Lewi Vogelpoel

Lewi Vogelpoel

De ‘Ben je niet voor me, dan ben je tegen me’-mentaliteit

Het kán, stelt Lewi Vogelpoel in haar blog: samenwerken aan een harmonieuze samenleving waarin iedereen floreert.

Op 15 december vond de tweede editie van de vredeswandeling in Amsterdam plaats. In een grote stoet wandelden we van de Dam naar het Museumplein, met mensen van verschillende achtergronden, in een gemeenschappelijk verlangen naar vrede, verbinding, medemenselijkheid en compassie. De behoefte aan zo’n gezamenlijk statement blijkt groot, en ja, het kan echt: samen, vreedzaam en in harmonie.

De ‘Ben je niet voor me, dan ben je tegen me’-mentaliteit lijkt steeds grotere vormen aan te nemen. En breidt zich soms uit naar ‘Als je iets goeds zegt over de één, ben je tegen de ander’. Dat verontrust mij. Het draagt zelden bij aan het behoud van vrede; het schept verdeeldheid. Een goede voedingsbodem voor het starten van oorlogen, waar bepaalde alfatypes helaas ook dankbaar gebruik van maken, vroeger en nu.

Er is een tijd geweest waar mensen al dan niet bewust de zogeheten 4 way test meenamen in hun overwegingen en besluiten. Men was bereid zich vier vragen te stellen alvorens een ander te veroordelen en daar ook naar te handelen:

  • Is het waar?
  • Is het redelijk naar alle partijen toe?
  • Draagt het bij aan het onderling vertrouwen en vriendschap?
  • Is het in het algemeen belang?

Deze instelling bracht ons lange tijd vrede. In vredestijd kan een samenleving floreren en ontstaat er ruimte voor een vrije, veilige, sociale en rechtvaardige maatschappij. En als je maar één leven hebt, lijkt dat toch echt wel het koesteren waard, niet waar?

Het goede nieuws: wij tezamen zijn en maken deze samenleving. Albert Einstein constateerde ooit: “De wereld is een gevaarlijke plek om in te leven. Niet vanwege degenen die kwaad doen, maar vanwege degenen die toekijken en niets doen.”

Niemand is foutloos. Soms doen we dingen goed, soms minder goed

Laten we leren van de geschiedenis en het beter doen. Laten we de spiraal van onrecht over en weer, de verharding en polarisatie doorbreken. Dat kan door vooral naar elkaar te blijven luisteren, ons in te leven in de ander en begrip te tonen. En gun elkaar, waar mogelijk, ook eens het voordeel van de twijfel. Niemand is foutloos. Soms doen we dingen goed, soms minder goed.

Ik noem met opzet geen voorbeelden. Wel doe ik de oproep om uitspraken en acties die verzoening bevorderen, vooral niet te veroordelen, en om diegene die leiden tot verharding en polarisatie, te temperen.

Als genoeg mensen bereid zijn dit te doen, en alleen dan, kunnen we de negatieve actie-reactie-ketens doorbreken. Vrede is wat de meeste mensen willen. Want van ruzie en oorlog profiteren enkelen, van vrede wij allemaal.

Delen