Anja de Bok

Anja de Bok

Kleine schoenen, grote schade

Psychologen lopen al jaren op te kleine schoenen, schrijft GZ-psycholoog Anja de Bok: te weinig tijd, te krappe regels, te veel druk. Nu eindelijk het Zorgprestatiemodel beter past, roepen zorgverzekeraars weer dat het ‘te veel’ is.

De ouders van Keesje hebben het niet breed. Sinds hij kan lopen krijgt Keesje de schoenen van zijn één jaar oudere broer Bram doorgeschoven. Bram is klein van stuk en leeft op kleine voet. Keesje is, in tegenstelling tot zijn naam doet vermoeden, een uit de kluiten gewassen kind met best grote voeten. De doorgeschoven schoenen van Bram zijn hem dus altijd te klein.

Hij klaagt steevast over zijn pijnlijke voeten. Och germ. De ouders gaan naar de dokter, en nog één, en nog één. En Keesje wordt dikker, want hij wil door de pijn zo min mogelijk lopen – laat staan sporten. Hij krijgt overgewicht, etcetera.

Totdat… een intelligente juf van groep 6 eindelijk de oorzaak heeft gevonden: “Zijn schoenen zijn gewoon te klein!” Is zij nou zo slim of zijn de anderen zo dom?

En ja hoor, weer is daar de onrust en angst in de beroepsgroep. Foute boel! Welke straf zullen we krijgen?

Vergelijk dit eens met wat er nu weer gebeurt in de GGZ. De contracteerrondes voor het volgend jaar zijn in volle gang. “Pas op!”, zeggen zorgverzekeraars, zo luiden de berichten van onder meer de beroepsvereniging. “Pas op. jullie psychologen behandelen in het Zorgprestatiemodel (het nieuwste en huidige bekostigingssysteem GGZ) cliënten langer dan in het vorige bekostigingssysteem. Dat is niet goed! Dat gaat consequenties krijgen!”

En ja hoor, weer is daar de onrust en angst in de beroepsgroep. Foute boel! Welke straf zullen we krijgen? Wat zullen de gevolgen zijn?

Vluchtige verbeteringen

Wij liepen afgelopen jaren, onder bewind van het vorige GGZ-bekostigingssysteem, in veel te kleine schoenen. We moesten bijvoorbeeld een behandeling bieden in 750 minuten  waar de richtlijn een behandeling van meer dan 1000 minuten voorschrijft. Zie je het voor je? Te kort, te snel, te weinig. Gevolg: onaffe behandelingen, vluchtige verbeteringen, terugval, medicatiegebruik, ongelukkigheid.

In het huidige Zorgprestatiemodel mag de psycholoog het aantal consulten bieden dat geïndiceerd is volgens de richtlijnen (duhuh). Ja, natuurlijk gebruiken cliënten dan gemiddeld meer behandelconsulten (duhuh 2). Eindelijk schoenen die passen. Met positieve effecten: beklijvende verbetering, vermindering terugval, minder medicatie, meer welzijn en geluk. Grotere schoenen waarmee cliënten en psychologen voor de lange termijn gezonder kunnen lopen.

Zijn wij nou zo slim? Of zijn jullie, beleidsmakers en zorgverzekeraars nou zo dom?

Zinvolle uitgaven

Maar Keesje kon natuurlijk zelf ook eerder zijn mond opendoen. Veel eerder dan de juf van groep 6 had hij kunnen zeggen, of schreeuwen als met moet: “Mijn schoenen zijn te klein! Ik kan zo niet goed lopen. Ik verdom het om nog te lopen in knellende schoenen!”. Zijn ouders hadden dan een oplossing moeten bedenken. Passende goede schoenen kopen voor Keesje. Hoe ze dit hadden moeten betalen? Het was ze vast gelukt, want nood breekt wet en zinvolle uitgaven zijn kostenbesparend op de lange termijn. Zie je de overeenkomst? Goede koop is op lange termijn dure koop.

Dus, psychologen, zeg waar het op staat, schreeuw het desnoods! In naam van alle Keesjes.

Laat niet toe dat een zorgkostenprobleem wordt ‘opgelost’ door amateurs met maar één kortzichtig scoringscriterium, geld. Sta voor je werk, je zuivere indicatiestelling, de richtlijnen en je beroepsethiek. Zegt het voort!

Delen