Ziektelast. Functionele omschrijving van de te leveren zorg in de Zvw. Wettelijk verbod op overschrijding van het door VWS berekende budget door de zorgverzekeraars. Wettelijke opgelegde doorleverplicht voor zorgaanbieders als het budget daadwerkelijk op is. Advies Cie Baarsma, Advies Cie Don.

    Hoe bindt u uw patiënten? Een zorgaanbieder bindt dus niet, maar is degene die wordt gebonden en wel aan de boom waaraan ook de “patiënt’ is opgehangen. Beiden kunnen geen kant op.

    Zorgverzekeraars houden het touw in handen waarmee zij patiënten en zorgaanbieders binden en in de lucht houden; te weinig lucht om normaal en vrij te leven, teveel om niet failliet te gaan.

    A Klink heeft in zijn Oratie verklapt waarom het systeemmodel Zorgstelsel 2006 is ingevoerd: dan gelden de Algemene Beginselen van Behoorlijk Bestuur niet meer.

    En dat hebben de zorgverzekeraars zich geen tweede keer laten vertellen. Zij worden hierin gesteund door de Overheid zelf; de Overheid is niet meer het schild voor de burger.
    En dat is al eerder verteld door Herman Tjeenk Willink. Vice voorzitter van de Raad van State. De Overheid verschuilt zich achter de private verzekeraars, overigens zijn dit de voormalige ziekenfondsen, inclusief databanken en bestuurders en werknemers alleen nu vallend onder de bancaire CAO!

    Eigenlijk is het systeemmodel Zorgstelsel 2006 een vorm van Totale Bondage met langzame verwurging als middel om een doel te bereiken; de realiteit aanpassen aan het computermodel van gesimuleerde marktwerking voor ambtenaren.

    En dat was het oordeel van de Raad van State voor het Wetsontwerp Zvw en Wet op de Zorgtoeslag: daar moeten wij niet aan beginnen. De Overheid kan het beter zelf doen en het OECD advies opvolgen. Zo bindt de Overheid de burger op een wijze een beschaafd land waardig. Was gezegd: Herman Tjeenk Willink.

    “Hoe bindt u uw patiënten”?

    Een totaal verkeerde vraag aan een fervent tegenstander van het systeemmodel gereguleerde marktwerking met de voormalige ziekenfondsen als private verzekeraars die alles mogen doen wat moeders en God hebben verboden.

    En zie wat ze doen: Bondage, langzame verwurging en ze vinden het nog lekker ook. Geef verzekeraars een kast en ze gaan helemaal los.

    Wie had dat gedacht van Andre Rouvoet?