CEO aan de zijlijn - Arts en Auto

CEO aan de zijlijn

Frank van Wijck
Frank van Wijck is medisch journalist en houdt als freelancer op maandag, woensdag en vrijdag een weblog bij op de website van Arts en Auto. Lees alle artikelen van Frank van Wijck

Beheren we werkelijk over twee jaar allemaal ons volledige medische dossier? Die vraag wierp De Groene Amsterdammer eerder deze week op. Ze geeft er ook zelf meteen het antwoord bij: nee. De patiënt wordt voorlopig nog niet de CEO van zijn eigen gezondheid en het is de vraag of het ooit zover komt, is kort en goed de conclusie van het artikel.

Nu is voorspellen natuurlijk altijd moeilijk, zeker als het over de toekomst gaat, maar in dit geval mag wel de vraag worden gesteld in hoeverre hier sprake is van al voor de feiten uit conclusies trekken. Het onderzoek van Investico, dat mede de aanleiding vormde voor die publicatie in De Groene Amsterdammer, kende een respons van 15 procent onder 3.900 zorgverleners. En van die 15 procent had meer dan de helft nog nooit gehoord van het begrip PGO (de Persoonlijke Gezondheidsomgeving die ervoor moet zorgen dat in 2020 iedereen zijn eigen medische gegevens kan bekijken en beheren). De belangrijkste conclusie voor nu is dus vooral dat nog wel wat werk worden verzet om de geesten hiervoor rijp te maken. First things first. Niet alleen om het begrip PGO bekend te maken trouwens, maar ook om er vertrouwen in te creëren.

Het zijn de artsen die de medische informatie beschikbaar moeten stellen voor hun patiënten, en uit onderzoek van Nictiz blijkt dat het merendeel van de huisartsen dit niet ‘wenselijk’ vindt. Dat is een opmerkelijk woord in dit verband, omdat het erop duidt dan de discussie zich nog steeds afspeelt op het niveau van de vraag wie de eigenaar is van die medische informatie. In die discussie lijkt de patiënt nog steeds aan de zijlijn te staan. Wanneer gaat die met de vuist op tafel slaan?

8 Reacties Reageer zelf

  1. Aad Cense
    Geplaatst op 11 augustus 2018 om 02:08 | Permalink

    Weet je, ik ben ook wel eens patient. En die patient heeft geen enkele behoefte om met zijn vuist op tafel te slaan teneinde een dure illusoire CEO-geest tevoorschijn te toveren.
    En van de behandelaar in mij mag ieder zijn dossier lezen of zelf bijhouden of met zich mee slepen; allemaal 35 jaar geleden al in praktijk gebracht, maar weer mee gestopt omdat het, behoudens het lezen slecht samengaat met verantwoordelijkheden.
    Over gegevens delen kan ik ongeveer evenveel na- als voordelen bedenken, maar het overhevelen van zorggelden naar commerciele ICT bedrijven doet die balans negatief uitslaan.

    In gelijkwaardigheid samenwerken kan zoveel simpeler en goedkoper.

  2. Frank van Wijck Frank van Wijck
    Geplaatst op 11 augustus 2018 om 10:13 | Permalink

    Dit is een zeer individuele opvatting Aad, en gelet op je woordkeus – “dure illusoire CEO-geest” – ook een gekleurde. Ik hoop dat jij als arts, ook op momenten dat je zelf zorg nodig hebt, beseft dat je niet dé patiënt bent.

  3. Eeken van Hans
    Geplaatst op 11 augustus 2018 om 14:24 | Permalink

    Het is ongelofelijk dat in de 21e eeuw (toch al weer zo’n vier generaties na de 19e eeuw) het paternalisme in de zorg nog steeds leidend is.
    50 jaar na ‘mei ’68’ beslissen notabelen blijkbaar nog steeds over mijn medische informatie.
    Schandelijk dat de medische kaste de vooruitgang keer op keer weet tegen te houden met het medische beroepsgeheim als wapen.
    Dit gaat niet om het belang van de patiënt, maar om de status en macht van de dokter!

  4. Frank van Wijck Frank van Wijck
    Geplaatst op 11 augustus 2018 om 14:57 | Permalink

    Je bent niet de eerste die in dit verband de term paternalisme gebruikt Hans, ik kwam het op Twitter ook al een paar keer tegen. En ik begrijp het gebruik ervan in dit verband ook wel.

  5. T. van de Velde
    Geplaatst op 12 augustus 2018 om 19:35 | Permalink

    De woordkeuze van hierboven verbaast mij.
    Ik lees: ” paternalisme” “medische kaste” ” notabelen” “macht” “status” ” vuist op tafel slaan”
    Je zou denken dat er door een volledige beroepsgroep een collectieve misdaad begaan wordt.
    Waar komt die boosheid toch vandaan?
    Waarom zijn soortgelijke projecten in het buitenland mislukt?
    Waarom hebben patiënten van Zweden tot Estland tot Groot Brittannie tot nu toe niet ” met de vuisten op tafel” geslagen?
    Waarom deze opzichtige polariserende poging om artsen in diskrediet te brengen? Wie schiet daar iets mee op?

  6. Frank van Wijck Frank van Wijck
    Geplaatst op 12 augustus 2018 om 22:58 | Permalink

    Uit het promotieonderzoek van Theo Hooghiemstra blijkt dat ongeveer zestig procent van de Nederlanders het PGO wenst. Wat geeft artsen dan het het recht om te stellen dat ze het niet wenselijk vinden om de informatie beschikbaar te stellen?

  7. T. van de Velde
    Geplaatst op 13 augustus 2018 om 09:25 | Permalink

    U jongleert met cijfers van Hooghielmstra.
    U polariseert.
    En u laat bewust informatie weg ( ” De LHV werkt graag mee aan de uitgangspunten voor een goede, betrouwbare en veilige online gezondheidsomgeving voor patiënten. Huisartsen vinden het belangrijk dat patiënten zelf regie kunnen hebben over hoe ze hun leven vormgeven, zeker ook ten tijde van ziekte” ).

    Succes met uw missie verder.

  8. Frank van Wijck Frank van Wijck
    Geplaatst op 13 augustus 2018 om 09:31 | Permalink

    De LHV zegt graag mee te werken inderdaad, maar ze moet wel haar achterban meekrijgen. Vooralsnog zit daar een probleem.

Plaats een reactie

Uw e-mailadres zal nooit gepubliceerd of gedeeld worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*
*