Frank van Wijck
freelance medisch journalist
Compromissen sluiten
Van het grote zorgdebat, gisteren in Nieuwegein, hebben we geleerd dat links en rechts het eens zijn over het feit dat we het beste zorgstelsel ter wereld hebben. Ook vinden alle partijen dat de zorg zo veel mogelijk dichtbij de patiënten moet worden georganiseerd. Overbodige zorg moeten we voorkomen en bureaucratie moet worden beperkt. En alle partijen hebben ergens in hun verkiezingsprogramma wel honderd miljoen euro – of veel meer nog – gereserveerd om de een of andere ontwikkeling mogelijk te maken.
Deze eenheid maakte de vraag uit de zaal interessant tot welke compromissen de SP bereid is in ruil voor deelname aan een kabinet. De marktwerking is daarbij een breekpunt, zei Henk van Gerven, want die moet echt weg. Dit maakt regeringsdeelname voor de SP moeilijk, want het lijkt onwaarschijnlijk dat een Kamermeerderheid voor dit standpunt te vinden is. Pia Dijkstra van D66 zei letterlijk dat de marktwerking een kans verdient. En die nuchterheid was terug te vinden bij meer partijen. Elbert Dijkgraaf van de SGP zei zelfs dat de beste oplossingen niet uit Den Haag komen, maar uit het veld. Hij riep daarom op samen met het veld naar oplossingen te zoeken. Precies was de overheid en het veld op dit moment al aan het doen zijn dus. Kijk maar naar de akkoorden die zijn gesloten met de ziekenhuizen, de GGz, de medisch specialisten en de huisartsen. De uiterste houdbaarheidsdatum van het systeem van gereguleerde marktwerking lijkt daarmee nog lang niet bereikt.
2 reacties
Het enige harde feit is dan toch het harde feit dan geen enkele aanwezige in die zaal het rapport van EHCI heeft gelezen.
“Normally, the HCP takes care to state that the EHCI is limited to measuring the “consumer
friendliness” of healthcare systems, i.e. does not claim to measure which European state has
the best healthcare system across the board.
Counting from 2006, the HCP has produced not only the generalist Index EHCI, but also
specialist Indexes on Diabetes, Cardiac Care, HIV, Headache and Hepatitis. The Netherlands
are unique as the only country consistently appearing among the top 3 – 4, regardless what
aspects of healthcare which are studied. This creates a strong temptation to actually claim that
the landslide winner of the EHCI 2012 could indeed be said to have “the best healthcare
system in Europe”.
—En dit zou toch duidelijk moeten zijn.
En nummer twee is Denemarken met 50 punten verschil. Zie het verschil in uitgaven en stel vast hoe duur een punt is. Is dat doelmatige besteding van belastinggelden?
“Also, the Dutch healthcare system has addressed one of its few traditional weak spots –
Accessibility – by setting up 160 primary care centres which have open surgeries 24 hours a
day, 7 days a week. Given the small size of the country, this should put an open clinic within
easy reach for anybody.
Here comes the speculation: one important net effect of the NL healthcare system structure
would be that healthcare operative decisions are taken, to an unusually high degree, by
medical professionals with patient co-participation. Financing agencies and healthcare
amateurs such as politicians and bureaucrats seem farther removed from operative healthcare
decisions in the NL than in almost any other European country. This could in itself be a major
reason behind the NL landslide victory in the EHCI 2012.”
—Tja. Of het onderwijs in Nederland is slechter dan gedacht of de hele zaal had een leesachterstand.
Hoeveel Nederlanders herkennen zich in het beeld dat EHCI oproept?
Daar gaan we rustig op wachten, en wachten, en wachten en toch stellen allen dat de wachtlijsten in de zorg in Nederland verdwenen zijn en wij niet terug moeten naar een systeem a la Denemarken.
1.1.1.2 So what, if anything, are the Dutch doing wrong?
The NL scores very well in all sub-disciplines, except Waiting times/Access, where the score
is more mediocre. As was observed by Siciliani & Hurst of the OECD in 2003/2004, and in
the EHCI 2005 – 2012, waiting lists for specialist treatment, paradoxically, exist mainly in
countries having “GP gatekeeping” (the requirement of a referral from a primary care doctor
to see a specialist).
GP gatekeeping, a “cornerstone of the Dutch healthcare system” (said to the HCP by a former
Dutch Minister of Health) is widely believed to save costs, as well as providing a continuum
of care, which is certainly beneficial to the patient. As can be seen from the references given
in Section 9.10.2 on indicator 2.2, there is no evidence to support the cost-reducing
hypothesis. Also, as can be seen in Section 5.1, the NL has risen in healthcare spend to
actually having the highest per capita spend in Europe (outside of what the HCP internally
calls “the three rich bastards”; Norway, Switzerland and Luxembourg, who have a GDP per
capita in a class of their own). This was observed already in the EHCI 2009, and the situation
remains the same.
Hoe hard moet een feit zijn om bij amateuristische politici en bureaucraten door te dringen, laat staan bij kritische journalisten van faam en naam? Waar zijn de Nederlandse Bernsteins en Woodwards?
ANH Jansen
30 augustus 2012 / 12:02NEJM – Artikel over het zorgstelsel in Nederland dat faalt op velerlei punten.
Nieuwe zorgstelsel faalt op vele punten en is geen voorbeeld voor het buitenland
Door het nieuwe zorgstelsel zijn de kosten niet gedaald zoals verwacht werd van de marktwerking. De kosten voor de verzekerde zijn gestegen met 41%. Het aantal niet verzekerden is gedaald echter diegene die niet betalen is gestegen. Weinig verzekerden wisselen van zorgverzekeraar en er zijn maar vier conglomeraten van verzekeraars over in Nederland.
Ondanks het principe van marktwerking wordt de zorg sterk gereguleerd door de overheid. Er wordt gewerkt met budgetten en de inkomens van zorgprofessionals worden sterk gereguleerd en gereduceerd door de overheid vanwege overschrijding van budgetten.
Managed Competition for Medicare? Sobering Lessons from the Netherlands
Volgens de auteurs is regulatie systeembreed op de kosten en niet de marktwerking de sleutel om het geheel beheersbaar te houden.
Kieke G.H. Okma, Ph.D., Theodore R. Marmor, Ph.D., and Jonathan Oberlander, Ph.D.
N Engl J Med 2011; 365:287-289July 28, 2011
http://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMp1106090
–Hard feit.
Nu net ontvangen een verslag van onderhandelingen tussen zorgmakelaars en verzekeraars; tot 2015 budgettair neutraal! Geen inflatie, geen CAO verhogingen, geen volume stijging. Budget 2011 is gelijk aan budget 2015. Alle variabele kosten voor rekening van de zorgaanbieder; zie het maar te redden en zo niet, dan zien wij, verzekeraars, verder wel wat te doen.
En dit is gereguleerde marktwerking?
Gaan we met ons allen boodschappen doen bij de AH of Digros op wijze van verzekeraars in dit land dan zijn de gevangenissen veel te klein; afrekenen de bon vragen, AH zegt 120 euro, Consument zegt 75 euro en de rest is voor rekening van Appie Happie.
En wat te denken van het benzine/diesel tanken op zijn verzekeraars? U vraagt mij 150 euro voor een volle tank? U krijgt van mij 80 euro en het verschil zult u, Shell/Exxon/BP, maar zelf moeten zien op te lossen. Harder werken? Sneller pompen?
OESO had dit spelletje door. NEJM heeft het spelletje door.
Nu nog de amateuristische politici en bureaucraten in dit land. (woorden van EHCI).
Laat op de markt van de journalistiek nu maar eens het duo Woodward en Bernstein naar voren komen om het onderwerp Zorgstelsel 2006 helemaal uit te diepen.
ANH Jansen
30 augustus 2012 / 12:53