Kristine Braakman-Geertsen
dierenarts
Titié de muis

Dierenarts Kristine Braakman-Geertsen ontving op haar spreekuur een excentrieke Brusselse dame met Titié, een tam ‘wild’ muisje dat ze zelf had grootgebracht.
Een tam ‘wild’ muisje van 8 gram, had de excentrieke Brusselse dame bij zich. Ze sprak goed Nederlands, maar door haar snelheid en intonaties klonk het alsof ze Frans sprak. Ik moest me goed concentreren om haar te verstaan. Ze vertelde: “Diet ies Tietié, m’n muisje. Iek eb em gevoonden in mijn tuin. Ij was eel ziek an koude.” Ze warmde hem op, verzorgde hem en inmiddels woonde hij al bijna een jaar bij haar. Maar nu had Titié hevige jeuk.
Mevrouw was al bij een andere dierenarts geweest. Titié had injecties en druppeltjes gehad, maar niets hielp. Hij krabde zich voortdurend, zijn vacht zag er slecht uit, maar hij at goed en was actief. “Ok z’n poeoepjes zien er kewon uit.”
Een half jaar later belde ze opnieuw, dit keer via de spoedlijn
Er was geen duidelijke oorzaak voor de jeuk te vinden. Nu ken ik gelukkig een collega die is gespecialiseerd in ‘bijzondere dieren’, waaronder knaagdieren. Van hem wist ik dat er bij muizen een vorm van jeuk voorkomt zonder duidelijke oorzaak. Gelukkig had hij wel een oplossing: 1 druppel per dag van een drankje waarin een combinatie van medicijnen zat. Toen de jeuk van Titié twee weken later over was, was mevrouw bijzonder blij.
Een half jaar later belde ze opnieuw, dit keer via de spoedlijn. “Du piepie van Tietié steekt naar buitene en kan niet meer naar binnene.” Omdat ze niet wist of hij nog kon plassen, liet ik haar meteen naar de praktijk komen.
Penis prolaps
Titié had een zogeheten penis prolaps waar hij voortdurend aan likte. Daardoor raakte de boel geïrriteerd en gezwollen, waardoor het penisje niet meer terug op z’n plekje kon. Dit zie je ook bij honden, maar bij een muisje is alles wel héél veel kleiner.
Daarnaast is het sowieso lastig om een muis goed vast te houden zonder hem pijn te doen of erger. Onder gasnarcose leek dit het veiligst. Titié paste gelukkig precies in een ‘kapje’ voor een hondje. Gasnarcose werkt bij muizen maar kort, dus ik moest snel handelen. Met een druppeltje olie en delicate ‘massage’, slaagde mijn missie verbazend snel. Opnieuw ging mevrouw blij met haar Titié naar huis.
Inslapen
Ongeveer een jaar later kwam ze opnieuw; Titié was inmiddels erg oud. Hij at en dronk nauwelijks en zat de hele dag te suffen met z’n oogjes half dicht. Ook was zijn buikje enorm opgezet en onder zijn bijna doorzichtige huidje, zag ik een grote, donkere massa. Waarschijnlijk een levertumor. Ik legde de eigenaresse uit dat de exacte oorzaak niet meer relevant was, gezien de leeftijd en slechte toestand van Titié. Hij zou een eventuele operatie niet overleven en zonder ingrijpen zou hij op een vervelende manier wegkwijnen. Ik adviseerde daarom om hem in te laten slapen. “Dokteur, iek dacht dat eigenlik al”, zei ze met tranen in haar ogen.
Opzetten
Ik stelde voor hem eerst onder narcose te brengen en daarna het euthanasiemiddel toe te dienen. Op zich vond ze dat een goed idee, maar ze wilde eerst graag een sectie, zodat ze wist wat er met hem aan de hand was. Bovendien wilde ze hem ook laten opzetten, zodat ze hem toch nog bij zich kon houden.
Bij grotere dieren kun je een zogeheten cosmetische sectie verrichten, maar ik had mijn twijfels of dat zou lukken bij een diertje van 8 gram. Een dierenarts-patholoog, die eerst vroeg of ik hem in de maling nam, bevestigde mijn vermoeden. Na sectie zou een taxidermist Titié niet meer kunnen ‘herstellen’. Mevrouw koos voor opzetten. Gelukkig kende ze zelf een taxidermist die dat wilde doen.
2 reacties
Een schitterend verhaal en een zeer toegewijde excentrieke dame. Titie heeft na de barre tuinervaring een gezellig leven gehad!
Peter Termohlen
23 januari 2026 / 18:19Erg blij word ik van dit soort verhalen. Meer graag.
E.Kriek
23 januari 2026 / 20:32