Buitenlandselectie

Flip Vuijsje
Flip Vuijsje studeerde politieke wetenschap en sociologie; was hoofdredacteur van onder meer Intermediair en Arts en Auto, en heeft zijn eigen bureau voor redactionele hulp bij zorgpublicaties (www.bureauflipvuijsje.nl). Lees alle artikelen van Flip Vuijsje

Eens per maand plaats ik hier een selectie van links naar opmerkelijke nieuwe artikelen, afkomstig uit Engelstalige kwaliteitsmedia, over onderwerpen die te maken hebben met ziekte, gezondheid en gezondheidszorg. Dit zijn vooral ‘verhalende’ teksten, meestal van wat langere adem, en meer geschikt voor in de lees- of leunstoel dan voor achter het bureau.

  

I could die
Persoonlijke, uit eigen ervaring geschreven getuigenissen over ziekte, en over ervaringen als patiënt, kom je in Amerikaanse media veel tegen. Vaak zijn die aangrijpend, shockerend, zwaar van toon – niet vreemd ook, gezien de ernst van de thematiek. Maar het kán soms ook anders, bewijst dit verhaal. Gepresenteerd als ‘an anti-medical, anti-death, anti-memoir’, weet het ernst én humor te combineren, in een relaas van allereerste kennismaking, op al gevorderde leeftijd, met de wereld van tests en diagnoses – en met het plotselinge besef van sterfelijkheid. Het is gepubliceerd door The Smart Set, een online magazine ‘covering everything from literature to shopping, medicine to sports, philosophy to food’, geaffilieerd met Drexel University in Philadelphia. 

I’m not the perfect cancer survivor. But I’ve learned to live with that.
Afwijkend is ook deze persoonlijke getuigenis, op non-fictie-verhalen-website Narratively. De insteek als zodanig is intussen niet meer zo nieuw: een aanklacht tegen het schadelijke stereotype, tevens dwingend rolvoorbeeld, van de kanker-overlever als ‘strijdende held’. (En jazeker: een in geel gehulde wielrenner krijgt een fors deel van de schuld hiervan.) Maar wat dit verhaal zo anders maakt, is – naast opnieuw een element van humor het format waarvoor is gekozen: dat van het getekende comic-verhaal. Het resultaat is echt bijzonder.

What It Was Like To Love Oliver Sacks
Over het privéleven van Oliver Sacks was nooit veel bekend, en het was ook pas kort voor zijn overlijden in augustus 2015 dat bekend werd dat hij homoseksueel was. Bill Hayes is schrijver, journalist en fotograaf, woonde decennia lang in San Francisco maar verhuisde in 2009 naar New York City. Daar werd hij niet alleen de buurman van Sacks, maar ook de eerste met wie de beroemde schrijver en neuroloog een echte liefdesrelatie zou hebben. Van Hayes is nu net een nieuw boek verschenen, Insomniac City: New York, Oliver, and Me, waaruit BuzzFeed dit korte excerpt publiceert.

Inside The Million-Dollar Get-Rich Doula Clique
De markt voor diensten van doula’s blijft groeien, niet alleen in Nederland maar ook in de Verenigde Staten. Maar wat is de reden waarom je doula wordt? Dat je vrouwen wilt helpen? Alle vrouwen, ook zij die niet veel of niet kunnen betalen? Of moet je het doulaschap in de eerste plaats zien als het leveren van een luxeproduct, aan vooral welstandige vrouwen uit de grote stad, en waar je graag zo veel mogelijk aan wilt verdienen? Dit artikel, opnieuw van BuzzFeed, brengt een kritisch profiel van ProDoula, een controversiële maar invloedrijke organisatie die het beroep ongeremd wil verzakelijken – ‘If you’re not successful, it’s because of you.’

Florence Nightingale: Of Myths and Maths
Florence Nightingale wordt vooral gekend als ‘The Lady with the Lamp’. Als de onbaatzuchtige, zichzelf compleet wegcijferende verpleegster die haar roeping vond tijdens de Krimoorlog van 1853-1856. Maar dit is nog niet eens haar halve verhaal, luidt de boodschap van dit artikel bij The New Inquiry, een online ‘space for discussion that aspires to enrich cultural and public life’. Nightingales keuze voor een ongehuwd bestaan was niet ingegeven door een idee van klassiek spinsterschap, maar was de manifestatie van haar queer identiteit. En de (medische) betekenis van haar werk als verpleegster valt in het niet bij haar latere prestaties als wiskundige en statisticus. Waarbij zij niet alleen de basis hielp leggen voor hervorming en verbetering van Britse ziekenhuizen, maar ook een pionier was in moderne data-visualisatie.

Waking up under the surgeon’s knife
Je gaat onder volledige narcose, voordat de operatie begint, en zakt meteen weg volgens plan. Later, eenmaal weer wakker, voel je je blij, ontspannen en zonder pijn – totdat je hoort hoe het chirurgisch team zich klaarmaakt om te begínnen. Bewegen kan niet, en praten evenmin. “I don’t have words to describe the pain it was horrific”, schrijft deze Canadese vrouw in BBC News Magazine, over wat haar in 2008, toen 44 jaar oud, overkwam in een ziekenhuis in Manitoba. De juridische claim is intussen afgehandeld, maar haar verhaal blijft Donna Penner vertellen: “Not to lay blame or to point fingers (…) I want people to understand that this thing can happen and does happen. I want to raise awareness, and help something good come out of this awful experience.”

Medical journal to retract paper
Door alle gruwelijkheden die op dit moment elders in de wereld plaatsvinden, zou je bijna gaan vergeten dat ook China een land is waar het Kwaad het voor het zeggen heeft. Een nuttige wake-up call is dit confronterende artikel uit The Guardian, en één citaat maakt al onmiddellijk helder waarom: “There is comprehensive evidence that prisoners of conscience are being killed on demand for their organs in China, with profits going to the government and military.” Reden voor vaktijdschrift Liver International om een eerder gepubliceerd artikel, over transplantaties in een groot Chinees ziekenhuis, wegens valse voorstelling van zaken terug te trekken.

Één Reactie Reageer zelf

  1. G K Mitrasing
    Geplaatst op 22 februari 2017 om 17:53 | Permalink

    Ook heeft ze behoorlijk veel aandacht gevraagd voor “the imperial indifference to famine” in India: “Five times number perished as in Franco-German war. No one takes any notice. We say nothing of the famine in Orissa, when a third of its population was deliberately allowed to whiten the fields with its bones.”
    Wordt vaak vergeten.