Jennifer Bergkamp

Jennifer Bergkamp

Wijkverpleegkundige, adviseur en auteur

Waarom zou ik?

Extra diensten draaien is in de wijkzorg eerder regel dan uitzondering. Maar wie denkt dat zorgmedewerkers steeds vaker ‘nee’ zeggen omdat extra werken financieel te weinig oplevert, ziet volgens wijkverpleegkundige Jennifer Bergkamp het echte probleem over het hoofd.

Voor één op de vijf zorgmedewerkers levert extra werken bijna niks op. Dat meldde Skipr deze week. De belasting pakt het weg, de toeslagen dalen mee. Netto houd je er weinig aan over.

Dit lijkt me geen nieuws. Wie al een tijdje in de zorg werkt, weet dat de discussie over extra uren zo oud is als de personeelstekorten zelf. En die tekorten zijn zo oud als de marktwerking. Maar daar hebben we het liever niet over.

Extra uren staan al in de planning

Ik werk al 25 jaar in de wijk. Extra diensten hebben er altijd bij gehoord. Gemiddeld twee per week, bovenop wat er in mijn contract staat. Sterker nog, het systeem rekent erop. De extra uren zijn ingebakken in de planning, in de roosters, in de verwachting.

En nu lijkt het nieuws dat het financieel niet loont en dat mensen dáárom geen extra diensten doen. Dat speelt ongetwijfeld mee. Maar in de praktijk hoor ik collega’s vooral om een andere reden afhaken: ze zijn moe, voelen zich onvoldoende gewaardeerd en lopen tegen hun grenzen aan.

‘In de praktijk hoor ik collega’s vooral om een andere reden afhaken’

Ik hoor het steeds vaker binnen de teams: waarom zou ik die extra dienst er ook nog bij pakken? Ik heb er al twee gedaan deze week. Ik heb thuis mensen die mij ook wel eens willen zien. Terecht.

De sfeer is ruk. De waardering is ver te zoeken. Het vertrouwen verdwijnt zodra je je jas uittrekt. Je moet aanvinken waarom je voorbij het incontinentieprofiel bent gegaan. Waarom je die extra inco hebt gepakt. Alsof alleen een formulier je vakmanschap kan bevestigen. Dat is wat mensen wegjaagt van die extra dienst. Niet de belasting.

En dan de salarissen. Ik ben écht niet tegen een salarisverhoging. Trek ze gelijk met de salarissen elders in de sector, bij organisaties waar het wel kan. Waarom zou wat bij de ene organisatie mogelijk is, bij de andere niet kunnen? Maar ook het salaris is niet het probleem. Het is een symptoom van het echte probleem: de vraag naar zorgpersoneel is structureel veel te groot.

Altijd meer nodig dan er is

Er zijn genoeg mensen die zorg willen verlenen. Maar de marktwerking bouwde een systeem dat altijd meer nodig heeft dan er is. Meer flexibiliteit, meer beschikbaarheid, meer uren.

De oplossing is niet de zorgmedewerker netto iets meer laten overhouden van die extra dienst. De oplossing is een zorg die niet draait op de structurele overbelasting van mensen van wie al jaren stilzwijgend wordt verwacht dat ze twee diensten per week extra draaien.

Schuif de problemen niet af op onze zogenaamde onwilligheid.

Los die marktwerking op.

Op vrijdag een mail ontvangen met de nieuwste blogs en artikelen? > Aanmelden voor de nieuwsbrief

Delen