Grijs gebied

Afgelopen zaterdag kwam de Volkskrant met het bericht dat zorgverzekeraars geen idee hebben welke psychische zorg ze vergoeden. Hiervoor worden jaarlijks miljoenen euro’s aan alternatieve behandelingen vergoed die onterecht worden aangezien voor psychische zorg die tot het verzekerde pakket behoort. KPMG stond snel klaar om uit te leggen hoe dit komt: het is de schuld van de zorgverzekeraars, want die hebben weinig belang bij fraudeonderzoek.

Makkelijk, maar helaas té gemakkelijk. Sinds de ontwikkeling van een landelijk fraudeprotocol en de activiteiten van het Verbond van Verzekeraars op dit gebied, eind jaren negentig, zijn individuele zorgverzekeraars wel degelijk actief op het fraudedossier. Ook Zorgverzekeraars Nederland maakt zich er al langer hard voor. Zo is al in 2009 het programma ‘Samenwerken aan controles en fraudebeheersing’ gestart. En de recente oprichting van het Kenniscentrum Fraudebeheersing in de Zorg zal zeker een extra impuls geven aan deze activiteit.

Een van de dingen die zorgverzekeraars willen doen om fraudebeheersing effectiever aan te pakken, is de controle op de declaraties verder voor in het proces leggen. Dat werkt echter alleen als ze zicht hebben op de zorg waarop de declaratie betrekking heeft. Bij de psychische zorg stuit dit op het probleem dat zorgverzekeraars hier geen enkel zicht hebben op de behandelingen die zij vergoeden. De Tweede Kamer ziet dit probleem nu ook. Gelukkig maar? Voor de zorgverzekeraars wel, want hoewel de Kamerpartijen nu nog verdeeld zijn over de benodigde aanpak om dit probleem op te lossen, ligt het voor de hand dat er een oplossing uitkomt die de zorgverzekeraars meer ruimte geeft om onterechte declaraties tegen te gaan. Of het ook zo gelukkig is voor partijen zoals Stichting EuroPsyche is echter de vraag. Ik ben dan ook heel benieuwd naar de uitspraak van de rechter in het kort geding tussen EuroPsyche en zorgverzekeraar CZ.

 

Delen