Aan het infuus

Beleggers gebruiken jargon (sorry!), maar u doet dat ook. Daar was ik een paar maanden geleden tegen wil en dank nog getuige van. Als gevolg van virale gastro-enteritis, gepaard gaand met ernstige dehydratatie, was ik meermaals gecollabeerd. In normaal Nederlands: door een agressief buikgriepvirus was ik in korte tijd extreem veel vocht verloren en viel ik telkens flauw. De oplossing: ik moest aan het infuus om mijn vochtbalans te herstellen. Het gevoel een ‘vaatdoek’ te zijn, verdween langzaam en na het weekend was ik gelukkig alweer aan het werk.

Ik ben heel erg blij met de medische hulp die ik kreeg, vakkundig, menselijk en begripvol. De artsen, verpleegkundigen, het ambulancepersoneel en de vrijwilligers in het ziekenhuis hielpen me in goede samenwerking weer snel op de been. Toen ik die vrijdagochtend in het ziekenhuis ontwaakte, zag ik – beroepsdeformatie? – een parallel tussen mijn herstel en dat van financiële markten na een crisis.

Bij een crisis verdwijnt er plotseling uit een of meer financiële markten ook veel liquiditeit. Dat wil zeggen: er is dan als gevolg van angst of paniek vrijwel niemand meer die bepaalde aandelen of obligaties wil kopen. De koersen dalen en de financiële markten liggen erbij als een spreekwoordelijke dweil. Een doeltreffende manier om de markten er weer bovenop te helpen, is het toedienen van liquiditeit. Daarom kocht de ECB langere tijd staatsobligaties op van zwakkere landen en verstrekte het ook goedkope leningen aan banken die problemen hadden om aan geld te komen. Die landen en banken lagen voor hun financiering dus ook enige tijd ‘aan het infuus’. Inmiddels normaliseert de situatie en komen we langzaam uit de crisis.

Zoals u ziet, zelfs in een buikgriep schuilt een verhaal over de economie. Daarnaast neem ik de gelegenheid te baat om op deze plek Paul, Myrthe, Esther en hun collega’s nogmaals te bedanken!

Laat u bij sparen en beleggen altijd goed adviseren.

Delen