Alsjeblieft geen cynisme

Gisteren had ik het over de vraag of je kunt werken als je ziek bent. Vandaag een stapje verder: werken als je bejaard of gehandicapt bent. In ouderenzorginstelling Topaz ’t Hofflants Huys in Voorschoten gaan gehandicapten ondersteunende diensten verlenen aan ouderen. Samen met de ouderen boodschappen doen bijvoorbeeld, maar ook post rondbrengen, helpen in het winkeltje, in het restaurant of in de huishouding. Ook wordt een wasserette in ’t Hofflants Huys omgetoverd tot vaste ontmoetingsplek. Hier kunnen bewoners (of hun familie) kleine wasjes zelf doen, of laten verzorgen door de gehandicapten die er werken.

Je kunt hier heel cynisch op reageren. Ik kan me de Kamervraag al voorstellen: “Moeten we voor onze ouderen en gehandicapten nu ook al competentieprofielen gaan opstellen?” Maar ik hoop echt dat zulke vragen nu eens een keer uitblijven, want ik vind dit een geweldig goed initiatief. Competentieprofielen zijn hierbij niet nodig en een verplichting hoeft het werk evenmin te worden. Ik denk dat genoeg ouderen en gehandicapten maar wát graag iets om handen hebben. Een oudere of gehandicapte die – op wat voor manier dan ook – participeert, zal zich gelukkiger voelen dan iemand die de hele dag niets omhanden heeft en, cru gesteld, alleen maar oud of gehandicapt zit te zijn.

Die participatie en het maatschappelijke contact dat daarbij komt kijken, zullen zich ook vertalen in gezondheidswinst. En dus in kostenreductie op de post gezondheidszorg waarmee minister Edith Schippers en staatssecretaris Marlies Veldhuijzen van Zanten worstelen.

Delen