Accreditatie

SP-Tweede Kamerlid Henk van Gerven vindt dat te veel zorgbestuurders plannen ontwikkelen die veel geld kosten maar niet van waarde zijn voor de cliënt. Hij pleit voor actieve cliëntbetrokkenheid bij planontwikkeling en het recht om plannen af te keuren. Dit als alternatief voor het verplichtstellen van de accreditatie van zorgbestuurders, waarover nu discussie bestaat. Edith Schippers denkt dat bestuurders die accreditatie wel vrijwillig ter hand nemen, en wil verplichtstelling pas later overwegen als dit toch tegenvalt.

Hiermee gaat ze voorbij aan de vraag wat die accreditatie gaat opleveren. Accreditatie zal nooit voorkomen dat bestuurders verkeerde beslissingen nemen. Verliest zo’n bestuurder zijn accreditatie omdat hij domme dingen heeft gedaan, dan voorkom je hooguit dat hij na te zijn weggestuurd direct weer elders aan de bak komt in een soortgelijke functie en daar opnieuw fouten maakt. Maar het kwaad voor de organisatie waar hij in de fout ging is dan al geschied.

Het is echter de vraag of het afkeuringsrecht voor cliëntenraden dat Van Gerven als alternatief voorstelt nodig is om dit te voorkomen. De Inspectie voor de Gezondheidszorg let in haar toezicht al veel meer dan voorheen op de actieve betrokkenheid van cliëntenraden. En daarnaast is er de raad van toezicht die erop hoort toe te zien of de plannen van de raad van bestuur wel houtsnijden. Diezelfde raad van toezicht kan bij de aanstelling van een nieuwe bestuurder ook toezien op de vraag of een kandidaat in zijn vorige functie domme dingen heeft gedaan. De cliëntenraad kan dat ook.

En er is nog een route. “Nu gaat zo’n bestuur maar door met wilde plannen totdat er Kamervragen over worden gesteld”, zegt Van Gerven. Een cliëntenraad weet dus bij wie ze moet zijn als ze geen gehoor vindt met haar waarschuwing dat de benoeming van een bestuurder niet deugt.

Delen