Concentratieproblemen

Frank van Wijck
Frank van Wijck is medisch journalist en houdt als freelancer op maandag, woensdag en vrijdag een weblog bij op de website van Arts en Auto. Lees alle artikelen van Frank van Wijck

In de concentratie van oncologische zorg zijn de afgelopen jaren duidelijk stappen gezet. Maar het bericht dat de patiënt met slokdarm- of maagkanker niet in ieder ziekenhuis dezelfde overlevingskans heeft, duidt erop dat we er nog lang niet zijn. Hoe goed de prognose twee jaar na diagnose is, ligt maar net aan de vraag hoe groot de kans is dat de patiënt geopereerd wordt, zo lezen we.

Nu gaat het hier natuurlijk om een studie op basis van dossiers van patiënten die tussen 2005 en 2013 slokdarmkanker of maagkanker hadden. De voor de studie gehanteerde einddatum ligt alweer vijf jaar achter ons en in die vijf jaar is in de concentratie van oncologische zorg wel het een en ander gebeurd.

In hoeverre dit voor deze twee kankersoorten tot verbetering heeft geleid is echter de vraag. Er zijn wel minimumnormen waaraan een ziekenhuis moet voldoen om slokdarmkanker- of maagkankeroperaties te mogen doen.

Nog niet alle ziekenhuizen halen de norm van 20 slokdarm- of maagkankeroperaties per jaar

Inmiddels worden in nog maar negentien ziekenhuizen maag- én slokdarmoperaties uitgevoerd, waardoor complicaties zijn verminderd en de overleving is verbeterd. Twee ziekenhuizen kunnen die behandelingen echter onderling verdelen. In 2016 deden nog steeds drie ziekenhuizen alleen maagoperaties, en drie andere alleen slokdarmoperaties. Ook halen nog niet alle ziekenhuizen de norm van twintig slokdarm- of maagkankeroperaties per jaar. Bovendien wordt het merendeel van de patiënten multimodaal behandeld: chemotherapie en radiotherapie en daarna eventueel nog een operatie. Voor die chemo- en radiotherapie bestaan geen minimumnormen.

Ook belangrijk om te beseffen: slokdarmkanker- en maagkankeroperaties zijn zware ingrepen, met patiëntengroepen die een forse wissel trekken op de belasting van de OK en de IC. Verdergaande concentratie van deze behandeling zou dus voor het ziekenhuis dat zich hierop toelegt consequenties hebben voor de ruimte die het overhoudt voor andere complexe behandelingen die ook de OK en de IC belasten.