Basisarts en oogarts delen hun liefde voor geïmproviseerde muziek
Basisarts Francesco Cinque (31, rechts op de foto) en oogarts Carel Hoyng (66) leerden elkaar in 2020 kennen, de één promovendus, de ander hoogleraar. Inmiddels bindt de liefde voor de geïmproviseerde muziek hen en spelen ze samen in een band.

Carel: “Tijdens mijn studie geneeskunde woonde ik samen met conservatoriumstudenten. Zij konden heel goed muziek maken, maar waren zeer slecht in organiseren. Ik zag mijn kans schoon voor een mooi bijbaantje en ging de optredens voor ze regelen. Zelf speelde ik redelijk tenorsaxofoon, maar ik studeerde niet voor niks geneeskunde. Ik toeterde mee, laten we het daarop
houden.”
Francesco: “Carel werd in 2020 mijn promotor, zo leerden we elkaar kennen. We raakten aan de praat over onze liefde voor muziek. In mijn studententijd was ik begonnen met gitaarles en ik zocht een bandje. Carel liet me op auditie komen – hij is een meester in het bij elkaar brengen van talenten en het formeren van bandjes. Zo kwam van het een het ander. Inmiddels spelen we wekelijks samen met de band in een repetitiehok in Nijmegen, en ook in Amsterdam. En we treden ook een paar keer per jaar op, superleuk.”
Carel: “Onder wiskundigen zie je vaak veel muzikaliteit. Muziek gaat goed samen met bètamensen. Oogheelkunde is ook heel technisch.”
‘Muziek gaat goed samen met bètamensen. Oogheelkunde is ook heel technisch’
Francesco: “De liefde voor kunst en cultuur is wat ons bindt. Maar ik heb ook wel iets anders wat me tot jou aantrekt. Jij bent twee keer zo oud, hebt twee keer zoveel ervaring, je bent veel verder in het leven. Daar heb ik respect voor. Vanuit het vak ben jij een mentor voor me. Wat ik verder in je bewonder is je altruïsme. Je bent altijd bezig met iets regelen voor andere mensen, daar ben je heel vrijgevig in. Je helpt mij ook echt na te denken over wat ik doe. Dat voeg
je allemaal aan mijn leven toe.”
Carel: “Het voordeel van hoogleraar zijn is dat ik voortdurend jongeren om me heen heb. Dat is hartstikke leuk. Ik knoop graag banden aan met jonge mensen, ze inspireren mij ook weer. Vriendschap kent geen leeftijd, het gaat om menselijkheid, herkenning, een smeltkroes van gedeelde humor en passies. Jij bent net zo oud als mijn dochter. Maar als je, zoals wij, allebei zo van muziek houdt en een bepaalde manier van communiceren deelt, kun je vriendschappen tussen alle generaties laten ontstaan. We doen nooit ergens te moeilijk over en hebben dezelfde humor, dat zelfrelativerende.
Ik vind het bijzonder hoe jij naar het leven kijkt, je eigen pad gaat. Ik had op jouw leeftijd nooit durven kiezen voor twee, drie uur muziek maken per avond. Jij wel. Pas de laatste jaren, nu meerdere mensen om mij heen ziek worden en wegvallen, denk ik: is that all there is? Ik had blijkbaar zoiets nodig om te kiezen voor mezelf, voor wat ik echt leuk vind. Jij bent daarin al verder. En je neemt nooit iets voor zoete koek aan. Daarmee daag je mij uit.”
Francesco: “Wat ik fijn aan jou vind, is dat je altijd je beloftes nakomt. Zeker als je samen een bandje hebt, is dat belangrijk. En wat ik prachtig vind, is dat je zo bevlogen bent over muziek, dat je mij van alles doorstuurt vanuit je enthousiasme: luister dit eens! Je deelt je bewondering en passie. Wat
dat betreft ben je echt een inspiratiebron. Ik hoop dat we nog heel veel muziek mogen maken samen.”
Carel: “Dat gaat zeker lukken. Ik ben nu 66 en dan heb je ineens zoveel vrije tijd, haha. Maak je borst maar nat.”



