De kritische Rekenkamer

De Algemene Rekenkamer stelt dat het Budgettair Kader Zorg in 2012 met 0,9 miljard euro is overschreden. Wat moet je denken als je zo’n ongrijpbaar groot cijfer ziet? Valt mee? Ik wou dat ik het had? Met welke bezuinigingen zal de zorg dan nu weer te maken krijgen?

De Algemene Rekenkamer zelf weet wel wat ze ervan moet vinden. Die velt een oordeel dat als een fikse terechtwijzing aan minister Edith Schippers te lezen valt: “Niet altijd is duidelijk wat de minister precies wil bereiken met haar beleid. Bijvoorbeeld bij JeugdzorgPlus ontbreekt een concreet doel.” Schippers voelde zich blijkbaar aangesproken door deze kritiek, want ze maakte direct bekend de informatie over JeugdzorgPlus te zullen verbeteren.

Het is de vraag in hoeverre de Algemene Rekenkamer hiermee voor haar toekomstige berekeningen geholpen is. Ze beperkt zich namelijk in haar kritiek niet tot VWS, maar legt een veel breder politiek probleem bloot, door te stellen dat ze twijfelt aan de haalbaarheid van de bezuinigingen op alle ministeries. Minister Stef Blok toont zich heerlijk naïef door te zeggen dat die besparingen zich “gewoon zullen voordoen.” Zo denken politici inderdaad. Ze hebben de sterke neiging om een bezuinigingsvoorstel te doen en het daarmee beoogde bezuinigingsbedrag ook maar meteen in te boeken alsof het al binnen is. Dat de praktijk zich niets van dergelijk wensdenken aantrekt, lezen we dagelijks in de krant.

Delen