Bijzondere band: verloskundigen met verweven levens

Beeld De Beeldredaktie/Guido Benschop

Verloskundige Audrey Stolk (40, rechts op de foto) leidde zo’n vijftien jaar geleden haar collega Tessa Büscher (37) op. Vanaf dat moment zijn hun levens totaal verweven. Audrey en Tessa hebben allebei hun eigen praktijk in Delft.

Audrey: “Toen Tessa mijn student was en afstudeerde, kreeg ik vlak erna kinderen. Twee dochters tegelijk, een tweeling. Ik heb indertijd vaak geroepen hoe fijn het zou zijn als we met een ander gezin op elkaars kinderen zouden kunnen passen. Tessa hoorde dat natuurlijk. Twee jaar later was ze zelf zwanger van een zoon. En werd het tijd mijn idee in de praktijk te brengen.”

Tessa: “Op een gegeven moment hadden we allebei drie kinderen, inmiddels in de leeftijd van acht tot veertien. We zijn er ingerold: alle kinderen eten altijd bij elkaar, twee keer per week eten we met ons tienen samen. Superleuk, supergezellig. Het grote voordeel is dat we elkaar inmiddels heel goed kennen. We weten natuurlijk dat we met ons dynamische werk nooit te veel kunnen plannen. Als je elkaar dan zo kunt op vangen, is dat fantastisch.”

Audrey: “In de kleuterschooltijd zagen de andere ouders ons altijd van verre aankomen, met al die kinderen.”

Tessa: ”Haha, een paar met hun loopfietsje, de kleinste in mijn draagzak. Ik zag al die mensen kijken op dat schoolplein: daar heb je ze weer.”

Audrey: “Jij en ik werden familie, zo zijn onze levens met elkaar vergroeid. Onze huizen staan 500 meter van elkaar. Ik ken jou en je man bijna beter dan mijn zussen die verder weg wonen. Het bijzondere is dat wij elk een heel eigen manier van opvoeden hebben. En toch weten de kinderen precies in welk huis wat mag, welke regels er zijn. Dat is vanaf het begin zo gegaan.”

Tessa: “Waarin we verschillen, accepteren we dat heel gemakkelijk van elkaar.”

Audrey: “Ik ben een enorme chaoot en heb van Tessa geleerd dat plannen juist goed is. Ik vergat regelmatig een luier, Tessa nooit. Zij is heel precies, daarin had ik nog wel wat te leren.”

Tessa: “Ik heb van jou juist geleerd dat het linksom of rechtsom altijd weer goed komt. En dat chaos kan leiden tot flexibiliteit. We hebben elkaar altijd heel goed aangevuld, ook beroepsmatig. Van jou leerde ik dat je tijd en ruimte moet maken voor iedere cliënt, zodat die zich gehoord en gezien voelt en je diegene echt voor je kunt winnen. Dat maakt het werk zoveel makkelijker.”

‘Onze levens zijn met elkaar vergroeid’

Is dat werk de hoofdmoot van de gesprekken aan tafel?
Tessa: “Nee hoor, al is het wel fijn als je iets kunt ventileren bij iemand die aan drie woorden genoeg heeft. Maar verder gaat het aan tafel alle kanten op.”

Audrey: “Waarbij iedereen zijn vaste plek heeft, letterlijk en figuurlijk. Mijn man is slotenmaker, die van jou werkt bij Rijkswaterstaat. We kunnen allemaal meepraten over elkaars leven. Ik hoop dat we altijd samen blijven eten. Dat is gezellig, en die kinderen, ja, die groeien zo harmonieus met elkaar op. In vakanties missen we die tafel met ons tienen echt. Dus zolang we dat gevoel hebben, blijven we dit zo doen. Het is natuurlijk ook gewoon heel praktisch.”

Tessa: “Ja, want voorlopig blijven we beiden met hart en ziel verloskundige. Ik ken geen leuker en dynamischer vak dan dit. Ieder mens is uniek, iedere vrouw baart op haar eigen manier, iedere geboorte is anders. Geen dag is hetzelfde, er is altijd nieuw leven, hoe mooi.”

Audry: “Elke keer zeggen we: wat wás het weer een dag! Je hebt nooit alles al gezien.”

Delen