Ik wens…

Frank van Wijck
Frank van Wijck is medisch journalist en houdt als freelancer op maandag, woensdag en vrijdag een weblog bij op de website van Arts en Auto. Lees alle artikelen van Frank van Wijck

Wat wil iemand die in het ziekenhuis ligt? Er zo snel mogelijk weer uit, dacht ik, en tot die tijd een tv om een beetje de tijd te doden. Maar nee, onderzoek wijst uit dat de hedendaagse patiënt heel andere verwachtingen heeft. De behoefte aan laagdrempelige toegang tot informatie over het dieet, over het ziekteproces en over de vraag wanneer een afspraak met de arts gepland staat is alleszins redelijk. Goede informatie over de nazorg ook.

Maar we willen meer, zo blijkt. Een privékoelkastje. Een koptelefoon om omgevingsgeluid te dempen. Beeldcontact met het thuisfront via Facetime, Skype of een webcam. Als Disney het ziekenhuis runde, deed die er waarschijnlijk ook nog iedere dag een digitale verse bos bloemen bij, waarom niet. Mensen willen vermaakt worden. En de indruk die dit onderzoek wekt is dat de patiënt steeds meer een consument is geworden, voor wie precies hetzelfde geldt.

De patiënt is steeds meer een consument geworden die vermaakt wil worden

De vraag of hij hieraan ook consequenties wil verbinden op het moment dat hij geen patiënt is maar gewoon als gezonde verzekerde zijn zorgpremie moet betalen, is in dit onderzoek helaas niet gesteld. “Wilt u maandelijks wat meer betalen om straks, ooit, als het misschien eens een keer nodig is, een privékoelkastje tot uw beschikking te hebben en een geluiddempende koptelefoon?” Ik durf de gok aan dat weinig mensen die vraag met ja zouden beantwoorden als de zorgverzekeraar die bij het aanbieden van de premie stelt.

Geluiddempende oordoppen verkoopt Mediamarkt. Zo snel mogelijk na een behandeling weer je bed uitkomen om naar de koelkast in het keukentje te lopen, is beter voor je spieren en meer herstelbevorderend dan vanuit je bed in een greep uit je privékoelkastje doen. En voor beeldcontact met het thuisfront kun je je eigen smartphone of tablet meenemen. Denk eens na.

Één Trackback

  1. […] Nog charmanter vond ik zijn voorstel om een burgerforum (voorbeeld Radboud) te laten meedenken over de te maken keuzes. Hij spreekt m.i. hier terecht van een rechtvaardig proces. Want als je keuzes moet maken, die complex en noodzakelijk zijn, moet draagvlak bij de gehele bevolking worden gecreëerd. Allereerst draagvlak bij patiënten. Maar patiëntorganisaties komen meestal wel aan het woord bij de toezichthouder, of in de publiciteit, om hun belang te verdedigen. Meestal wordt dit belang vertegenwoordigd door de Patiëntenfederatie Nederland, waar 170 van de 282 patiëntorganisaties bij zijn aangesloten. Nee, het gaat ook om de noodzakelijke inbreng in de discussie van de ‘gewone’ premiebetaler.  Citaat: “De overheid moet haar beleid zo inrichten dat zij maatschappelijk aanvaardbare keuzes maakt. Dus met het betrekken van belangengroepen, met een zorgvuldige afweging van maatschappelijke waardes. Zij moet vervolgens ook daadwerkelijk deze keuzes durven te maken. Doet zij dat niet, dan leidt dat tot verregaande verschraling van zorg”. Dit standpunt noem ik charmant, omdat ik in eerdere blogs ook heb verkondigd dat actieve burgerparticipatie bij kostenbeheersing nodig is (blog). Gebeurt dit dat dreigt onbegrip en doorgeschoten consumentisme (voorbeeld in een blog). […]