Heleen Driever

Heleen Driever

Specialist ouderengeneeskunde

Liefde

Als specialist ouderengeneeskunde ziet Heleen Driever van dichtbij welke rol de liefde speelt onder ouderen. ‘Tijdens het eten zitten ze hand in hand aan tafel.’

Zoals altijd zit meneer op de stoel bij het raam en zit mevrouw op de stoel daarnaast. De tevredenheid straalt er vanaf. Beiden zijn bijna 90 jaar oud. Hij heeft dementie en zij is door een oogziekte bijna volledig blind. Ze zijn verhuisd naar een aanleunwoning waar zij de weg niet meer weet.

Schuifelende polonaise

Dit leidt tot het volgende tafereel: bijna blinde vrouw achter een rollator, hoogbejaarde man erachter met zijn handen op haar heupen om haar op die manier door het appartement te loodsen. Een soort schuifelende polonaise.

Tijdens het eten zitten ze hand in hand aan tafel, niet uit romantische overwegingen maar zodat zij letterlijk weet waar hij is. 24 uur per dag is hij haar ogen, en dat gaat verrassend goed. Dit jaar vierden ze hun 60-jarige huwelijk. Elke keer als ik hen weer zo zie zitten, stijgt mijn vertrouwen in de liefde.

De cursus relatietherapie die een GZ-psycholoog deed, komt in de ouderenzorg uitstekend van pas

Als specialist ouderengeneeskunde heb je vaak te maken met liefde. De vraag: ‘Wie of wat is voor u belangrijk?’ treft zo ongeveer de essentie van mijn vak: iemand kennen en dit vervolgens uitwerken in hoe te (be)handelen. Heel vaak gaat het antwoord over liefde: liefde voor een ander mens, een dier, een plek, een hobby.

Liefde kan veranderen als de omstandigheden veranderen. Bijvoorbeeld de liefde tussen echtparen als mentale of fysieke gebreken in het spel komen en rollen veranderen. Niet iedereen is geschikt voor die andere rol, of wil simpelweg die rol nemen. Een GZ-psycholoog uit mijn team heeft een cursus relatietherapie gedaan. Dit is in eerste instantie misschien niet zo voor de hand liggend in de ouderenzorg, maar komt uitstekend van pas.

De rol van verpleegkundige

Ook het andere uiterste komt voor. Laatst was ik bij een echtpaar waarvan de man het grootste gedeelte van de dag op bed lag. Voor zijn echtgenote vormde dit echter totaal geen probleem. Na bijna een halve eeuw gewerkt te hebben als verpleegkundige had zij deze rol probleemloos weer aangenomen. Hij kwam niets tekort.

Ook ik kon er niet onderuit: 4 kopjes thee en 3 koekjes later stapte ik de deur weer uit. Iedereen blij. Behalve toen moeder onverwacht een nacht moest blijven in het ziekenhuis na een kleine ingreep en de kinderen deze rol moesten invullen. Daar zaten zij niet op te wachten… Toch gedaan natuurlijk, uit, jawel: liefde.

In een wereld waar zo veel grote zorgen zijn, zijn dit voor mij echte lichtpuntjes.

Op vrijdag een mail ontvangen met de nieuwste blogs en artikelen? > Aanmelden voor de nieuwsbrief

Delen