Commercieel

Frank van Wijck
Frank van Wijck is medisch journalist en houdt als freelancer op maandag, woensdag en vrijdag een weblog bij op de website van Arts en Auto. Lees alle artikelen van Frank van Wijck

Fysiotherapeut Gerard Koel stelt in een blog dat een ‘ongewenste tweedeling’ in praktijken voor fysiotherapie ontstaat doordat er steeds meer praktijken komen die akkoord gaan met het voldoen aan bepaalde kwaliteitseisen in ruil voor een hogere vergoeding door de zorgverzekeraar. In het feit dat hierdoor een tweedeling kan ontstaan in de fysiotherapie geef ik hem gelijk. Maar tegen de vraag of die tweedeling ‘ongewenst’ zou zijn, kijk ik vanuit het perspectief van de verzekerde toch iets anders aan.

Koel spreekt in dit kader van ‘commerciële’ netwerken. In feite gaat het om fysiotherapiepraktijken die bereid zijn te investeren in kwaliteit door zich te specialiseren in een of meerdere deelgebieden van de fysiotherapie en door de kwaliteit die ze daarin bieden inzichtelijk te maken. Dat het aantal van deze praktijken groeit, vind ik voor de patiënt die een behandeling nodig heeft een goede ontwikkeling. Die patiënt weet dat hij terechtkomt in een praktijk die gespecialiseerd is in behandeling van zijn klacht. De praktijk maakt afspraken met de zorgverzekeraar over de behandeldoelstellingen en maakt ook inzichtelijk of die worden behaald.

Door deze praktijken te positioneren als commerciële netwerken en ze te onderscheiden van wat hij inhoudelijke netwerken noemt, wekt Koel de suggestie dat kwaliteit in deze zogenaamd commerciële praktijken een ondergeschikte rol speelt. Zelf is Koel bestuurder van SchouderNetwerk Nederland, waarin – zo leren we uit wat hij erover schrijft in zijn blog – de kwaliteit nadrukkelijk voorop staat. Onwillekeurig leidt dit tot de vraag waarom dit netwerk zich dan nog niet nadrukkelijk in de kijker heeft gespeeld bij de zorgverzekeraars om ook in aanmerking te komen voor een hogere vergoeding. Kwaliteit bieden is een commercieel aantrekkelijke positionering. En als de patiënt er beter van wordt, is ‘commercieel’ echt geen vies woord.

27 Reacties Reageer zelf

  1. Alberts
    Geplaatst op 29 juli 2015 om 09:11 | Permalink

    Misschien moet je de blog nog eens lezen…

  2. Frank van Wijck Frank van Wijck
    Geplaatst op 29 juli 2015 om 09:13 | Permalink

    Maak je geen zorgen, dat heb ik uitvoerig gedaan. Eerst gelezen en me verwonderd, toen weggelegd en andere dingen gaan doen. Vervolgens nogmaals gelezen en pas toen deze blog geschreven.

  3. Edwin Brugman Edwin Brugman
    Geplaatst op 29 juli 2015 om 20:07 | Permalink

    Wat Koel feitelijk stelt, stellen inmiddels velen: zorgverzekeraars kópen niet of nauwelijks op kwaliteit in. De lijstjes zijn veelal vooral een manier om schatten aan data te verzamelen. En die data zijn geld waard.
    Van Wijck vergeet dat’commercieel zijn’ helemaal niet altijd betekent dat je de beste kwaliteit biedt. Het kan ook simpelweg zo zijn dat je je uiterste beste doet om in het gevlei te komen van opdrachtgevers met heel veel geld. Naar die partijen moet je niet al te kritisch zijn, maar vooral precies doen wat zij willen en zeggen. Dan blijft de opdrachten wel komen.
    De vraag is wellicht meer: hoe commercieel is Van Wijck zélf eigenlijk?
    Heeft hij zich met kwaliteit in beeld van zijn opdrachtgevers – zitten daar niet ook zorgverzekeraars tussen? – geschreven, of toch vooral met gewenste ‘éénrichtingskritiek’?

  4. Frank van Wijck Frank van Wijck
    Geplaatst op 29 juli 2015 om 20:48 | Permalink

    Zorgverzekeraars kunnen op kwaliteit inkopen als zorgaanbieders hun kwaliteit inzichtelijk maken en zich daarover toetsbaar opstellen. Als het waar is dat zorgverzekeraars niet of nauwelijks op kwaliteit inkopen, zoals jij stelt, hebben zorgaanbieders dus een reden om heel kritisch naar zichzelf te kijken. Als verzekerde/patiënt – zoals altijd mijn perspectief en dat heb ik je ook al heel vaak verteld – stel ik het bijzonder op prijs als ze tot die zelfkritiek in staat zijn en daar ook naar handelen. Gelukkig zie ik ook steeds meer zorgaanbieders die dit doen, ook onder fysiotherapeuten.
    Verder geef ik je gelijk als je stelt dat data geld waard zijn. Data die helpen om de kwaliteit van zorg in kaart te brengen, helpen daarmee om de kosten van de zorg in de hand te houden. En dat vind ik – wederom vanuit het perspectief van de verzekerde/patiënt geredeneerd, ik benadruk het nog maar een keer – een bijzonder goede zaak.

  5. G K Mitrasing
    Geplaatst op 30 juli 2015 om 00:36 | Permalink

    Het begrip “kwaliteit” is, net als de Rorschach methode, een inhoudsloos begrip, die fijnmazige projectieve interpretaties oproepen en ook wel eens niet, en die niet bepaald constant, duurzaam of absoluut zijn en veelal wel de suggestie wekken een “Archimedes Punt” te zijn maar meestal tot nutteloze blogs en discussies leiden waar je nog betaald voor kunt worden in deze wereld..
    De mythe achter het begrip kwaliteit, zoals die vaak gebezigd wordt, is van het reductionistische idee dat al zo oud is als de Romeinen…. Machtsuitoefening door bepaalde ‘waarheidsclaims”. Meer niet.
    De rest heet lulkoek…

  6. Alberts
    Geplaatst op 30 juli 2015 om 09:02 | Permalink

    FvW,
    er is in ons land een toenemende groep hulpverleners – psychologen, fysiotherapeuten, huisartsen, ZBC’s- die niet meer onder contract van een ZV willen staan. Dat heeft te maken met de papieren werkelijkheid van een kwaliteitsopvatting die vaak totaal los gezongen is van wat professionals zelf onder kwaliteit verstaan. Nog maar een keer: ZV kopen niet of zelden in op kwaliteit, hun motieven zijn financieel. Sad but true, zoals Metallica zong…

  7. Frank van Wijck Frank van Wijck
    Geplaatst op 30 juli 2015 om 10:13 | Permalink

    Ik denk dat het iets anders ligt, namelijk dat een aantal professionals geen kwaliteitsinformatie openbaar wil maken omdat daarmee kwaliteitsverschillen tussen professionals onderling inzichtelijk zouden worden. Maar het is zo jammer als inzicht in kwaliteitsverschillen angst oproept. In de eerste plaats jammer voor de patiënt, die recht heeft op behandeling door de beste behandelaars. Maar in de tweede plaats ook jammer voor de zorgaanbieders zelf. Wat is er immers mooier dan uitgedaagd te worden om te leren van anderen en daarmee zelf ook steeds beter te worden in het werk dat je doet. Kijk eens naar wat DSCA (Dutch Surgical Colorectal Audit) op dit gebied bereikt. Wat een meerwaarde.

  8. G K MItrasing
    Geplaatst op 30 juli 2015 om 16:12 | Permalink

    Als de huisartsen toch al goed presteren: waarom zou je ze immers extra belonen? In Heerhugowaard was het FTO-niveau van huisartsen en apotheken maximaal. Tov landelijke situatie heel laag percentage medicatiefouten. Resultaat: korting… je verwacht het niet…
    Droom lekker verder.

  9. Frank van Wijck Frank van Wijck
    Geplaatst op 30 juli 2015 om 16:24 | Permalink

    De extra beloning voor huisartsen in het nieuwe bekostigingsmodel zit vooralsnog in andere dingen. In drie om precies te zijn: 1) service en bereikbaarheid, 2) substitutie van tweede naar eerste lijn en 3) doelmatig voorschrijven. Als verzekerde heb ik bij alle drie baat. Ik wil een huisarts die bereikbaar is als ik hem nodig heb. Ik wil alleen naar het ziekenhuis als mijn zorgvraag niet in de eerste lijn te beantwoorden is. En ik wil geen duurdere geneesmiddelen voorgeschreven krijgen dan nodig is, want ik wil de zorgkosten in de hand houden.

  10. GK.mitrasing
    Geplaatst op 30 juli 2015 om 23:04 | Permalink

    Je kunt beter bij ZN gaan werken met deze prietpraat….

  11. Frank van Wijck Frank van Wijck
    Geplaatst op 30 juli 2015 om 23:08 | Permalink

    Mijn perspectief is dat van de verzekerde. Als jij vindt dat het prietpraat is dat ik als verzekerde baat heb bij goede en bereikbare zorg dichtbij huis en tegen aanvaardbare kosten, moet je me toch eens uitleggen waarom.

  12. G K Mitrasing
    Geplaatst op 31 juli 2015 om 04:30 | Permalink

    Hoe groot is die deuropening met zo’n nietszeggende oneliner? Er kan een Boeing 747 door…. over prietpraat gesproken.
    De vraag is dan: “bij goede en bereikbare zorg dichtbij huis en tegen aanvaardbare kosten”… is die er dan niet? Waarom zitten André Rouvoet en Edith Schippers zo te juichen dat het hier zo goed is wanneer het Consumer Power House fabeltje weer voorbij komt?
    En de onnozelheid zit hem nog hierin dat je wellicht denkt namens anderen te moeten praten. Wat “aanvaardbare kosten” en “goede en bereikbare zorg dichtbij huis” zijn is voor velen verschillend.

  13. Frank van Wijck Frank van Wijck
    Geplaatst op 31 juli 2015 om 15:00 | Permalink

    Dat dingen al goed zijn, betekent nog niet dat geen ruimte meer bestaat voor verbetering. Ook jij zult bekend zijn met het gegeven dat veel zorg in de tweede lijn wordt gegeven die best in de eerste lijn – dus dichter bij huis en goedkoper – kan worden geboden. De discussie over substitutie van zorg van tweede naar eerste lijn komt heus niet uit de lucht vallen.

  14. G K Mitrasing
    Geplaatst op 31 juli 2015 om 15:57 | Permalink

    Die substitutie-discussie is al decennia oud. Voor een dubbeltje op de eerste lijn willen zitten heet die substitutie nu, die vooral opgaat aan dure bureaucratie.
    Vraag zorgverzekeraars volgend jaar maar hoeveel het hun heeft gekost door alle M & I verrichtingen in de huisartsenzorg te verlagen….

  15. E.Kriek
    Geplaatst op 1 augustus 2015 om 20:04 | Permalink

    Militairen/ professionals moeten ” pang-pang” roepen bij hun training. Bron:
    http://www.rtlnieuws.nl/nieuws/binnenland/kogeltekort-militairen-roepen-pang-pang-bij-schiettraining.
    Gebrek aan randvoorwaarden om hun beroep uit te oefenen.
    Inderdaad, beschamend en vervreemdend.
    In de zorg is het helaas al jaren niet anders.
    Verzekeraars kopen in op de kwaliteit (?) van ” pang-pang” roepende zorgverleners.
    Hoe fraaier en hoe indrukwekkender je ” pang-pang” roept, hoe beter dat is voor de patiënt, zo wordt alom geloofd.
    Patiënten zouden immers dol zijn op diegene die het luidst en het duidelijkst ” pang-pang” roept. Ook aldus FvW.
    Dit zorgsysteem heeft “pang-pang” tot de norm verheven.
    Treurig, vervreemdend en beschamend.

  16. E.Kriek
    Geplaatst op 1 augustus 2015 om 21:04 | Permalink

    Het ” dokter Pang” effect is zorgvuldig gebracht, eerlijk is eerlijk.
    Schippers: ” ik wens iedereen een dokter toe als dokter Pang”.
    Rouvoet: ” dokter Pang is ons voorbeeld” .
    Wilna Wind: ” dokter Pang heeft 1000 tienen gescoord op de Zorgkaart. De NPCF is bezorgd over de oplopende wachttijd bij dokter Pang” .
    FvW: ” Pang is tenminste niet bang om zijn nek uit te steken” .
    Yvon Jaspers: ” wij bereiden een special voor. Het gaat heten: dokter Pang zoekt vrouw” .
    Reinoud Oerlemans: ” dokter Pang gaat de hoofdrol spelen in mijn nieuwe film” .
    En iedereen is vervolgens prompt vergeten dat, bij gebrek aan fatsoenlijke randvoorwaarden, dokter Pang zich noodgedwongen heeft moeten specialiseren in het perfectioneren van de Vogeltjes dans. Van zorg heeft Pang helaas inmiddels weinig verstand meer.

  17. Frank van Wijck Frank van Wijck
    Geplaatst op 2 augustus 2015 om 09:59 | Permalink

    Je reactie getuigt van weinig vertrouwen in de eerstelijns zorgaanbieders die energie steken in structurele samenwerking en in het opzetten en aanbieden van op specifieke patiëntengroepen gerichte zorgprogramma’s. Zelf heb ik daar meer vertrouwen in. Van je “Ook aldus FvW” met betrekking tot geloof in degene die het hardste pang roept neem in dan ook volledig afstand.

  18. G K Mitrasing
    Geplaatst op 2 augustus 2015 om 13:42 | Permalink

    “wantrouwen”.. al of niet geveinsd is de basis van vele van je onzinnige columns…

  19. Frank van Wijck Frank van Wijck
    Geplaatst op 2 augustus 2015 om 15:38 | Permalink

    Een opmerkelijke reactie Glenn, want ik schrijf nu juist dat ik vertrouwen heb in de samenwerkingsbereidheid van veel zorgaanbieders in de eerste lijn.

  20. anh jansen
    Geplaatst op 2 augustus 2015 om 17:18 | Permalink

    Een beetje commercieel gaat niet helpen tegen het commerciële geweld van KPMG Plexus en de grote jongens uit de USA.

    De Tweede lijn laat zien dat zij het veel beter kan dan de Eerste lijn! Dus geen overheveling naar de Eerste lijn, maar meer investeren in de Tweede lijn, dat levert meer geld op!

    Geisinger Health System wordt door KPMG Plexus als voorbeeld aan gehaald van iets wat werkt; geen mortaliteit meer in het ziekenhuis! Die is gedaald van 1.5% naar 0. Fantastisch toch? Of is dit een heel sterk staaltje statistisch verkrachten van de werkelijkheid in de hoop dat het wordt gepikt door de beleidsmakers bij VWS en ZN-leden? Geen sterfte in een ziekenhuis? Wat wil een verzekeraar nog meer?

    https://home.kpmg.com/xx/en/home/insights/2015/04/what-works-paths-to-population-health.html

    https://assets.kpmg.com/content/dam/kpmg/pdf/2015/04/paths-to-population-health.pdf

    ProvenCare has had dramatic results on the community:
    • 100 percent lower in-hospitalmortality (which decreased from 1.5 percent to zero);

    • 21 percent decrease in patients with any complications (from38 percent of patients to 30 percent) and 45 percent decrease in readmissions within 30 days (from 6.9 percent to 3.8 percent)

    • 10 percent increase in patients discharged to their homes

    • financial outcomes also improved, including a 16 percent drop in averagelength of stay (from 6.3days to 5.3days) and 5 percent lower hospital charge

    -ProvenCare? Is er verband tussen de stijging in discharge en de daling in sterfte in het ziekenhuis? Hoe zit het met de sterfte in de thuissituatie?

    Hoor ik daar de fiets van de Minister weer aankomen?

  21. Robert Hoogland
    Geplaatst op 2 augustus 2015 om 18:47 | Permalink

    Alweer allemaal typische Van Wijck opvattingen. Ultieme woordvoerder Zorgverzekeraars Nederland zo lijkt het! Wel goed gelukt om mensen weer in beweging te krijgen, wel vreemd dat dit niet vanuit jouw persoonlijke hoed komt, maar vanuit het respectabele arts en auto.

    Met de journalist die hoor en wederhoor toepast, heeft het allemaal allang niets te maken. Nog één keer waarschijnlijk kansloos.

    Een netwerk – vanuit welk oogpunt dan ook – biedt niet de garantie dat jouw behandelaar de hoogste vakinhoudelijke kwaliteit levert. Een netwerk biedt zorgverzekeraars collectief inkoopvoordeel wat niet ten gunste van de verzekerde komt. Weinig betalen, kort behandelen (ongeacht de indicatie) en doe je niet mee als contractant dan dreigt natuurlijk decontracteren. Geen inkomsten en patiënten die naar elders worden verwezen. Dat is inderdaad waarborg voor optimale praktijkvoering. En natuurlijk zijn patiënten ontzettend gebaat bij wegvallende praktijken. Zorg was dichtbij en raakt verder weg dan ooit. Ook een groot voordeel: paktijken die gewaardeerd worden voor minder ipv de beste behandeling!

    Inkoopvoordelen ten faveure van winstmaximalisatie, overdadidige marketingbudgetten en enorme financiële overschotten voor de zorgverzekeraar. Allemaal betaald vanuit een verplichte premie, lees belasting. Maar Van Wijk noemt dat voordeel voor de verzekerde en commerciële keuzes. Ja hoor!

  22. Frank van Wijck Frank van Wijck
    Geplaatst op 2 augustus 2015 om 20:35 | Permalink

    Wat je leest is wel degelijk mijn persoonlijke opvatting. En wat een netwerk biedt, is samenwerking tussen de zorgaanbieders die nodig zijn om een medische klacht zo efficiënt mogelijk te behandelen, zodat de patiënt zo snel mogelijk herstelt. Niet kort behandelen ongeacht de indicatie dus, zoals je stelt, maar de behandeling goed op de indicatie afstemmen en daarbij de professionals inschakelen die nodig zijn en hen gericht met elkaar laten samenwerken om snel herstel van de patiënt te bevorderen. Dat dit financieel voordeel oplevert boven al die professionals los van elkaar en zonder onderlinge afstemming hun werk te laten doen, is evident. En als verzekerde ben ik daar alleen maar blij mee.

  23. anh jansen
    Geplaatst op 3 augustus 2015 om 12:54 | Permalink

    ‘Dat dit financieel voordeel oplevert boven al die professionals los van elkaar en zonder onderlinge afstemming hun werk te laten doen, is evident’.

    Onderzoek heeft toch al aangetoond dat de coördinatie van al die samenwerkende zorgaanbieders ook geld kost? En dat die meerkosten hoger zijn dan de vermeende voordelen? De discussie over samenwerken gaat dan ook om de kwaliteit van de geleverde zorg. En laat die kwaliteit in sommige onderzoeken beter zijn en in andere onderzoeken minder of zelfs slechter; al die vergadertijd gaat ten koste van de werktijd. En indien de vergadertijd gebeurt in de avonduren gaat dit ten koste van de conditie van de zorgaanbieders; vermoeide zorgaanbieders maken meer fouten dan goed uitgeruste. En vergeet ook niet de eis van de NZa: de verzekerde moet altijd vrij kunnen kiezen uit het zorgaanbod! Er is geen garantie dat die samenwerkende zorgaanbieders ook de klant krijgen. Dat heb je met concurrentie en marktwerking, al dan niet gereguleerd. Van gedwongen winkelnering mag geen sprake zijn zeggen ACM en NZa.

    Wat zegt Steven Pinker over de stelling van FvW?

    En dan hebben we het nog niet gehad over de verzekeraars zelf en hun economische prikkel; zo mogen het verschil tussen geraamde schadelast en daadwerkelijk gerealiseerde schadelast al als winst voor zichzelf behouden, per 2016 mogen zij die winst ook nog eens uitkeren aan de aandeelhouders. Welke prikkel gaat daarvan uit? Gaan die aandeelhouders genoegen nemen met minder tot geen rendement op hun beleggingen ten gunste van de verplicht af te dragen zorgpremie van de verplicht verzekerden?

    Wat zegt de economische theorie hierover? En de praktijk?

    Steven Pinker vergeten?

  24. G K MItrasing
    Geplaatst op 3 augustus 2015 om 20:25 | Permalink

    Een opvatting van de Heer van Wijck is hier meer een dogma… En zoals het met onzin gesteld is: onweerlegbaar en toch moet je het proberen, om méér dan één reden.

  25. E.Kriek
    Geplaatst op 3 augustus 2015 om 21:27 | Permalink

    “ik herken mij niet in deze kritiek” ; ¨ik werp deze beschuldiging ver van mij af” .
    Het einde van de inhoudelijkheid. Jammer. Want je snapt mijn beeldspraak vast wel; een terugkerend item namelijk.
    Als jij het volgende stelt:

    “Onwillekeurig leidt dit tot de vraag waarom dit netwerk zich dan nog niet nadrukkelijk in de kijker heeft gespeeld bij de zorgverzekeraars om ook in aanmerking te komen voor een hogere vergoeding”
    dan is dit wederom de wereld op zijn kop.
    Schouderspecialisten werken bij voorkeur het liefst samen met de fysiotherapeuten van het schoudernetwerk; in ieder geval in de regio waarin ik werkte.
    Als ik verwees naar een fysiotherapeut van het schoudernetwerk, dan wist ik dat er , jawel, kwa-li-teit wordt geboden ( wat wordt dit woord toch op een vreselijke wijze misbruikt in al deze non_ discussies ) .

    Het feit dat je een professioneel netwerk verwijt dat de onwetende spreadsheet-fetishisten van ZN dat niet naar waarde weten in te schatten is echt de wereld op zijn kop.
    Een echt dokter-Pangetje.

  26. Frank van Wijck Frank van Wijck
    Geplaatst op 3 augustus 2015 om 22:02 | Permalink

    Verwijt? Ik verwijt niemand iets. Ik verbaas me erslechts over als een netwerk dat blijkbaar zo overduidelijk kwaliteit levert niet de behoefte lijkt te hebben om zich daarvoor te laten belonen.
    En dogma? Ik zie kwaliteit juist niet als een vaststaand gegeven waarvan niet mag worden afgeweken. In tegendeel, het is iets dat voortdurend in ontwikkeling is en dus continu verandert. Het enige vaststaande feit is dat niets vaststaat.

  27. ANH Jansen
    Geplaatst op 4 augustus 2015 om 19:02 | Permalink

    Blijkbaar wil het niet binnenkomen bij FvW; het systeemmodel Zorgstelsel 2006 gaat uit van het principe dat jaarlijks de groei van de budgetten voor de private verzekeraars achterblijft bij de autonome groei van de zorg; verzekeraars gaan er bij de contractering dan ook vanuit dat de prijs bij gelijke kwaliteit omlaag en bij gelijke prijs de kwaliteit omhoog moet gaan.

    SchouderNetwerk wordt aldus beloond voor de geleverde kwaliteit, een hogere dan gemiddeld, door gelijk blijven van de prijs.

    En vergeet ook niet de economische prikkel voor de verzekeraars zelf; de basis van het gekozen systeemmodel Zorgstelsel 2006; het verschil tussen de geraamde schadelast en de uiteindelijk gerealiseerde schadelast is de winst voor de verzekeraars en die mogen zij per 2016 aan de aandeelhouders uitkeren. Tot 2016 mogen zij geen winst uitkeren, maar mogen zij die wel toevoegen aan de reserves voor later als de tijden slechter worden. De reserves mogen zij gebruiken om de premie te drukken.

    Ieder jaar drukken de verzekeraars de premie en maken zij toch nog steeds meer winst. Geen politicus of blogger is daarover verbaasd.

    Iedere euro die verzekeraars meer betalen aan SchouderNetwerk gaat ten koste van hun eigen winst en hun eigen uitkering aan de aandeelhouders. De prikkel om SchouderNetwerk Pootje te lichten is dan wel erg groot.

    En bedenk de meest perverse prikkel van allemaal; verzekeraars en VWS/CPB bepalen in onderling overleg hoe groot het toegestane budget voor de verzekeraars het komend jaar moet zijn om uit de kosten te komen. Waarom zouden de nota’s van verzekeraar nu zo vaag zijn? Hoe zou het nu toch komen dat zij ondanks het vermeende premie drukken nog steeds winst maken?

    Hoe naïef kan je zijn?

    Zullen we Steven Pinker eens vragen om het systeemmodel Zorgstelsel 2006 door te lichten?