Communicatie

Marjan Enzlin
Marjan Enzlin is hoofdredacteur van Arts en Auto Lees alle artikelen van Marjan Enzlin

Afgelopen week zat ik aan het bed van mijn zus op de high-care afdeling van een van onze grotere ziekenhuizen. Daar was zij met spoed opgenomen na een relatief onbeduidende ingreep twee dagen eerder. Op die dag was ze zelf vrolijk het ziekenhuis uitgelopen, maar eenmaal thuis ontwikkelden zich toch heftige klachten. Pijn en koorts, hoge koorts.

Er is iets raars met zieke zorgprofessionals (mijn zus heeft net als ik een verpleegkundige achtergrond): ze weten het heel goed voor anderen, maar treden met voeten elke richtlijn als het over de eigen gezondheid gaat. In dit geval leidde dat ertoe dat ze veel zieker werd dan had gehoeven en dus op zondagochtend – want je belt natuurlijk niet ’s nachts een ziekenhuis – op de high-care afdeling werd opgenomen met een heftige bacteriële infectie.

Vaak hebben leken het gevoel niet echt te worden gezien

Zo’n 24 uur bracht ik door op die afdeling en toen ik eenmaal zag dat de medicatie haar werk deed, had ik tijd om het reilen en zeilen op de afdeling eens goed te observeren. Leken hebben vaak negatieve ervaringen met de zorg en zorgprofessionals. Ze voelen zich niet goed voorgelicht of begrijpen niet wat er wordt gezegd en hebben het gevoel niet echt te worden gezien. Als ik zoiets hoor, neem ik het altijd op voor de zorgprofessionals. Want leken hebben gewoon niet de juiste context om goed te beoordelen waarom bepaalde beslissingen worden genomen.

De behandeling op deze afdeling was trouwens uiterst adequaat en de verpleging prima. Maar ik begrijp patiënten nu beter als ze klagen over de communicatie. In drie dagen vier verschillende artsen met in grote lijnen absoluut hetzelfde verhaal, maar in de ‘details’ toch aanzienlijke verschillen. Zo kan het gebeuren dat de ene arts zegt dat je de komende dagen zeker moet blijven omdat je veel te ziek bent, terwijl de volgende dokter negen uur later zegt: ‘Het infuus mag eruit en u mag naar huis’. Een uur nadat je op bed gewassen werd omdat de verpleegkundige je te ziek vond om zelf te douchen. Mijn zus en ik kunnen deze signalen op waarde schatten, maar de meeste leken raken zo toch echt het spoor bijster.